GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
Η Μεταφυσική στήλη της Κοαλάνης
Subject: Η Μεταφυσική στήλη της Κοαλάνης
Send date: 2014-01-01 16:54:55
Issue #: 10
Content:
e Newsletter
.
1

 

Your Subscription:

 

 


Καλωσορίζω παλιούς και νέους συνδρομητές και εύχομαι σ’ όλους μια ευτυχισμένη νέα χρονιά!

Το σημερινό δελτίο είναι αφιερωμένο σε καταλήψεις και επιθέσεις νεφελίμ σε ανθρώπους.

Το επόμενο δελτίο στα ελληνικά θα σταλεί τον Απρίλιο.

Νεφελίμ και Ανουνάκι σε προηγούμενες ζωές μας

Στους νεφελίμ έχω αναφερθεί στο http://www.spiritualinsight.gr/el/to-simvulio-tu-fotos-ke-i-dinamis-tu-skotus και στο http://www.spiritualinsight.gr/el/i-metafisiki-stili-tis-koalanis/101-nefelim-xotika-el-monokeri-kadath. Στο τωρινό άρθρο θα δούμε παραδείγματα τέτοιων όντων σε προηγούμενες ζωές μας αλλά και ενσαρκωμένα τώρα σε σώματα ανθρώπων. Παίρνουνε το δικαίωμα ενσάρκωσης μέσω μιας συνηθισμένης ψυχής που έχει κάνει συμφωνία μαζί τους σε προηγούμενη ζωή, έχει ενσαρκωθεί από το σκοτάδι τώρα ως «κόκκινη» και συνεχίζει και τούς υπηρετεί, συνήθως υποσυνείδητα, αλλά καμιά φορά και συνειδητά. Όσο κακό προκαλούν τόσο ανεβαίνουν στη δαιμονική σκάλα, και για να μπλοκαριστούν από τους φωτεινούς οδηγούς πρέπει εμείς να ανεβούμε στη φωτεινή σκάλα, σε ανάλογο επίπεδο με το δικό τους.

Η Μαριάνθη, 48, είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία. Μεγάλωσε με θετούς γονείς χωρίς να το ξέρει , ο πατέρας της τη βίασε στα 9-10 της και μεγάλωσε κατόπιν με τη γιαγιά της, ξεχνώντας το περιστατικό. Τον τελευταίο καιρό είχε σχεδόν καθημερινές ψυχικές επιθέσεις  με αντικείμενα να σπάνε, ατυχίες και ατυχήματα, πονοκεφάλους, κτλ. Επίσης τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς της ήταν θύματα μαύρης μαγείας ή είχαν καρμικό δαίμονα. Τέλος, δεν μπορούσε να οραματιστεί στο διαλογισμό. Αφού αφαιρέσαμε έναν καρμικό δαίμονα με διοχέτευση δοκίμασε την ύπνωση. Εκεί είδε με πολλή δυσκολία και πολλές προσπάθειες μια ζωή στην Αμερική όπου ήταν σκλάβα σε μια μεγάλη πυραμίδα. Στο θρόνο καθόταν ένας μαλτσέχ (κυνοκέφαλος) τον οποίο η νεαρή κοπέλλα υπηρετούσε. Αυτός τη βίαζε και την ανάγκαζε να σκοτώνει αθώους ανθρώπους και να τού παραδίδει το αίμα τους. Αυτοί ήταν πιστοί που έμπαιναν στην πυραμίδα για να προσφέρουν φρούτα και άλλα τρόφιμα στο βασιλιά μαλτσέχ. Τούς έδεναν και αυτή τούς ξερίζωνε την καρδιά, σαν τελετουργική επισφράγηση της θυσίας. Μισούσε το ρόλο της και τον νεφελίμ. Μια μέρα τού πήγε αίμα ζώου να πιει αλλά αυτός το κατάλαβε και τής το πέταξε στα μούτρα. Τότε έβαλε μπρος το σχέδιό της να τον σκοτώσει. Δεν μπόρεσε να δει λεπτομέρειες, αλλά είδε ότι τον κάρφωσε με ένα μαχαίρι –προφανώς από χαλκό, αφού μόνο αυτός μπορεί  να τούς σκοτώσει.  Τη θέση του μαλτσέχ πήρε ένας βαλάχ, νεφελίμ με κεφάλι τράγου και σώμα ανθρώπου. Αυτός απορρόφησε και την ψυχή του νεκρού μαλτσέχ. Οι νεφελίμ επικοινωνούσαν με τηλεπάθεια και ασκούσαν έλεγχο του νου, και τη διέταξε να αυτοκτονήσει. Κάρφωσε το μαχαίρι στο στήθος της και πέθανε. Σε επαφή με τον άνω εαυτό της είδε ότι η ζωή αυτή ήταν γύρω στο 35 000 πχ και την είχε στείλει να γεννηθεί εκεί το συμβόλαιο που είχε με τον δαίμονα που είχαμε διώξει. Ο μαλτσέχ είναι ενσαρκωμένος μέσω ενός δούλου του που είναι ο θετός της αδερφός. Αυτός και ο δαίμονας ευθύνονται για όλα τα δεινά που της έτυχαν. Τον τελευταίο καιρό γνώρισε άτομα που την βοήθησαν στο πνευματικό της μονοπάτι και τη βοήθησαν με πληροφορίες μέχρι που βρήκε το δρόμο μέχρι εμένα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επιθέσεις επιδεινώθηκαν. Προστατεύεται με αγιασμό και προσευχή στον αρχάγγελο Μιχαήλ μέχρι να ανεβεί στο ανάλογο επίπεδο όπου βρίσκεται ο νεφελίμ, για να μπορέσει να μπλοκαριστεί. Ευτυχώς γι αυτήν βρίσκεται στο 9, ενώ ο νεφελίμ στο 10.

Η Έλλη, 32, είδε σε όραμα την προηγούμενη ζωή της, βοηθούμενη από τον αρχάγγελο Ουριήλ. Είδε μια ζωή στην Ασία γύρω στο 34 000 πχ, στην οποία ήταν ιέρεια των ανουνάκι. Ζούσαν σε μια μεγάλη πυραμίδα και ο κόσμος τούς είχε τάξει το ένα τρίτο της ψυχής του. Κάποια στιγμή ο άρχοντας τής ανακοίνωσε ότι ήθελε πλέον όλη την ψυχή των υπηκόων του. Αυτή σοκαρίστηκε και πήγε σ’ένα βράχο να σκεφτεί τι θα κάνει. Εκεί της παρουσιάστηκε ο αρχάγγελος Ουριήλ και τής μιλήσε για τον άγνωστο Θεό δημιουργό. Τής είπε επίσης ότι αν αρνιόταν να δώσει στους ανουνάκι αυτό που ζητούσαν, αυτή και οι ομοίοί της θα εκτελόντουσαν με βασανιστικό τρόπο. Παρ’ολα αυτά, αυτή και πολλοί άλλοι αρνήθηκαν. Για τιμωρία τους οι ανουνάκι τους κρέμασαν δεμένους πάνω από ένα υφαίστειο και τούς κατέβαζαν σιγά-σιγά έτσι ώστε να σιγοκαίγεται η σάρκα τους μέχρι να πεθάνουν. Η ΄Ελλη είχε κι αυτή πολλές επιθέσεις και στην ύπνωση που έκανε μαζί μου είδε ότι η δίδυμη φλόγα της είναι ο τότε ανουνάκι (και σε άλλες ζωές νεφελίμ) και ενσαρκωμένη σε έναν άντρα με τον οποίο είχε σχέση ένα διάστημα και που προσπάθησε να τη σκοτώσει. Αυτός  επιτίθεται σ’ αυτήν και στο καινούργιο της φίλο. Ο άνω εαυτός του έχει εξαντλήσει όλη του την ενέργεια και ενσαρκώνεται πλέον μόνο ως κόκκινος, δηλαδή σκοτεινή ψυχή που κάποια στιγμή συνειδητοποεί την ταυτότητά της. Όσο αυτή ανεβαίνει επίπεδο ψυχής τόσο καλύτερα θα μπορεί να αντιστέκεται στις επιθέσεις του. Και αυτή είναι στο 9, ενώ ο νεφελίμ στο 10. Η δίδυμη φλόγα της διάλεξε να βιώσει τη σκοτεινή πλευρά από την πρώτη ενσάρκωσή της. Η Έλλη έκανε το λάθος να αποκαλύψει την ταυτότητα ενός άλλου ενσαρκωμένου νεφελίμ σε γνωστό της άτομο, και γι΄αυτό οι επιθέσεις εναντίων της πολλαπλασιάστηκαν. Έχουν άμεση αντίληψη των λεγόμενών μας.

Εγώ είχα μια ενσάρκωση στην Ατλαντίδα το 34 000 πχ. Δούλευα σε μια βιβλιοθήκη. Μια μέρα ανακάλυψα τυχαία ένα κρυφό πέρασμα που οδηγούσε σε ένα υπόγειο δωμάτιο. Κατέβηκα κάτω και ανακάλυψα μια δεύτερη βιβλιοθήκη. Άρχισα να την επισκέπτομαι συχνά και να διαβάζω τα βιβλία με την κρυφή γνώση. Δεν αναλογίστηκα όμως τους κινδύνους. Η βιβλιοθήκη ανήκε στους νεφελίμ. Μια μέρα εμφανίστηκε ένας από αυτούς μπροστά μου. Πριν ακόμα προλάβω να αντιδράσω  έκανε μεταβολή, βρέθηκε αστραπιαία πίσω μου και με σκότωσε. Το 438 πχ ξανάρθα σε επαφή με τους νεφελίμ, στο Μεξικό. Ερωτεύτηκα τον ιερέα τους και μπήκα στον ναό όπου ήταν, υπηρετώντας τους. Ευτυχώς δεν πρόλαβα να κάνω πολύ κακό, γιατί μόλις στα 17 μου μάς επιτέθηκε μια εχθρική φυλή και μάς σκότωσε όλους.

Και ένα γνωστό μου άτομο όμως είχε μια συνάντηση μαζί τους. Στο δρόμο του έπεσε ένας μπαχομέχ, ένας αυθεντικός βρυκόλακας. Τού επιτέθηκε και τού ήπιε το αίμα μέχρι που πέθανε. Αναρωτήθηκα αν όλα αυτά που βλέπουμε στις ταινίες και τα σήριαλ για τους βρυκόλακες αληθεύουν. Πράγματι, τα περισσότερα αληθεύουν. Αν δηλαδή ένας μπαχομέχ ή άνθρωπος-βρυκόλακας δαγκώσει έναν άνθρωπο, αυτός θα πεθάνει, εκτός κι αν πιει επίσης ανθρώπινο αίμα. Τότε κάνει συμβόλαιο με τις δυνάμεις του σκότους και γίνεται επίσης βρυκόλακας. Το να αντισταθεί είναι μεγάλη δοκιμασία, γιατί νοιώθει μια ακατανίκητη όρεξη για ανθρώπινο αίμα. Ο φίλος μου πέρασε ευτυχώς τη δοκιμασία. Αυτή η επίθεση πιθανώς να έχει σχέση με μια προηγούμενη ζωή μας στην Ινδονησία, το 1800 π.χ., όπου ο γιος του σκότωσε έναν νεφελίμ ερπετόμορφο. Στη διοχέτευση με τον οδηγό που μού είπε για περιστατικό με τον μπαχομέχ μπορούσαμε να μιλήσουμε γι΄αυτό μόνο μερικά δευτερόλεπτα, αλλιώς ο μπαχομέχ θα μάς εντόπιζε και θα είχαμε επιθέσεις. Τώρα που το γράφω δεν αποκαλύπτω την ταυτότητα του φίλου μου, επομένως είμαστε ασφαλείς.

Eπίσης είχα μια ζωή όπου υπηρέτησα νεφελίμ μαλτσέχ. Ζούσα το 1722, απέναντυ από την Παναγία των Παρισίων. Η μητέρα μου ήταν ιερόδουλη και ο πατέρας μου ο νταβατζής της. Τη χτύπαγε συχνά. Εμένα με είχανε στη σοφίτα. Από το παράθυρο παρατηρούσα τον κόσμο να μπαίνει στην εκκλησία καθώς και τα τερατόμορφα γλυπτά που εξείχαν. Μια μέρα ρώτησα τη μητέρα μου τι ήταν αυτά τα τέρατα στην πρόσοψη της εκκλησίας. Μού απάντησε ότι είναι πολύ δυνατά και προστατεύουν την εκκλησία. Στα πέντε μου ο πατέρας μου άρχισε να μού φέρνει πελάτες για στοματικό σεξ. Δεν μού άρεσε και ζήτησα βοήθεια από το ον της εκκλησίας. Έτσι έκανα άθελά μου συμφωνία με ένα νεφελίμ, αφού αυτοί είναι που κρύβονται πίσω από τα γλυπτά. Με έκανε δυνατή αλλά αυτή η δύναμη ήταν σκοτεινή και ανεξέλεγκτη. Μού έδωσε τη δύναμη να υπνωτίζω και να σκοτώνω με μια ματιά. Σκότωσα τον πατέρα μου για να γλυτώσω τη μητέρα μου από αυτόν. Έτσι ο νεφελίμ πήρε εξουσία να με κυριεύσει. Όμως αυτή δεν έκανε τίποτα για να γλυτώσει από αυτή τη ζωή, και άφηνε τους πελάτες της να την κακομεταχειρίζονται. Τη σκότωσα κι αυτή για να τη γλυτώσω από τον εαυτό της. Από κει και πέρα έγινα υποχείριο του νεφελίμ. Βγήκα στη φτώχεια και μιζέρια του τότε Παρισιού και άρχισα να σκοτώνω ανεξέλεγκτα. Μερικούς τούς υπνώτιζα, σε άλλους έδινα δηλητηριασμένη τροφή που έκλεβα και μόλυνα με την ενέργεια του νεφελίμ. Και όταν πεθαιναν τούς ξερίζωνα την καρδιά -κάτι που οι νεφελίμ συνήθιζαν. Μέχρι τα 8 μου είχα σκοτώσει 144 άτομα. Όμως με πήραν χαμπάρι. Μια μέρα που έμπαινα στην Παναγία των Παρισίων έσβησαν όλα τα φώτα, μού φόρεσαν μια κουκούλα, με άρπαξαν και με κρέμασαν ως μάγισσα. Την ψυχή εκείνου του παιδιού την εξορκίσα σ’ αυτή τη ζωή. Ήταν τόσο επικίνδυνη που ο οδηγός μου φοβήθηκε ότι θα με σκότωνε. Γι΄αυτό τη διέλυσε και την έστειλε στην ανακύκλωση. Ο νεφελίμ, από το γένος των μαλτσέχ, των κυνοκέφαλων, είναι τώρα ενσαρκωμένος σε ένα γνωστό μου και μού έχει προξενήσει πολλές ζημιές. Είναι στο 9, ενώ εγώ είμαι στο 8,5. Αλλά αυτός ανεβαίνει πιο γρήγορα γιατί κάνει μάγια.

Η Ευαγγελία, 53, είδε στην ύπνωση ότι ο οδηγός της ο Ασλίς ήταν ανουνάκι και ότι ήταν καλός. Όπως και κάποιοι νεφελίμ, έτσι και κάποιοι από αυτούς έχουν γίνει φωτεινοί.

Η Έλιν, 23, είχε μια ζωή στη Νέα Καληδονία το 1742. Ήταν ονειροπόλα και άκουγε με ενδιαφέρον τους μύθους για τους αρχαίους θεούς και την επαφή τους με τους ανθρώπους που η φυλή της εξιστορούσε γύρω από τη φωτιά. Τούς φανταζόταν πραγματικούς και καλούς, αφού αγαπούσε όλα τα όντα. Πίστευε ότι μπορούσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους, όπως έλεγαν οι μύθοι. Αποφάσισε λοιπόν να ζητήσει τη βοήθεια ενός συγκεκριμένου θεού από ένα θρύλο που είχε ακούσει. Ήταν ένας καχσνάχ, ερπετόμορφος. Αυτός ήρθε στον ύπνο της και τού ζήτησε έρωτα και να γνωρίσει έναν κόσμο διαφορετικό από το δικό της. Σύντομα ήρθαν Άγγλοι ερευνητές στο νησί. Τούς γνώρισε και ερωτεύτηκε έναν από αυτούς. Οι εικόνες της Ευρώπης που τής έδειξε τής έκαναν μεγάλη εντύπωση. Και αυτός την αγάπησε και τής υποσχέθηκε να την πάρει μαζί του στην Αγγλία όταν θα τέλειωνε τα ταξίδια του. Έτσι κι έγινε. Αν και στενοχωρέθηκε που άφηνε το μαγευτικό νησί της έφυγε μαζί του. Στην  αρχή το Λονδίνο τη μάγεψε, και έκανε ατέλειωτες βόλτες με άμαξες και με τα πόδια κοιτάζοντας τα μαγαζιά και τα κτήρια. Όμως οι άνθρωποι την κοίταζαν επιφυλακτικά λόγω του χρώματός της. Απέκτησαν 2 παιδιά. Στο σχολείο τα άλλα παιδιά ήταν σκληρά μαζί τους και τούς φέρονταν άδικα. Αυτό τη λυπούσε πολύ. Ο κόσμος αυτός ήταν ψυχρός και άκαρδος. Όμως ο άντρας της είχε τη δουλειά του και τον κύκλο του εκεί και δεν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω. Ούτε τα παιδιά της ήθελαν να ζήσουν σε ένα νησί μακρυά από τον πολιτισμό, στην άλλη άκρη του κόσμου. Η νοσταλγία της μεγάλωσε σε σημείο αφόρητο. Κάλεσε ξανά τον νεφελίμ και τον ρώτησε γιατί την έφερε εκεί. Αυτός τής είπε ότι τού είχε ζητήσει να γνωρίσει έναν διαφορετικό κόσμο με έναν άντρα που θα αγαπούσε και αυτό τής έδωσε. Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά της και δεν την χρειάζονταν πια πέθανε από θλίψη. Η αγάπη για την οικογένειά της δεν ήταν αρκετή για να ισοσταθμίσει την αγάπη για το νησί της. Στην πραγματικότητα ο νεφελίμ δεν τής έδωσε τίποτα απολύτως, αφού αυτό ακριβώς ήταν το σχέδιο της ζωής της, δηλαδή να γνωρίσει αυτόν τον άντρα και να ζήσει στην Αγγλία. Αλλά χωρίς τον νεφελίμ δεν θα πόναγε τόσο και θα είχε προσαρμοστεί. Τώρα ο νεφελίμ αυτός είναι ενσαρκωμένος σε έναν άντρα που ζει στην πόλη της, αλλά είναι στο έβδομο επίπεδο, ενώ αυτή είναι στο ένατο. Έτσι το μπλοκάρισμα ήταν εύκολο. Παρόλα ταύτα, μέχρι το τελικό μπλοκάρισμα, τής έστειλε πολλούς άλλους νεφελίμ που τής έκαναν ψυχική επίθεση.

O Παναγιώτης, 45, είχε μια ζωή το 1344 στο Λονδίνο ως αλχιμιστής. Στα αποκρυφιστικά βιβλία βρήκε ένα ξόρκι σε νεφελίμ για να φτιάξει χρυσό. Το έκανε και τα κατάφερε. Όμως έτσι έκανε συμφωνία με τον νεφελίμ, ο οποίος έκανε τη γυναίκα του να αποβάλλει κάθε τόσο και τα περισσότερα παιδιά τους να πεθαίνουν μικρά. Ένα επέζησε και βοηθούσε τον πατέρα του στην παρασκευή χρυσού, αλλά σύντομα έπεσε πανούκλα και πέθαναν  όλοι. Στην τωρινή ζωή ο νεφελίμ είναι ενσαρκωμένος στην οικογένειά του Παναγιώτη και τού έχει προκαλέσει αρκετά δεινά.

Κι εγώ είχα μια ζωή ως αλχιμιστής στη Νότια Γαλλία, το 1235. Κι’ εγώ απέκτησα χάρη σε ένα ξόρκι σε νεφελίμ την ικανότητα να φτιάχνω χρυσό. Τα βιβλία μαγείας βλέπετε δεν προειδοποιούν για τη φύση των οντοτήτων, ούτε για τις πνευματικές επιπτώσεις. Ο νεφελίμ ήταν ο ίδιος που θα ερχόταν αργότερα στη ζωή μου στο Παρίσι. Μια γυναίκα που ζήλευε τη σχέση μου με τη γυναίκα μου (η μητέρα μου από τη ζωή στο Παρίσι αλλά και η τωρινή) μάς κατηγόρησε για μαύρη μαγεία και ο όχλος μάς επιτέθηκε με καταπέλτες στο κάστρο μας. Βγήκαμε τρέχοντας αλλά οι πέτρες μάς σκότωσαν.

Με αγάπη και φως,

Κοαλάνη

 

1
.

Powered By Joobi