GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
Αντικατάσταση ψυχών

Η αντικατάσταση ψυχής (walk-in) είναι ένα φαινόμενο αρκετά σπάνιο. Όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί πια να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του σε σημείο να μπορεί να συνεχίσει να ζει, ζητάει από τους οδηγούς του να βγει από το σώμα του για ένα διάστημα, ώστε να δουλέψει στον πνευματικό κόσμο πάνω στον εαυτό του και να βρει έναν τρόπο αντιμετώπισης.

Αυτό το τελευταίο το κάνουμε κάθε νύχτα, όταν κοιμόμαστε βαθειά, χωρίς να θυμόμαστε μετά τι έγινε. Τα όνειρα που θυμόμαστε είναι αυτά που βλέπουμε σε κατάσταση REM (Rapid Eye Movement), λίγο πριν ξυπνήσουμε. Η αντικατάσταση ψυχής γίνεται μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη λύση και το άτομο σκέφτεται την αυτοκτονία. Τότε γίνεται μια συμφωνία και έρχεται μια άλλη ψυχή, μια εθελόντρια, να το αντικαταστήσει όσο αυτό θα λείπει.

Από τις ομαδικές υπνώσεις που κάνει ο Dick Sutphen έχει προκύψει ότι μόλις το ένα τοις εκατό των ανθρώπων υφίσταται αντικατάσταση της ψυχής του. Μια πελάτισσά μου, η Μαρία, είδε ότι τα τελευταία 30 χρόνια, πριν την τωρινή ενσάρκωσή της, μπαινόβγαινε σε διάφορους ανθρώπους. Δεν καταλάβαινε τι γινόταν και της εξήγησα το φαινόμενο. Σοκαρίστηκε και περιέγραφε πόσο δύσκολο και κουραστικό ήταν να αρχίζει κάθε φορά από την αρχή. Προορίζεται για μια σημαντική αποστολή και έπρεπε να μάθει να προσαρμόζεται γρήγορα σε διαφορετικές καταστάσεις. Έπρεπε να μαθαίνει γρήγορα να λειτουργεί μέσω πολύ διαφορετικών ανθρώπων και να λύνει τα προβλήματά τους. Τώρα την άφησαν να ξεκουραστεί λίγο, αλλά στο μέλλον θα έχει ξανά ανάλογες αποστολές.

Όμως η ιστορία του Aνδρέα είναι πολύ πιο δραματική. Τα τελευταία 20 χρόνια ζούσε με μια σχεδόν διαρκή κατάθλιψη. Οι λόγοι ήταν υπαρξιακοί. Δεν έβλεπε λόγο να ζει. Δεν είχε κάποια ερωτική σχέση, δεν τον γέμιζε η δουλειά του, δεν είχε καλές σχέσεις με την οικογένειά του. Είχε όμως δυό-τρεις καλούς φίλους. Ίσως αυτό τον κράτησε όλα αυτά τα χρόνια. Τα πρώτα 10 χρόνια το έριξε στο περιστασιακό σεξ. Είχε συνεχώς νέους παρτεναίρ μιας νύχτας, σε σημείο που αναρωτήθηκα πώς τη γλύτωσε και δεν κόλλησε έιτζ ή κάποια άλλη ασθένεια, ή πώς δεν τον έσφαξε κανείς. Μια νύχτα τον απείλησε ένας εραστής του με μαχαίρι και μετά τον λήστεψε. Μετά από αυτό το περιστατικό ο φίλος μου αραίωσε αυτή την ενασχόληση και το έριξε στην υψηλή κουζίνα και στο φαγητό. Έγινε πολύ καλός μάγειρας. Το τίμημα ήταν να ξεπεράσει τα εκατό κιλά. Η κατάθλιψή του χειροτέρευε συνεχώς. Εγώ δεν μπορούσα να τον βοηθήσω τότε, γιατί βρισκόμουν σε παρόμοια ψυχολογική κατάσταση, οπότε απλώς παηγορούσαμε ο ένας τον άλλο. Αυτός όμως παρέδιδε τα όπλα σε σημείο να μην έχει τη δύναμη ούτε να καθαρίσει το σπίτι του ή να πετάξει οτιδήποτε. Επί μια πενταετία έμενε κυριολεκτικά σε ένα χοιροστάσιο. Τα σκουπίδια κάλυπταν όλο το πάτωμα και έφταναν το ύψος των δέκα εκατοστών. Τα πιάτα μονίμως άπλυτα. Βρώμα παντού. Ένα φθινόπωρο, όταν γύρισε από το νησί όπου δούλευε ως ξεναγός, βρήκε το σπίτι του κατειλημμένο από κατσαρίδες. Εκατοντάδες κατσαρίδες. Έπαθε μεγάλο σοκ. Έκανε απολύμανση, πούλησε το σπίτι και κάποια στιγμή μού ανακοίνωσε ότι την ημέρα των γενεθλείων του θα αυτοκτονούσε. Θα πήδαγε από ένα γκρεμό που ήξερε. Και με παρακάλεσε να μην το πω στον κολλητό του τον Αντώνη. Τού είπα ότι είχα ένα φίλο που πήδηξε από τον έβδομο όροφο για να βάλει τέρμα στη ζωή του, αλλά δε σκοτώθηκε. Έσπασε και τα δύο του πόδια, έκανε πάμπολλες εγχειρήσεις και έχει ακόμα, μετά από 15 χρόνια, προβλήματα και κουτσαίνει. Προβληματίστηκε και άρχισε να το σκέφτεται. Στον Αντώνη δεν το είπα παρά χρόνια μετά, όταν ο Ανδρέας είχε αλλάξει γνώμη από φόβο μήπως δε σκοτωθεί. Απάντησε με απάθεια ότι ο Ανδρέας έλεγε επί δεκαετίες ότι θα αυτοκτονήσει. Ο Αντώνης είναι γιατρός, όμως δε δείχνει καμιά συμπόνοια στο συνάνθρωπό του. Μάς αντιμετωπίζει όλους σαν κλινικά αντικείμενα, είτε έχουμε σωματικό, είτε ψυχολογικό πρόβλημα.

Η κατάθλιψη του Ανδρέα συνεχίστηκε μέχρι που ξαφνικά, μια μέρα μού είπε ότι άλλαξαν όλα. Αισθάνθηκε σαν ένα αστραπιαίο φως να τον διαπερνάει και από τότε έγινε άλλος άνθρωπος. Μέσα σε 3 μήνες έχασε όλα τα περιττά του κιλά. ΄Εγινε στυλάκι, άρχισε να κάνει υγιεινή ζωή και ξαναβρήκε τη χαρά του. 'Ομως σταματήσαμε να κάνουμε παρέα. Την ίδια μέρα που μού ανακοίνωσε το “θαύμα”, θύμωσε με τον τρόπο που έψαχνα να βρω λύση στο πρόβλημά μου. Ήταν πολύ αρνητικός και τού είπα ότι τον επηρέασαν οι δαίμονες από τα μάγια που είχαν κάνει στον αγαπημένο μου και μένα. Παρεξηγήθηκε, έφυγε και δεν ξαναμιλήσαμε για προσωπικά θέματα. Εν τω μεταξύ διάβασα για τις αντικαταστάσεις ψυχών και κατάλαβα ότι αυτό είχε συμβεί στον Ανδρέα. Το είπα στον Αντώνη και απάντησε ότι το ήξερε, ότι ο ίδιος ο Ανδρέας τού το είχε πει, και ότι θα ξαναγυρνούσε. Εγώ τον είδα για τελευταία φορά τον περασμένο Ιούνιο στην γκέι παρέλαση. Ήταν χαρούμενος και χαιρετηθήκαμε. Το φθινόπωρο μίλησα με τον Αντώνη ο οποίος μού είπε ότι είχε γυρίσει ο “παλιός” Ανδρέας. Εγώ είχα αρχίσει την επαγγελματική μου σταδιοδρομία ως υπνοθεραπεύτρια, αλλά δεν πρόλαβα να τού το πω. Ο Ανδρέας δεν είχε απαντήσει σε παλαιότερα μηνύματά μου και σκέφτηκα ότι όταν θελήσει θα επικοινωνήσει αυτός. Θεώρησα ότι εφ' όσον γύρισε η ψυχή του, θα ήταν επιτέλους καλά. Και ίσως κάναμε και καμιά ύπνωση για να δούμε γιατί υπέφερε τόσα χρόνια.

Δεν ήταν όμως γραφτό. Τη μεγάλη Τρίτη μού τηλεφώνησε ο Αντώνης για να μού ανακοινώσει ότι ο Ανδρέας αυτοκτόνησε. Τον επισκέφτηκε για να τον αποχαιρετήσει πριν την τουριστική σαιζόν και σε μια στιγμή που αυτός πήγε στην τουαλέτα, πήδηξε από το μπαλκόνι του! Ήταν ο έκτος όροφος, έπεσε με το κεφάλι και σκοτώθηκε επί τόπου. Βρήκαν και ένα σημείωμα στην τσέπη του όπου έλεγε ότι είχε έρθει η ώρα να φύγει. Ο Αντώνης είπε ότι ήταν χαρούμενος και γαλήνιος. Με έπιασαν τύψεις που δεν προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί του, γιατί ίσως και να τον βοηθούσα. Την ίδια νύχτα επικοινώνησα με την ψυχή του. Είπε ότι είχε πάρει το ΟΚ για να αυτοκτονήσει από τους οδηγούς του γιατί είχε προσπαθήσει τα πάντα, όμως δεν άλλαζε η ψυχοσύνθεσή του. Είχε πάλι υπαρξιακά προβλήματα και δεν άντεχε να ζει μια ανούσια ζωή. Είπε επίσης ότι δεν μπορούσα να τον βοηθήσω ούτε με την ύπνωση και ότι δεν υπήρχε λόγος να ξαναμιλήσουμε. Μόνο μέσα σε έναν καινούριο άνθρωπο, με μια κανούρια παιδική ηλικία, θα μπορούσε να αλλάξει Τον ρώτησα γιατί διάλεξε το μπαλκόνι του φίλου του για να αυτοκτονήσει. Απάντησε ότι ήθελε να είναι σίγουρος ότι θα το μάθει και να είναι ο πρώτος. Τον ρώτησα αν είχαν παλιά ζωή μαζί και είπε ότι ναι, ότι ο Αντώνης τον είχε βοηθήσει τότε. Τον ρώτησα αν ο Αντώνης είναι η δίδυμη ψυχή του και είπε ότι τη δίδυμη ψυχή του την πήρε ο Διάβολος, αλλά ότι ο Αντώνης έχει ένα κομμάτι της, αυτής που είχε απομείνει στον πνευματικό κόσμο. Γι' αυτό παρεξηγήθηκε όταν τού είπα ότι τον επηρεάζουν οι δαίμονες. Συνειδητά δεν πίστευε στις δυνάμεις του κακού. Η ψυχή του είχε πονέσει πολύ μ' αυτό που είχε γίνει και τού δημιουργούσε αυτή την άρνηση.

Δεν αναρωτήθηκα περαιτέρω για τα λόγια του, αλλά την επομένη είδα τον διαισθητικό μου φίλο. Τού διηγήθηκα τι έγινε και τι μού είπε η ψυχή του Ανδρέα, και ένιωσε το εξής: η αυτοκτονία του ήταν θυσία αλλά και εκδίκηση (με την καλή έννοια). Μπορεί να είχε υπαρξιακά προβλήματα, αλλά ο αληθινός λόγος που αφαίρεσε τη ζωή του ήταν για να βοηθήσει τον Αντώνη να αλλάξει, να μάθει τη συμπόνοια, να μάθει να βοηθάει πραγματικά τους ανθρώπους, κι' όχι να το παίζει ξερόλας και να τους βλέπει σαν πειραματόζωα. Δεν βελτιώνει το κάρμα του επειδή έγινε γιατρός, απ' τη στιγμή που το βλέπει σαν επάγγελμα, κι' όχι σαν λειτούργημα. Η κατάθλιψη και η φιλία του Ανδρέα ήταν μια ευκαιρία για τον Αντώνη να μάθει. Δεν το έκανε, και τώρα πρέπει να μάθει με τον δύσκολο τρόπο. Προσωπικά δεν βλέπω να γίνεται τίποτα, αλλά ας μην είμαστε απαισιόδοξοι... Επίσης, αυτός ήταν που αποξένωσε τον Ανδρέα από μένα, πέρα από τις ιδεολογικές μας διαφορές. Ξαναμίλησα με την ψυχή του Ανδρέα για να διασταυρώσω αυτά που έμαθα. Τα παραδέχτηκε και πρόσθεσε ότι δεν μού τα είπε ευθέως για να μην τα πω στο φίλο του. Δεν πρόκειται να τα δεχτεί, θα με περάσει απλώς για τρελλή. Πρέπει να καταλάβει μόνος του.

Βλέπουμε λοιπόν το μεγαλείο των ψυχών μας. Θυσιάζουμε τη ζωή μας για να μάθει μια αδερφή-ψυχή τη συμπόνοια και την ταπεινοφροσύνη. Και τι συγκυρία ήταν αυτή! Μια εβδομάδα πριν την αυτοκτονία του, σκεφτόμουν να γράψω γι' αυτόν ως παράδειγμα αντικατάστασης ψυχής... Καλό σου ταξίδι, φίλε μου.