GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
Φοβίες

Πολλοί άνθρωποι έχουν κάποια φοβία που δεν ξέρουν από πού προέρχεται και δεν μπορούν να ελέγξουν. Οι πιο συνηθισμένες είναι η υψοφοβία, η κλειστοφοβία και η αγοραφοβία. Επίσης υπάρχει η φοβία του σκότους, των εντόμων και ειδικά η αραχνοφοβία, η φοβία του νερού, κ.α.

Όλες οι περιπτώσεις δεν είναι το ίδιο σοβαρές, όμως η προέλευση είναι κοινή: κάποιο τραυματικό γεγονός είτε αυτής της ζωής είτε περασμένης άφησε τα ίχνη του στην ψυχή του παθόντος. Με την ύπνωση μπορούμε να το ξαναζήσουμε ώστε να το θυμηθούμε, να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι παρελθόν και δεν μάς απειλεί πια και να το ξεπεράσουμε. Στο μυαλό πολλών έρχεται ίσως το φαινόμενο που παρουσιάστηκε τη δεκαετία του '90, όπου πολλοί υπνοθεραπευτές ξύπνησαν τη “μνήμη” ασθενών, οι οποίοι “θυμήθηκαν” ότι στην παιδική τους ηλικία είχαν κακοποιηθεί σεξουαλικά από π.χ. τον πατέρα τους ή το θείο τους. Εκατοντάδες άνθρωποι οδηγήθηκαν στα δικαστήρια και καταδικάστηκαν, μόνο για να αποκαλυφθεί μετα από χρόνια ότι ήταν αθώοι. Τι έγινε στην πραγματικότητα; Κάποιοι υπνοθεραπευτές ήταν ίσως απατεώνες, όμως πιστεύω ακράδαντα ότι η πλειοψηφεία δεν έλαβε υπ' όψην της την πιθανότητα των περασμένων ζωών. Ήταν κλινικοί θεραπευτές. Και νόμισαν ότι επρόκειτο για γεγονότα αυτής της ζωής. Ήταν όμως εντελώς άδικη η καταδίκη εκείνων των ανθρώπων; Είναι γεγονός ότι πριν γεννηθούμε σχεδιάζουμε την επικείμενη ζωή μας και αν βλάψαμε κάποιον χωρίς να τιμωρηθούμε, φροντίζουμε αυτό να γίνει στην επόμενη. Έτσι εξισορροπείται το κάρμα μας. Βιώνουμε αυτά που βίωσε το θύμα μας και έτσι συγχωρούμε τον εαυτό μας. Η αυτοσυγχώρηση είναι θεμελιώδης για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Μια πελάτισσσά μου, η Έφη, είχε υψοφοβία. Αφού τής έκανα τις υπνωτικές υποβολές, έπεσε σε βαθειά ύπνωση και είδε μ.α. μια ζωή όπου μετά από μια σειρά τραγικών γεγονότων (δύο αποβολές, θάνατος του άντρα της, ο επόμενος αγαπημένος της την παράτησε για μια πλούσια), δεν άντεξε άλλο και αυτοκτόνησε πέφτοντας από ένα βράχο. Στην ύπνωση μού είπε ότι ήθελε να κρατήσει τη φοβία, γιατί την προστάτευε από την περίπτωση να ξαναθελήσει να αυτοκτονήσει. Γι' αυτό δεν της έκανα υποβολές για να την ξεπεράσει. Παρ' όλα αυτά, μετα από μια εβδομάδα που ξαναμιλήσαμε, μού είπε ότι την είχε ξεπεράσει! Προφανώς το υποσυνείδητό της επεξεργάστηκε το θέμα και αποφάσισε ότι δεν υπήρχε φόβος να αυτοκτονήσει ξανά. Έχει γίνει πιο δυνατή και δεν είναι πιθανό να αντιδράσει έτσι. Και μόνο που έζησε το παλιό γεγονός, ξεπέρασε τη φοβία!

Μια άλλη πελάτισσά μου, η Ευαγγελία, είχε κλειστοφοβία. Αυτή προκλήθηκε κατά πάσα πιθανότητα σ' αυτή τη ζωή, όταν η μητέρα της την είχε αφήσει για πολλές ώρες μόνη της στην κούνια της όταν ήταν μωρό. Σε μένα δεν ήρθε τόσο για τη φοβία όσο για άλλα πράγματα και δεν το ψάξαμε αρκετά, όμως ήδη μετά από την πρώτη συνεδρία την έχει σχεδόν ξεπεράσει! Μπήκε για πρώτη φορά στο μετρό και αν και ο φόβος ξαναέρχεται που και που, τον ελέγχει. Τής έδωσα κάποιες ασκήσεις διαλογισμού να κάνει και αν δεν εξαφανιστεί τελείως η κλειστοφοβία θα κάνουμε άλλη μια συνεδρία όπου θα το κοιτάξουμε καλύτερα.

Η Μαρία, είχε μια αποβολή. Στην ύπνωση είδε ότι σε μια παλιότερη ζωή σκοτώθηκε το παιδί της σε ένα ατύχημα. Αυτή θεώρησε τον εαυτό της υπεύθυνο που δεν το επιτηρούσε καλύτερα. Το πνεύμα της προκάλεσε την αποβολή ώστε να εκτιμήσει περισσότερο τη μητρότητα. Παραδέχτηκε ότι δεν είχε συχγωρέσει τον εαυτό της. Της έκανα υποβολές για να το κάνει ώστε να είναι έτοιμη για μια μελλοντική εγκυμοσύνη.

Και εγώ έχω ένα είδος φοβίας, στις κατσαρίδες. Όμως αυτό είναι λίγο διαφορετική περίπτωση, αφού πιο πολύ τις σιχαίνομαι. Ο φόβος είναι να μην πάνε πάνω μου και σιχαθώ περισσότερο. Προέρχεται από μια παλιά ζωή στην Αίγυπτο, μια ζωή στη φτώχεια, σε ένα περιβάλλον όπου υπήρχαν συχνά κατσαρίδες. Η φοβία μου προέρχεται από την “ανάμνηση” των δυσάρεστων περιστάσεων εκείνης της ζωής. Και για να πω την αλήθεια, δεν έχω ασχοληθεί με το ζήτημα για να το ξεπεράσω, αφού είχα άλλα πολύ πιο σημαντικά.

Ο Νίκος είχε μια σχέση 10 χρόνων με μια κοπέλλα, η οποία όμως έληξε. Δυσκολεύεται πολύ να το αποδεχτεί, με αποτέλεσμα να είναι “κολλημένος”. Αν και προσπάθησε να δημιουργήσει άλλη σχέση, δεν αισθανόταν τίποτα. Παραδέχτηκε ότι δεν φέρθηκε πάντα σωστά μαζί της. Επίσης φοβάται να εμπιστευτεί. Στην ύπνωση, μιλώντας με τον πνευματικό του οδηγό, έμαθε ότι τα σημαντικά άτομα αυτής του της ζωής είναι καινούργια, δεν έχουν δηλαδή μοιραστεί άλλη ζωή. Αυτό συμπεριλαμβάνει τους γονείς του, την πρώην του και την μελλοντική του κοπέλλα που είδε στο μέλλον του. Γιατί επέλεξε κάτι τέτοιο; Είχε ανέκαθεν δυσκολία στο να αποδεχτεί οτιδήποτε δυσάρεστο τού συνέβαινε, οτιδήποτε δεν μπορούσε να ελέγξει. Η σχέση του με αυτή την κοπέλλα και οι συγκρούσεις που βιώσανε τον βοήθησαν στην εκμάθηση της αποδοχής “αυτού που είναι”. Το ίδιο θα συνεχιστεί με την επόμενη σχέση του, η οποία θα τον βοηθήσει και στο θέμα της εμπιστοσύνης. Τού έδωσα να κάνει ασκήσεις διαλογισμού και οραματισμού που θα τον βοηθήσουν. Η ψυχή μας και οι οδηγοί μας μάς καταστρώσανε την κατάλληλη για μας ζωή με τα κατάλληλα άτομα που θα μάς επιτρέψουν νε βελτιωθούμε. Δε χρειάζεται λοιπόν να φοβόμαστε τίποτα, όλα θα γίνουν στην ώρα τους, όχι στην ώρα που το συνειδητό μας νομίζει, αλλά στην ώρα που θα επιτρέψει στην ψυχή μας να μάθει.