GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
"Ατυχήματα"

Ανέφερα στην προηγούμενη στήλη ότι δεν είναι προγραμματισμένα όλα όσα συμβαίνουν, ότι υπάρχουν και ατυχήματα. Όμως τα περισσότερα από αυτά που μάς φαίνονται ατυχήματα, δεν είναι.

Πριν από μερικά χρόνια βούηξε στις ΗΠΑ η υπόθεση του Michael Sheperd. Ήταν ένα ήσυχο και ευαίσθητο δεκατετράχρονο αγόρι που κάποιοι συμμαθητές του κορόϊδευαν και “έκραζαν” ως “αδερφή”. Η μητέρα του είχε διαμαρτυρηθεί στη διεύθυνση του σχολείου, όμως δεν άλλαξε τίποτα. Αντιθέτως, τα πράγματα χειροτέρεψαν ώσπου μια μέρα, οι δύο πιο τραμπούκοι συμμαθητές του τόν ξυλοκόπησαν τόσο άσχημα που το παιδί πέθανε. Όταν η Tara Sutphen, επικοινωνώντας με την πνευματική της οδηγό με αυτόματη γραφή τή ρώτησε γιατί πέθανε ο Michael, η απάντηση ήταν η εξής: Σε μια παλιότερη ζωή του, ήταν γυναίκα και μαζί με τη μητέρα της έφυγαν από την Αγγλία για να βρουν την τύχη τους στη μακρινή Άγρια Δύση. Καθώς ταξίδευαν με καρότσα, τούς επιτέθηκαν ληστές οι οποίοι σκότωσαν και τις δύο γυναίκες και τον οδηγό για να τούς ληστέψουν. Το έγκλημα έμεινε ατιμώρητο. Το πνεύμα της νέας γυναίκας θέλησε να δωθεί μ'αυτό τον τρόπο δικαιοσύνη, εφ' όσον οι δύο ληστές δεν μάθαιναν ούτε σ' αυτή τη ζωή να σέβονται τη σωματική ακεραιότητα των συνανθρώπων τους.

Έτσι κι' έγινε. Το αγόρι θυσίασε τη ζωή του, τα δύο παιδιά δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σαν ενήλικες και μ' αυτόν τον τρόπο ίσως αυτή η εμπειρία να τούς χαραχτεί βαθιά στην ψυχή τους, ώστε να γίνουν καλύτεροι στο μέλλον. Όταν το πνεύμα μας βρίσκεται στον πνευματικό κόσμο, δεν κατέχεται από χαμηλά αισθήματα. Όμως στον υλικό κόσμο κόσμο υπάρχουν πειρασμοί, φόβοι, ανασφάλειες και άλλα αρνητικά συναισθήματα που μάς κάνουν να κάνουμε κακές πράξεις και σκέψεις.. Το ζητούμενο είναι να μάθουμε να ελέχγουμε αυτά τα αρνητικά αισθήματα και να νιώθουμε αγάπη άνευ όρων για τους συνανθρώπους μας. Μόνο έτσι θα ανυψωθούμε πνευματικά και θα φτάσουμε σιγά-σιγά στο σημείο να μη χρειαζόμαστε πια να μάθουμε ενσαρκόμενοι στον υλικό κόσμο. Ο υλικός κόσμος δεν είναι λοιπόν παρά ένα σχολείο. Θα αναρωτηθείτε ίσως πώς ο Michael προτίμησε να πεθάνει τόσο μικρός, πριν χαρεί καλά-καλά τη ζωή του και καταρρακώνοντας τη μητέρα του. Όμως για το πνεύμα η ζωή ως ενσαρκωμένο δεν έχει σημασία, προκειμένου να μάθει είτε το ίδιο είτε οι άλλοι. Όσο για τη μητέρα του, ήταν μια ευκαιρία να γίνει δυνατότερη. Και αυτή τη φορά το παιδί δεν πέθανε ξεχασμένο, αλλά κηδεύτηκε με όλες τις τιμές. Θα μού πείτε έχει αυτό σημασία για την ψυχή; Όχι, αλλά πάντα επέρχεται μια ισορροπία. 'Ο,τι έχουμε στερηθεί σε μια ζωή το αποκτούμε σε μια άλλη.

Εγώ ακόμα πειραματίζομαι με την αυτόματη γραφή, όμως ρώτησα την πνευματική μου οδηγό για τον δεκαπεντάχρονο που σκοτώθηκε στο επεισόδιο με τον αστυνομικό. Το περιστατικό μού θύμιζε πολύ αυτό των ΗΠΑ, ειδικά επειδή ήταν ήσυχο παιδί, δεν προκαλούσε και είπε και το ειρωνικό “χαίρομαι που μένω στο Ψυχικό γιατί έχει αστυνόμευση και αισθάνομαι ασφαλής”. Δεν ανήκε λοιπόν στα άτομα που δεν έλεγχαν τα αισθήματά τους, αλλά ήξερε πού ώδευε. Αυτό που είδα ήταν το εξής: Σε μια περασμένη ζωή, το παιδί έπεσε κατά λάθος πάνω σε κουτιά με μπογιά και τα αναποδογύρισε. Ο αστυνομικός έβαφε κάτι και εξοργίστηκε. Χτύπησε το παιδί, το οποίο έπεσε και χτυπώντας το κεφάλι του, πέθανε. Ο δολοφόνος δεν ανακαλύφθηκε. Ο άντρας δεν μπόρεσε ούτε τότε ούτε τώρα να ελέγξει τα νεύρα του. Απ' ό,τι φαίνεται, αυτή τη φορά θα τιμωρηθεί. Όπως και ο Michael, o Αλέξης κηδεύτηκε με όλες τις τιμές. Επίσης, υπήρξε το εφαλτήριο για έναν μαθητικό ξεσηκωμό. Οι καταστροφές μπορούσαν να έχουν λείψει, αλλά η νεολαία κοιμόταν και χρειαζόταν κάτι να την ξυπνήσει. Σίγουρα η μητέρα του θα αισθανόταν λίγο καλύτερα αν ήξερε ότι ο γιός της πέθανε για ένα σκοπό, κι' όχι από ατύχημα.

Αντιθέτως, και σύμφωνα με την Τara, αληθινό ατύχημα ήταν η περίπτωση της Λαίδης Νταϊάνας. Είχε ένα προαίσθημα ότι δεν έπρεπε να κάνει εκείνη τη μοιραία διαδρομή, όμως το αγνόησε και βγήκε. Αυτού του είδους τα προαισθήματα μάς τα στέλνει ο οδηγός μας και πρέπει να μάθουμε να τα ακούμε.

Στην ύπνωση μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τον πνευμταικό σας οδηγό και να μάθετε πώς να καλλιεργήσετε αυτή τη σχέση, ρωτώντας τον ό,τι σάς απασχολεί.