GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
Γνώθις εαυτόν

Πολλοί πελάτες μου έρχονται για κάποιον σχετικά ασήμαντο λόγο, ενώ στην πραγματικότητα έχουν κάποιο σοβαρότερο πρόβλημα που δεν έχουν συνειδητοποιήσει.

Η Αναστασία ήρθε γιατί τα τελευταία 5 χρόνια έχει πρόβλημα όταν προσπαθεί να γράψει. Την πιάνει τρέμουλο, της πέφτει το στυλό, κτλ. Χρειάστηκε να επιμείνω για να μού πει ότι δεν είχε ποτέ κάποια μόνιμη σχέση, αν και είναι τώρα 40 χρονώ. Δε θεωρούσε ότι κάτι φταίει γι' αυτό. -Δεν θες να ξέρεις; της είπα, και πείστηκε να το κοιτάξουμε.

Από τη ζωή που την επηρεάζει περισσότερο είδε πολύ λίγα πράγματα. Είδε ότι περπατούσε μόνη στην εξοχή στα 10 της και όταν τη ρωτούσα για την οικογένειά της, απαντούσε συνέχεια ότι δε θυμάται. Την πήγα σε ένα σημαντικό γεγονός και είδε ότι ήταν νεκρή. Είχε πάει περίπατο στη θάλασσα μια νύχτα και κάποιος προσπάθησε να τη βιάσει. Αυτή τον χτύπησε και αυτός για να την εκδικηθεί την έπνιξε. Η ψυχή της έμεινε επί ώρα μέσα στο νεκρό σώμα της από το σοκ που είχε πάθει. Την έπεισα να βγει και να πιάσει το χέρι του πνευματικού οδηγού της που είχε έρθει να την πάει στον άλλο κόσμο. Έφυγε και εκεί μού εξιστόρησε ότι ζούσε στην ολλανδική επαρχεία τον 18ο αιώνα μέσα στη φτώχεια και ότι ο πατέρας της τη βίαζε από πολύ μικρή, ενώ η μάνα της δεν τού έλεγε τίποτα από φόβο και οικονομική εξάρτηση. Αυτός τη σταμάτησε από το σχολείο μετά τη δεύτερη τάξη και όταν έγινε 19 επρόκειτο να την παντρέψει με έναν ηλικιωμένο πλούσιο. Δεν είχε τα κότσια να αυτοκτονήσει και δεν ήθελε να το σκάσει από φόβο μην τη βρει ο πατέρας της. Έτσι έκανε νυχτερινές βόλτες μέχρι να βρεθεί κάποιος διαταραγμένος να τη σκοτώσει! Και τα κατάφερε. Η επόμενη ζωή της στη Δανία ήταν ευτυχισμένη και εύκολη και τη βοήθησε να ξεχάσει την προηγούμενη. Όμως έπρεπε κάποια στιγμή να την ξεπεράσει, και γι' αυτό τώρα συντονίστηκε μαζί της. Εξ' αιτίας εκείνων των εμπειριών δεν έχει εμπιστοσύνη στους άντρες, γι' αυτό και οι τρεις σχέσεις που είχε δεν κράτησαν. Το πρόβλημα με το γράψιμο είναι κάτι σαν αυτοτιμωρία. Δεν είχε συγχωρέσει τον πατέρα της και ασυνείδητα, αφού δεν μπορούσε πια να τον τιμωρήσει, τιμωρούσε τον εαυτό της αντιδρώντας, επιδεικνύοντας ότι δεν την άφησε να μάθει γράμματα. Είχε συμφωνήσει να έχει εκείνους τους γονείς για να τούς βοηθήσει να γίνουν καλύτεροι, όμως αυτοί δεν μπόρεσαν και αυτή ήθελε να τελειώνει. Σ' αυτή τη ζωή διάλεξε η δίδυμη ψυχή της να είναι ο πατέρας της, ώστε να είναι σίγουρη ότι θα είχε αγάπη και μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Συγχώρεσε τελικά τον παλιό της πατέρα, της έδωσα ασκήσεις οραματισμού και διαλογισμού, όμως είναι πιθανό ότι για να ξεπεράσει εντελώς τις τραυματικές εμπειρίες θα πρέπει να τολμήσει να τις δει ζώντας τις σε μια επόμενη αναδρομή, κι' όχι μόνο μετά το θάνατό της.

Ο Παρασκευάς, 30 χρονώ, ήρθε γιατί είχε ένα φόβο απόρριψης καθώς και μια απάθεια, ενώ δουλεύει από τα 19 του πάνω στην πνευματική του άνοδο με επισκέψεις στο Σάι Μπάμπα (γκουρού της Ινδίας). Με το τσιγκέλι τού έβγαλα το ότι είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά, και το ότι με τη γυναίκα του έχει κόντρες. Δεν το θεωρούσε σημαντικό. Όταν τον ρώτησα γιατί την παντρεύτηκε, απάντησε ότι αυτή έμεινε έγκυος και ότι αυτός δεν ήθελε σε καμιά περίπτωση να γίνει έκτρωση.

Η ζωή που τον επηρεάζει περισσότερο είναι η τωρινή. Είδε πως ο πατέρας του ήταν πολύ αυταρχικός και είχε πολλά νεύρα και ξεσπούσε πάνω του, χαστουκίζοντάς τον και φωνάζοντάς του. Η μητέρα του προσπαθούσε όσο μπορούσε να ηρεμεί τον άντρα της και να προστατέψει το παιδί της. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τα 19 του, όταν για πρώτη φορά ο γιος σήκωσε ανάστημα και σταμάτησε τη χειροδικία του πατέρα του. Όμως ασυναίσθητα είχε αρχίσει να φέρεται στους άλλους σαν σε σκλάβους. Στο σχολείο είχε βρει σύο συμμαθητές του που τον θαύμαζαν και τούς διέταζε και τούς ταπείνωνε. Στο πανεπιστήμιο έκανε την πρώτη του σχέση με μια κοπέλλα και της φερόταν παρόμοια, μέχρι που αυτή τον παράτησε. Αυτός δεν το περίμενε και έγινε έξαλλος. Στην ύπνωση κατάλαβε ότι κατά κάποιον τρόπο έπαιρνε εκδίκηση για το φέρσιμο του πατέρα του πάνω σε αθώους. Δεν τον είχε συγχωρέσει και αυτό τού δημιουργούσε την ανάγκη να ξεσπάει το θυμό του. Είδε ότι ο ίδιος τον είχε διαλέξει για πατέρα του, ώστε να τον βοηθήσει να χαλιναγωγήσει τις αρχηγικές του τάσεις που κουβαλούσε από παλιότερες ζωές. Έτσι ήρθε η συχγώρεση. Και η γυναίκα του; Παραδέχτηκε ότι και σ' αυτήν φερόταν σαν πασάς. Τον ρώτησα αν είχαν ξαναζήσει μαζί και είδε μια ζωή στην Ευρώπη του 18ου αιώνα όπου τον έκλεισαν φυλακή επειδή σκότωσε ένα μωρό. Ήταν το δικό του μωρό, με την ίδια γυναίκα. Το σκότωσε γιατί δεν το ήθελε και αυτή τον άφησε. Η ψυχή του μωρού ήταν η ίδια με αυτή του μωρού που δεν ήθελε τώρα να διώξει. Με άλλα λόγια, αυτή τη φορά πέρασε τη δοκιμασία. (Αυτό δεν υποδηλώνει σε καμμιά περίπτωση ότι η έκτρωση είναι πνευματικά κάτι κακό για άλλους ανθρώπους, σε άλλες περιπτώσεις). Όμως θεωρούσε ότι η γυναίκα του τον παγίδευσε μένοντας ίσως επίτηδες έγκυος. Γι' αυτό της φερόταν με απάθεια και σαν σε κατώτερη. Συνειδητά δεν καταλάβαινε τίποτα από όλα αυτά, όμως είχε τύψεις για τις διάφορες κακές σκέψεις που έκανε, πιστεύοντας ότι δεν είναι καλός άνθρωπος. Γι' αυτό πήγαινε στην Ινδία να βρει φώτιση. Όμως κανείς δεν μπορεί να μάς φωτίσει περισσότερο απ' ό, τι η βαθύτερη γνώση του εαυτού μας.

Η Εμιλία, 35 χρονώ, ήρθε γιατί είχε διάφορες φοβίες . Ασχολιόταν με τα μεταφυσικά και περίμενε να δει κάποιες τραυματικές εμπειρίες από παλιές ζωές και έτσι να ξεπεράσει τις φοβίες της. Επίσης είχε τάσεις αυτοκτονίας και την έλκυαν οι βρυκόλακες και οι νεράιδες. Τέλος ήθελε να επικοινωνήσει με τον πατέρα της που πέθανε όταν ήταν μωρό. Σκέφτηκα ότι δεν πολυκολλάνε μεταξύ τους τα πράγματα.

Την πήγα στη ζωή που την επηρεάζει περισσότερο. Αρχικά είδε ένα δαίμονα στο τούνελ του χρόνου και αρνιόταν να βγει. Κάλεσα ένα άγγελο και βρήκε το θάρρος να βγει. Είδε ότι ζούσε σε ένα δάσος πετώντας πάνω από τα λουλούδια και τα δέντρα. Ήταν νεράιδα. Χωρίς φτερά όμως. Μού περιέγραφε με ευτυχία τη μονότονη (για μας τους ανθρώπους) ζωή της, ολομόναχη μέσα στο δάσος. Υπήρχαν και άλλα όντα, σαν ξωτικά, αλλά δεν είχε επικοινωνία μαζί τους. 'Εβλεπε από μακρυά ένα χωριό ανθρώπων με μισό μάτι. Δεν τούς εμπιστευόταν. Ένοιωθε κάπου-κάπου μοναξιά, αλλά δεν την πείραζε. Κάποια στιγμή ήρθαν κάποια πνεύματα να την τραβήξουν από εκεί, αλλά αυτή δε δέχτηκε. Πέρασαν και άλλα χρόνια. Δεν ήθελε να φύγει με τίποτα και μού έφερνε μεγάλη αντίδραση.Την πήγα στην κατάληξη εκείνης της εμπειρίας. Την πίεσα αρκετά, αλλιώς δεν μ' άφηνε να προχωρήσω. Ήρθε η οδηγός της, μια άλλη νεράιδα, να την πάρει για τον πνευματικό κόσμο. Αρνιόταν πεισματικά. Τελικά την έπεισα ότι κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσει σ' εκείνο το δάσος. Η φίλη της που είχε έρθει μαζί της να παρακολουθήσει τη συνεδρία αναστέναξε. Είχε καραφλιάσει μ' αυτά που άκουγε και είχε βαρεθεί να την ακούει να λέει τα ίδια και τα ίδια για το δάσος. Στον πνευματικό κόσμο μας αποκάλυψε ότι η ζωή της ως νεράιδα ήταν η μοναδική στον υλικό κόσμο και διήρκησε 3000 χρόνια. Έτσι ανέβηκε στο έβδομο επίπεδο εξέλιξης. Δεν καταλάβαινε γιατί έπρεπε να γίνει άνθρωπος. Όμως η γη χρειάζεται αυτή τη στιγμή ανώτερες ψυχές. Ήρθαν ο πατέρας της και ο αρραβωνιαστικός της (που είναι ζωντανός) και κάπως συμβιβάστηκε. Ο πατέρας της έπρεπε να πεθάνει για να γίνει αυτή πιο δυνατή. Υπήρχαν και άλλες ψυχές στην ίδια πνευματική οικογένεια, οι οποίες της γέλαγαν. Όμως αυτή δεν αναγνώριζε κανέναν. Οι 3 χιλιετίες συνεχούς ζωής στη γη την είχαν αποξενώσει από τις ψυχές της ομάδας της.. Οι φοβίες που είχε οφείλονταν στο ότι για έναν άνθρωπο υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι που δεν υπάρχουν για μια νεράιδα, όπως η βαρύτητα, τα κακά πνεύματα, τα άγρια ζώα, οι άλλοι άνθρωποι. Τώρα τουλάχιστον ξέρει πού οφείλονται και ο φόβος δεν είναι αόριστος. Όσο για τους βρυκόλακες, την έλκυε το γεγονός ότι δεν είναι θνητοί, όπως και οι νεράιδες. Το μέρος όπου κτίζει σπίτι τώρα για να πάει να μείνει μοιάζει με το δάσος της Ινδονησίας όπου έζησε ως νεράιδα. Και το καλύτερο: ο πατέρας της θα επιστρέψει ως γιος της!