GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
Η μεταφυσική στήλη της Κοαλάνης
Subject: Η μεταφυσική στήλη της Κοαλάνης
Send date: 2012-07-07 20:56:27
Issue #: 2
Content:
e Newsletter
.
1


July: Greek column/Julio: Columna griega



Καλωσορίζω παλιούς και νέους συνδρομητές!     


Πριν φύγουν όλοι (ή όσοι έχουν οικονομικό περιθώριο) για τις θερινές διακοπές ετοίμασα ένα βαρύ θέμα, τους βιασμούς παιδιών, που πολλοί στην εποχή μας συγχέουν με την παιδεραστία (που είναι ερωτική έλξη ή ερωτικά παιχνίδια χωρίς βία).   Η επόμενη στήλη μου στα ελληνικά θα είναι τον Οκτώβρη.


Καλό καλοκαίρι εύχομαι σε όλους!                    



Βιασμός παιδιών και πνευματικά επακόλουθα

Στις συνεδρίες ύπνωσης και απεγκλώβισης οντοτήτων προκύπτουν πολλές περιπτώσεις παιδιών που βιάστηκαν και σχεδόν πάντα δολοφονήθηκαν κατόπιν. Ο πόνος τους κράτησε τις  ψυχές τους στο χαμηλό αστρικό πεδίο επί αιώνες προσκολλούμενες σε ανθρώπους για παρηγοριά. Άλλες βρίσκουν τους θύτες τους και τούς εκδικούνται. Και οι ψυχές των θυτών όμως μένουν στο χαμηλό αστρικό πεδίο και συχνά βρίσκουν την μετενσάρκωση του θύματός τους και την κυνηγάνε εκ νέου. Συχνά αυτοί που βιάστηκαν σε παιδική ηλικία σε προηγούμενη ζωή έχουν επιρροές. Μπορεί να αργήσουν πολύ να αρχίσουν τη σεξουαλική τους ζωή ή να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση ή να διαλέξουν την ομοφυλοφιλία.


Ο Πέτερ, 48, δεν είχε νοιώσει κάτι παράξενο μέχρις ότου πειραματίστηκε με το εκκρεμές και την αυτόματη γραφή για να παίρνει απαντήσεις. Άρχισαν να τού έρχονται όμορφα μηνύματα. Όμως δεν άργησαν να γίνουν άσχημα και απειλητικά. Κατάλαβε ότι επρόκειτο περί δαίμονα και επικοινώνησε αμέσως μαζί μας. Στη συνεδρία ήρθε η οντότητα στο σώμα του συνεργάτη μου και μού είπε την ιστορία της. Λεγόταν Άντερς και ζούσε στη Δανία το 1787. Ήταν 8 χρονώ, όταν ένας άντρας τον έπιασε στην αυλή της εκκλησίας και τον πήγε κοντά στο λιμάνι. Εκεί τον βίασε και επειδή το παιδί φώναζε το έπνιξε. Ο άντρας ήταν ο Όλε, και τώρα ο Πέτερ είναι η μεντενσάρκωσή του. Από τότε ο Άντερς τον εκδικείται για την πράξη εκείνη σε κάθε ζωή. Τώρα φρόντισε να έρθουν σκοτεινοί εξωγήινοι όταν ο Πέτερ χρησιμοποιούσε την αυτόματη γραφή και το εκκρεμές. Οι εξωγήινοι το έπαιζαν οδηγοί και τού έβαλαν εμφυτεύματα. Ο Πέτερ ζήτησε συγνώμη από τον Άντερς και αυτός πήγε στο φως. Ο συνεργάτης μου που ήταν ιερέας στη Νορβηγία είχε πάει τότε στη Δανία για να θάψει το παιδί. Κάναμε μια ακόμη συνεδρία όπου ξαποστείλαμε τον ένα από τους δύο εξωγήινους. Όταν ήρθε η ώρα για την  τρίτη και τελευταία συνεδρία, ο Πέτερ δεν ξαναέδωσε σημεία ζωής. Πρέπει να πω ότι δεν άκουγε και πολύ αυτά που τον συμβούλευε ο οδηγός μας, αλλά έκανε του κεφαλιού του. Ήταν αρκετά ξερόλας και πειραματιζότανε με ό,τι εργαλείο της Νέας Εποχής έβρισκε στο διαδίκτυο, όπως ράβδους  της Ατλαντίδας, κ.α. Ο εναπομείνωντας εξωγήινος και τα εμφυτεύματα τον έκαναν να χάσει την εμπιστοσύνη του σε μας. Στη ζωή της Δανίας είχε κατάλειψη από δαίμονα που τον ώθησε στο βιασμό.


Ένας τραγουδιστής που μ’ άρεσε τη δεκαετία του ’70 αυτοκτόνησε πριν από μια δεκαετία. Είχε κατάθλιψη και άκουγε φωνές και η κατάστασή του όλο και χειροτέρευε ώσπου πήδηξε στις γραμμές του τραίνου.  Ρώτησα το οδηγό μου γι αυτόν και η απάντηση ήταν ότι δεν είχε πάει στο φως γιατί τον σταμάταγαν δαίμονες. Μπορούσα όμως να τον βοηθήσω, προς έκπληξή μου. Ο λόγος ήταν που είχαμε ζήσει σε δύο ζωές μαζί, όπου ήταν στη μία άντρας μου και στην άλλη αδερφός μου. Έκανα δύο συνεδρίες γι αυτόν. Στην πρώτη βοηθήσαμε τον ένα δαίμονα, που ήταν μια θαυμάστριά του που αυτοκτόνησε και κατόπιν έκανε συμφωνία μαζί του για να τού δώσει επιτυχίες. Στη δεύτερη συνεδρία, πήγαμε σε μια προηγούμενη ζωή του στη Νορβηγία. Ήταν Σουηδός ιερέας που είχε πάει επίσκεψη. Στην εκκλησία βρέθηκε μόνος με ένα αγοράκι που έψελνε. Τού είπε να πάει πίσω από το ιερό και εκείνο τον ακολούθησε. Εκεί το έδεσε και το βίασε. Αυτό άρχισε να φωνάζει και ο ιερέας το έπνιξε. Το αγοράκι τον καταράστηκε. Η κατάρα του έστειλε 10 δαίμονες στον ιερέα οι οποίοι τον ακολουθούσαν σε κάθε του ζωή μέχρι τώρα. Η ψυχή του παιδιού έγινε κι αυτή δαίμονας που κόλλησε πάνω του. Όλοι αυτοί οι δαίμονες  τρέλλαιναντον τραγουδιστή με τις φωνές τους και τού προκάλεσαν κατάθλιψη και απελπισία μέχρι να αυτοκτονήσει. Ως ιερέας μετάνοιωσε για την πράξη του και πήγε στο φως. Το παιδάκι έπιασε κουβέντα μαζί μου και ο οδηγός μας σκέπασε τις πιο οδυνηρές αναμνήσεις του βιασμού και την ώρα που μιλάγαμε το κατάφερε να συγχωρέσει τον ιερέα, ώστε να πάει κι αυτό στο φως. Οι δαίμονες έχασαν το δικαίωμα να βασανίζουν τον τραγουδιστή, οπότε ελευθερώθηκε και αυτουνού η ψυχή και πήγε στο φως. Ρώτησα τον οδηγό γιατί ο ιερέας βίασε το παιδί. Απάντησε ότι ένοιωθε πάντα πόθο για τα αγόρια, αλλα τον καταπίεζε γιατί δεν ήταν κοινωνικά αποδεκτό σαν συναίσθημα . Το αποτέλεσμα ήταν αυτή η αυτοκαταπίεση να τον τρελλάνει ωστε να καταλειφθεί από δαίμονα που τον έσπρωξε στο βιασμό. Αν είχε αποδεχθεί τα συναισθήματά του θα μπορούσε να τα ελέγχει και να μην τα κάνει πράξη και φυσικά να μην καταλειφθεί. Όσον αφορά το παιδί, η ψυχή του είχε διαλέξει να θυσιαστεί για έναν ανώτερο σκοπό.


Η Σίσσελ, 46, ήρθε σε μας για ένα ερωτικό δείλημμα. Είχε πάντα χαμηλή αυτοεκτίμηση και μια δεσποτική μητέρα με την οποία δεν υπήρξε σχεδόν ποτέ διάλογος. Επίσης είχε δυο γνωστές δίδυμες που η κάθε μια τους είχε ένα από τα δύο ονόματά της. Με τη συνονόματή της Σίσσελ υπήρχε μια άνιση σχέση όπου αισθανόταν κατώτερη. Ο οδηγός μας πήγε σε μια προηγούμενη ζωή όπου άρχισε το πρόβλημα. Η Σίσσελ ήταν υπηρέτρια στις Βερσαλλίες το 1740, σε ένα από τα βασιλικά παλάτια. Δούλευε σε μια οικογένεια ευγενών με μια μητέρα και δύο κόρες. Ήταν ερωτευμένη με τη μία από αυτές και σύναψαν ερωτική σχέση. Η άλλη όμως δεν την αγάπαγε, απλώς έπαιζε. Οι αδερφές παντρεύτηκαν αλλά οι δύο κοπέλλες συνέχισαν την κρυφή τους σχέση. Κάποια στιγμή όμως οι άντρες των κοριτσιών το έμαθαν. Μια μέρα που η Σίσσελ και η άλλη έκαναν έρωτα, άνοιξε η πόρτα και εμφανίστηκαν οι δύο άντρες. Μπήκαν μέσα και βίασαν τη Σίσσελ, η οποία ήταν 12 χρονώ και παρθένα. Η άλλη κοπέλλα γέλαγε. Ήταν συνεννοημένη μαζί τους. Κατόπιν μπήκε μέσα ένας νέγρος. Βαστούσε ένα μεγάλο εργαλείο. Μ’αυτό έκοψε την κλειτορίδα της Σίσσελ. Έχασε πολύ αίμα, αλλά επέζησε. Έζησε μέχρι τα 35 της φυλακισμένη στο παλάτι, αφού δεν την αφήνανε να φύγει. Κανείς από όλους αυτούς δεν είχε δαίμονα. Η τότε αντίληψη ήταν ότι οι υπηρέτες ήταν κατώτεροι και δεν αξίζαν τίποτα. Η ερωμένη της Σίσσελ ήθελε να τη δει ταπεινωμένη που τόλμησε να τα φτιάξει με μια ευγενή και ώς τίμημα να μην ξανααισθανθεί ικανοποίηση. Η μητέρα ήταν αμέτοχη. Η τότε μητέρα είναι και η τωρινή της, που καλέστηκε να ενδιαφερθεί αυτή τη φορά για τη Σίσσελ. Όμως απέτυχε. Οι δύο κόρες της είναι οι δύο δίδυμες και η ερωμένη η συνονόματή της που τη βλέπει αφ’ υψηλού. Η Σίσσελ έπρεπε να ξεπεράσει το συναίσθημα κατωτερότητας και η άλλη το συναίσθημα ανωτερότητας. Ο βιασμός και ακρωτηριασμός της ήταν μέρος του σχεδίου της ψυχής της, για να ξεπεράσει το τραύμα και να γίνει πιο δυνατή. Η Σίσσελ έχασε επίσης και πολλά κομμάτια της ψυχής της στο βιασμό με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βρει μια συναισθηματική ισορροπία.


Χαμηλή αυτοεκτίμηση είχε και  η  Όλγα, 32. Στην ύπνωση παρουσιάστηκε το πνεύμα της Γκρόνιας, που είχε ζήσει στη Φινλανδία το 1589. Μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και μια μέρα τη βίασαν μια ομάδα αγοριών. Την περιμάζεψε μια καλόγρια η οποία όμως μια μέρα πέθανε και η Γκρόνια έμεινε πάλι μόνη. Υπήρχε πολλή φτώχεια και πέθανε νέα. Η καλόγρια ήταν ο παλιός εαυτός της Όλγας, ο οποίος ήρθε και βοήθησε την Γκρόνια να πάει στο φως. Τα συναισθήματα χαμηλής αυτοεκτίμησης της Όλγας προέρχονταν από την Γκρόνια, που είχε βρει παρηγοριά σ’αυτήν, νομίζοντας ότι ήταν η ίδια η καλόγρια που την είχε βοηθήσει.


Ο Ρόμπιν, 26, είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία σε μια οικογένεια με καυγάδες και σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και πειράγματα και αδικία στο σχολείο από παιδιά και καθηγητές. Μπορώ να πω ότι ήταν ο πιο σιωπηλός πελάτης μας. Ο οδηγός μας ζήτησε από τον Ρόμπιν να διαλέξει μία από 4 προηγούμενες ζωές σε διαφορετικές χώρες όπου έγιναν περίπου τα ίδια πράγματα. Αυτός διάλεξε τη Ρωσία και ο οδηγός πήγε  στην Αγία Πετρούπολη το 1885. Ήταν κορίτσι και τον έλεγαν Όλγα. Είχε δύο αδερφούς, τον Ντιμίτρι και τον Σεργκέι. Η μητέρα τους πέθανε ενώ ο μεγάλος αδερφός της ο Ντιμίτρι ήταν στρατιώτης στον πόλεμο. Μια μέρα, ο πατέρας της και ο Σεργκέι την άρπαξαν, την πήγαν σε μια καλύβα έξω από το σπίτι, ασέλγησαν πάνω της  και τη βίασαν. Ο Ντιμίτρι εκείνη τη στιγμή γύριζε από το μέτωπο. Άκουσε φωνές, πήγε στην καλύβα και είδε το αποτρόπαιο θέαμα. Πάγωσε κυριολεκτικά και δεν ήξερε τι να κάνει. Αποφάσισε να τούς σκοτώσει, αλλά τον κάλεσαν επιγόντως να επιστρέψει στο μέτωπο. Έφυγε και εκεί σκοτώθηκε. Οι δύο άντρες συνέχισαν να βιάζουν την Όλγα, η οποία πέθανε από σωματικό και ψυχικό πόνο. Οι δύο βιαστές είχαν κατάληψη από δαίμονα και όταν πέθαναν έγιναν και οι ίδιοι δαίμονες που την ακολουθούν σε κάθε της ζωή, και στην τωρινή που είναι άντρας. Αυτοί ευθύνονται για τους καυγάδες στο σπίτι του και για τη σεξουαλική κακοποίηση από τη γιαγιά του όταν ήταν 8 χρονώ (τού έτριβε επίμονα τα γεννητικά όργανα με ένα πανί και αυτός το εξέλαβε σαν κακοποίηση). Οι δαίμονες  έκαναν κάποια στιγμή και στον ίδιο κατάληψη και έσπασε την πλάτη ενός συμμαθητή του. Την ιστορία της Όλγας μάς την είπε ο Ντιμίτρι, ο οποπίος δεν πήγε στο φως αλλά βρήκε την αδερφή του (ως Ρόμπιν) για να την προστατέψει. Τού εξηγήσαμε ότι τώρα θα δέσουμε τους δαίμονες και ο Ρόμπιν θα αποκτήσει το δικό του οδηγό για προστασία και πήγε στο φως. Τους δαίμονες τούς ανέλαβε ο οδηγός μας και άρχισε να μαζεύει τα χαμένα κομμάτια ψυχής του Ρόμπιν που τα είχε χάσει σχεδόν όλα στις 4 αυτές ζωές, και κάποια και σ’αυτήν. Ο οδηγός του δεν μπόρεσε να τελειώσει την αποστολή του και έφυγε. Θα τού δωθεί νέος οδηγός.


Ο Αντώνης, 33, είχε επίσης χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτοκαταστροφικές τάσεις, εθισμούς και κατάθλιψη. Έκανε δύο υπνώσεις χωρίς να καταφέρει να δει κάτι ουσιαστικό σαν αιτία πέρα από τη δύσκολη εφηβία του. Ρώτησα τον οδηγό μου, ο οποίος είπε ότι υπάρχει οντότητα. Κάναμε λοιπόν μια συνεδρία με το συνεργάτη μου και τον οδηγό μας για να φύγει η οντότητα. Ο δαίμονας ήταν από μια ζωή στη Νάπολη τον 19ο αιώνα και λεγόταν Αντόνιο. Ήταν ευγενής και  παντρεμένος, αλλά δεν μπορούσε να κάνει παιδιά. Ο Πέδρο (ο Αντώνης τότε) τον κορόιδευε και είχε διαδώσει παντού ότι ήταν ανίκανος. Ο Αντόνιο είχε θυμώσει μαζί του και ταυτόχρονα ελκυόταν απ’ αυτόν. Το αποτέλεσμα ήταν να πάθει κι αυτός κατάληψη, να τον παρασύρει σε μια αποθήκη και να τον βιάσει. Ο μικρός φώναζε και τον στραγγάλισε. Ο πατέρας του δεκαεξάχρονου Πέδρο ανακάλυψε το δράστη και τον σκότωσε, ξεριζώνοντάς του την  καρδιά. Ο Αντόνιο έγινε δαίμονας και βρήκε τον Πέδρο στην τωρινή του ενσάρκωση, κουβαλώντας πάντα και το δικό του δαίμονα. Τον έβαλα να επαναλάβει την απάρνηση του σκότους και έτσι κόπηκε η σύνδεσή του με το δαίμονα που είχε. Αμέσως μεταμορφώθηκε και ζήτησε συγνώμη από τον Αντώνη. Αυτός τον συγχώρεσε και πήγε στο φως. Και ο Αντώνης έχασε πολλά κομμάτια ψυχής στην Ιταλία, αλλά και στην τωρινή ζωή του.


Η Δήμητρα, 54, έκανε αρκετές υπνώσεις όπου πήραμε πολλές απαντήσεις από τον οδηγό της που είδε ότι ήταν ο προφήτης Ηλίας και βγάλαμε διάφορες οντότητες από την  ίδια και τους δικούς της. Όμως οι δυσκολίες συνεχίζονταν και αυτά που είχε δει στις υπνώσεις δεν πραγματοποιούνταν. Ρώτησα τον οδηγό μας και είδε ότι υπήρχαν άλλες δύο οντότητες που κρύβονταν και που είχαν έρθει στα μαθήματα ρέικι που έκανε η Δήμητρα. Κάναμε λοιπόν μια συνεδρία με το συνεργάτη μου και τον οδηγό μας και μιλήσαμε με την οντότητα. Τον έλεγαν Όλλι και ήταν ο αδερφός της Δήμητρας (Έρικα) στης Εσθονία το 1430. Είχαν και έναν αδερφό, κατά 20 χρόνια μεγαλύτερό του. Ενώ η Έρικα δούλευε στα χωράφια ο μεγάλος αδερφός  έκλεινε τον Όλλι στο σταύλο, τού έριχνε παγωμένο νερό και τον βίαζε. Αυτός δεν τολμούσε να το πει στην αδερφή τους γιατί ο αδερφός του τον είχε απειλήσει ότι θα τούς σκοτώσει και τους δύο. Τού έλεγε ότι φταίει αυτός (ο Όλλι) που τον βίαζε, γιατί ήταν υπερβολικά όμορφος. Μια μέρα τον πήγε στη λίμνη και τον βίασε μέσα στο νερό. Τού πίεσε κατά λάθος το κεφάλι μέσα και το οχτάχρονο αγοράκι πνίγηκε. Η Έρικα δεν κατάλαβε τίποτα. Το σχέδιο της ψυχής των δύο παιδιών ήταν μεταξύ τους, δεν ήταν δηλαδή υπόθεση της Έρικας. Η ψυχή του Όλλι περιπλανιόταν ώσπου βρήκε την αδερφή του σ’ αυτή τη ζωή και κρύφτηκε στην αύρα της. Κάλεσα την Έρικα η οποία ήρθε και ο Όλλι την ακολούθησε στο φως. Ο Όλλι παρίστανε τον οδηγό της Δήμητρας στις υπνώσεις που είχε κάνει. Αυτή κατάλαβε λάθος το όνομά του και νόμισε ότι επρόκειτο για τον προφήτη Ηλία. Λόγω χαμένων κομματιών ψυχής από προηγούμενες ζωές δεν είχε οδηγό και θα τής δωθεί καινούριος.


Εμένα με βιάσανε σε παιδική ηλικία σε δύο προηγούμενες ζωές και ήμουν πιο δραστική από όλες τις περιπτώσεις που είδαμε. Σκότωσα και το δράστη αλλά και εκατοντάδες άλλους άντρες. Στη μία ζωή έκανα συμφωνία με δαίμονα χωρίς να το καταλάβω για προστασία και δύναμη και έπαθα κατάληψη. Στην άλλη ο πόνος του βιασμού απέσπασε ένα κομμάτι της ψυχής μου και η εκδικητικότητα το έκανε δαιμονικό, κυριεύοντάς με και μετατρέποντάς με σε δολοφόνο. Και οι δύο αυτές ψυχές των κοριτσιών που ήμουν μού σαμπόταραν την τωρινή ζωή. Η μια σώθηκε αλλά η άλλη καταστράφηκε (ως συνειδητότητα) ως άκρως επικίνδυνη.


Βλέπουμε λοιπόν ότι αν δεν υπάρξει συγχώρεση και μετάνοια και δράστης αλλά και θύμα παραμένουν στο σκοτάδι και προσκολλούνται στις μετενσαρκώσεις των κοντινών τους ατόμων. Σ’αυτό ο χριστιανισμός είναι σωστός, αφού διδάσκει και τις δύο αυτές αρετές. Σχεδόν αναπόφευκτο σε ένα βιασμό είναι η ψυχή του θύματος να διασπαστεί και να χαθούν κομμάτια από το σοκ. Βλέπουμε επίσης πόσο επικίνδυνες είναι η εκδικητικότητα και η αυτοκαταπίεση, καθώς και ο χλευασμός ή η υπεροψία. Όσο για την μοντέρνα τιμωρία, η φυλακή μπορεί να προστατεύει τους άλλους αλλά δεν  γιατρεύει τούς βιαστές. Εγώ θα συνηστούσα υποχρεωτικά μαθήματα πνευματικότητας και εξορκισμό. Ένας βιασμός δεν είναι πάντα στο σχέδιο της ψυχής μας, αλλά αν τύχει είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να μάθουμε τη συγχώρεση.

Με φως και αγάπη,


Κοαλάνη
















Your Subscription:


1
.

Powered By Joobi