GreekEnglish EspañolSvenska (Sverige)Finnish (Suomi)
Greek
English
Español


Συγκέντρωση κόκκινων ανά τον κόσμο
There are no translations available.

Οι κόκκινοι είναι άτομα που σε προηγούμενη ζωή έκαναν συμφωνία με δαίμονα ο οποίος μετά τούς σκότωσε και τούς έκανε να μετενσαρκωθούν με αλλοιωμένο DNA και τούς χρησιμοποιεί σαν όργανό του. Ακολουθεί μια σύντομη ανασκόπηση της επέκτασής τους σε μερικές μεγάλες πόλεις, μέρη και χώρες ανά τον κόσμο.

Read more...
 
Werewolves and Malcheh
There are no translations available.

Do werewolves exist? And if they exist, what is their relationship with the full moon? There are many legends about werewolves, but no one knows for sure if they were ever real, and if so whether they’re still around. While looking at my clients’ past lives I have discovered under what circumstances someone can turn into that wild creature and what its fate is like.

Read more...
 
Pactos con demonios
There are no translations available.

 

Mucha gente considerará esta noción como ficción, pensando en la famosa historia de Fausto. Sin embargo, los tratos con las fuerzas oscuras están tan extendidos que diría que la mayoría de los ricos y famosos tienen un pacto así. El problema es que la mayoría de ellos lo ha hecho a nivel subconsciente. Pensar, desear, sentir o incluso soñar mientras dormimos con que haríamos cualquier cosa para obtener o ser algo atrae a una entidad oscura que nos concederá nuestro deseo a cambio de nuestra alma. No obstante, nunca revelará el verdadero coste. Otra forma de hacer un trato inconsciente es no importarle si algo está bien o mal, sino seguir adelante de todos modos y actuar con egoísmo perjudicando a los demás. En este artículo encontraréis una lista de ejemplos de acuerdos: http://www.spiritualinsight.gr/es/columna-metafisica-de-koalani/138-lista-de-posibles-pactos-con-demonios . Los acuerdos de vidas pasadas nos afectan igual que los de ésta.
Aspa, de 42 años, me contactó como estudiante para aprender holandés, porque quería mudarse a los Países Bajos. Sin embargo, le era imposible aprender algo. Olvidaba las palabras un segundo después de leerlas y traducirlas. Estaba obviamente bloqueada. Le dije que podía preguntarle a mi guía espiritual acerca de ella y estuvo de acuerdo. El guía dijo que tenía una entidad que la bloqueaba. Tan pronto como se lo dije empeoró, ya ni siquiera se podía poner a estudiar, por más que quisiera y lo intentara. Pensaba incluso en cómo anular la clase o llegar tarde. Decidió librarse de esa entidad en una sesión de canalización. El guía narró una vida pasada de ella como Shania, en 1843, en Kaizerslautern. Sus padres tenían una fábrica de procesamiento de metal y le concedían todos sus caprichos. Era una chica muy ambiciosa. A los 15 años decidió que no le importaba lo que costaría o si era bueno o malo, siempre y cuando llegase a la cumbre. Su deseo le fue concedido. Se hizo responsable de todas las filiales de Alemania y las dirigía con mano de hierro. Pronto se expandió a Dinamarca, Francia, Italia y Nueva York. Empujaba a sus empleados hasta sus límites para producir más y más. Se convirtió en un monstruo. Su padre ya no la reconocía. Se mudó a Nueva York, donde conoció a un alemán, Kristian, del que se enamoró. Se casaron y tuvieron hijos. Pero en lugar de hacerlo gerente o algo así, lo puso a trabajar en la fábrica como cualquier otro trabajador. Él estaba descontento y se puso a beber. Regresaron a Alemania y Kristian trabajó en la fábrica metalúrgica. Un día se emborrachó tanto que se paró delante de la cisterna de fusión y se puso a gritar. Llamó a Shania y le pidió que viera cuánto la amaba. Ella se acercó y vio, horrorizada, cómo él saltaba dentro. Shania ni siquiera parpadeó. Cuando su padre oyó lo que había ocurrido, le dio un infarto y murió. Shania soltó una lágrima. Su padre había dejado el gran negocio de la familia a su mujer, decepcionado de Shania. La madre amaba a su hija y Shania la convenció de hacer su testamento. También le hizo un regalo para ayudarla a superar la muerte de su marido. La envió a Suecia con una escolta local que trabajaba en la fábrica y que le enseñó todo lo que merecía la pena. La madre lo pasó fenomenal. Lo último fue una visita a un lago helado. La madre tenía miedo de pisarlo, pero el guía le dijo que no había peligro. Conocía muy bien el área y el hielo estaba grueso, dijo. Él anduvo sobre él. La madre se fue al lago, disfrutando de la experiencia. El guía le dijo que fuera un poco más a la izquierda para ver mejor el panorama. Al hacer eso, el hielo se rompió y la mujer cayó al agua helada. El guía dio la vuelta y volvió a Alemania. Sin embargo, su conciencia no estaba tranquila. Se puso a beber. En una borrachera les dijo a los otros trabajadores la verdad. ¡Shania le había pagado para asesinar a su madre! Ya nadie quiso trabajar para ella. Todas las fábricas que ella tenía en su posesión en todos los países cerraron. Puso en adopción a sus propios hijos, ya que los consideraba perezosos. Con la herencia de su madre se fue a Nueva York y puso un negocio de agricultura. Cuando envejeció eligió al empleado más trabajador para dejarle su fortuna. Lo que Shania no sabía era que él sabía quién era ella. Era el hijo que había tenido con Kristian. La había seguido y se fue a trabajar para ella bajo otro nombre. Ella murió y él consiguió su fortuna.
En esta vida, Kristian es el novio de Aspa que ha estado bebiendo mucho, tomando drogas y tratándola mal. Aspa ha pasado toda la vida trabajando como enfermera, a menudo con poco dinero y tiempo extra, sustituyendo a otras enfermeras que no se preocupaban lo suficiente por sus pacientes. En esta vida es ética, calurosa, entusiasta y como enfermera es perfeccionista. El demonio con el que hizo el acuerdo fue el que la bloqueaba en esta vida, pues no quería que hiciera un nuevo comienzo. El demonio rompió su propio contrato con un demonio de nivel superior y fue a la Luz. Shania (la paralela de mi alumna) también estaba en la oscuridad y mi guía la ayudó a ir a la Luz. Su madre era la misma que en Alemania y su relación ahora es muy buena. Aspa no aguantaría sile pasara algo. Ha perdido una fortuna prestando dinero a amigos que la han engañado. Sintió que tenía que ayudarlos y se sentía culpable si no lo hacía. Yo tenía la esperanza de que Aspa quisiera ayudar a su ex novio también, pidiendo una sesión para él, ya que ella era la razón por la que él se había suicidado en Alemania. Pero no lo hizo. Tenía un velo a su alrededor que nuestro guía le despejó durante los siguientes 3 meses. No volví a saber de ella, y cuando la llamé para decirle que se había limpiado del velo, su número de teléfono había cambiado o ya se había mudado a los Países Bajos.
Αmir, de 56 años, tuvo una vida pasada como hombre de negocios implacable en 1812, en Inglaterra. Era un niño rico y mimado y estuvo interno en un colegio privado. Él y el resto de los niños del colegio eran muy engreídos. Su padre era dueño de una fábrica de procesamiento de papel y cuando terminó el instituto lo puso a trabajar allí. No se esforzó mucho, ya que estaba acostumbrado a tener todo lo que quería. Un día conoció a una chica que le gustaba, pero su amigo le dijo que ella lo consideraba vago y que por lo tanto no estaba interesada en él, lo que era cierto. Entonces se enfrentó a sí mismo. Una tarde, en su oficina, se miró en el espejo y se propuso conquistarla. Tendría éxito, sería grande, se ganaría su admiración y ella cambiaría de opinión sobre él. Estaba dispuesto a hacer cualquier cosa para demostrar su mérito. Al decir y pensar que haría cualquier cosa, un demonio vino e interpretó eso en el sentido de que también estaba dispuesto a dar su alma por ello. Entonces se hizo un contrato, si bien inconsciente de su parte. El demonio lo ayudó a alcanzar todos sus sueños. La chica se fijó en él y reconoció que él había crecido y madurado. Se casaron y tuvieron hijos. Él cerró muchos negocios alejando a los demás de ellos de maneras poco éticas. El demonio tenía el talento de convencerlos a todos. Sin embargo, se lo llevó después de poco más de una década. O sea que lo mató y se quedó con su alma, que desde entonces fue su esclava. Su mujer de entonces es ahora otra vez su mujer y sus hijos son los mismos. Ellos tienen su parte del mal karma que se produjo, ya que prosperaron del sufrimiento de los demás. En esta vida, Amir tuvo mala suerte en su vida profesional e incluso fue acusado falsamente una vez cuando un delincuente le robó el pasaporte y lo falsificó. Pero sus verdaderos problemas empezaron cuando hizo un buen acto. Su jefe le dijo que despidiera a la mitad de los empleados para reducir los gastos, y él se negó. El jefe lo despidió junto con los demás y desde entonces no ha podido conseguir empleo. Nadie lo contrataba, ni siquiera su otro ex jefe para el que había trabajado durante 20 años. Su mujer que es abogada tampoco pudo conseguir trabajo. La familia llegó al límite, viviendo durante meses de préstamos de amigos y parientes. Fue entonces cuando vino a verme y descubrí el contrato de la vida anterior. El demonio que lo había ayudado en Inglaterra se enfadó porque no renovó el acuerdo. Al actuar Amir desinteresadamente, negándose a despedir a los empleados, el demonio comenzó a tomar venganza. Localizó a las personas que Amir había pisado en la vida pasada (la vida de su paralelo) y las usó para bloquearle el éxito. Cualquier negocio que Amir ofreciera a otros hombres de negocios era recibido con gran entusiasmo y promesas de préstamos al principio, pero pronto la comunicación paraba e iban posponiendo el negocio hasta desaparecer por completo. Mi guía espiritual trabajó en su caso un rato y milagrosamente, cada vez que se quedaba sin dinero, algún familiar o amigo aparecía de la nada que le dejaba unos duros. Eso era una clara señal de intervención divina y de que estaba en el camino correcto. Al final encontró un puesto, aunque no era ideal, pues tuvo que mudarse de país sin su familia. A medida de que equilibra su karma, limpiando a toda la familia, las cosas le van mejor.
Kaliopi me consultó por su hijo, Marco, de 37 años. Abandonó sus estudios de medicina, le dio una depresión y se dedicó a los juegos de azar. Mi guía dijo que su misión no era seguir la carrera de medicina. En la sesión, volvimos a su vida de Dresde, Alemania, en 1731, donde se llamaba Erik. Sus padres eran campesinos muy pobres y tenían muchos hijos. No querían tener más hijos y, cuando llegó Erik, decidieron entregarlo a un orfelinato. Su infancia fue indiferente, pero tuvo al menos un amigo. Fue adoptado a los 15 años por una pareja que lo puso a trabajar como zapatero. Trabajó duro, pero la pareja siempre exigía más. Cuando no estaban satisfechos con él, lo castigaban encerrándolo en una habitación oscura y dejándolo sin comida. Él quería irse. Decidió hacer cualquier cosa para escapar. Una noche lo logró. Se escondió en un camión que transportaba mercancías. Iba camino de otra ciudad cuando llegó a un puente. El camión resbaló y cayó al agua helada del río. El chico se ahogó. El demonio le dio lo que había pedido, pero no perdió el tiempo en reclamar lo que le pertenecía. Su paralelo Erik encontró a Mark en esta vida y su influencia lo confundió y lo deprimió.
Miguel me consultó por su hermano menor, Johnny, de 26 años, que tomaba drogas. Desde que empezó a hacer eso se volvió agresivo y pasivo, negándose a trabajar o estudiar. En una sesión, ayudé a una entidad no identificada a romper su propio contrato con el mal y convertirse en luminosa. Era una entidad desalmada, un escudo, construido por las formas mentales negativas de la gente. Nuestro guía dijo que estaba protegiendo a la entidad principal con la que Johnny había hecho un trato. Esa entidad era una sombra. Las sombras son entidades desalmadas muy poderosas que se forman a lo largo de años y siglos mediante formas mentales negativas. Mi compañero de trabajo, Nils, la debilitó atacándola continuamente con su propia energía. Johnny hizo el trato en uno de sus viajes astrales, bajo la influencia de drogas, pidiendo poder. Por supuesto, incluso cuando se elimine la sombra, Johnny tendrá que reunir la fuerza de voluntad para librarse de su adicción.
Lázaro, de 45 años, era obeso e inseguro y se sentía culpable de no poder hacer las cosas bien. Tenía también baja autoestima. Su vida sentimental tampoco le iba bien. Volvimos a una vida en el norte de Francia, en 1847, donde se llamaba Jérôme. Tenía 6 hermanos y vivía en una granja. Su padre se cansó de su mujer y se dedicó a violar a sus hijas, que tenían 16 y 21 años. Más tarde le dio por violar a uno de sus hijos y Jérôme iba a ser el siguiente. Tenía 9 años. Pero el padre no se dio por satisfecho y fue a por la tercera hija. En aquel momento, Jérôme deseó dar cualquier cosa para tener la fuerza de matarlo. Su deseo le fue concedido. Agarró una hoz, se acercó a él por detrás cuando estaba a punto de abusar de la hija menor y le cortó los genitales. El hombre murió sangrando. Su mujer estaba al tanto de su actividad desde hacía mucho tiempo, pero tenía demasiado miedo como para intentar algo contra él. Jérôme fue llevado a un monasterio. El hijo mayor ya estaba allí y le dijo que había actuado bien. Sin embargo, él estaba confuso. Un día, cuando estaba en la azotea, se mareó, cayó y murió. El demonio del pacto se lo llevó rápidamente. La entidad que estaba con Lázaro era su yo pasado, Jérôme. Fue él quien le transmitía los sentimientos de baja autoestima e inseguridad. Lo ayudé a ir a la Luz. No volvimos a oír de Lázaro.
Le pregunté a mi guía sobre un cantante con mucho talento que se había quitado la vida hacía muchos años. Vamos a llamarlo Terry. El guía dijo que no estaba en la Luz. Los demonios los mantenían en la oscuridad, dijo. Pedí una sesión con mi compañero de trabajo para liberarlo, y el guía dijo que tenía el derecho. La primera entidad era una chica de 15 años. Estaba enamorada de él y era miembro de su club de fans. Una noche, unos miembros adolescentes del club encontraron alcohol y se juntaron con otros miembros en el piso de los padres de uno de los chicos. Se emborracharon y tuvieron sexo con la chica. Ella creía que estaba haciendo el amor con el cantante. Cuando todos los chicos la habían violado, salió de su trance y se dio cuenta de que el chico que estaba encima de ella no era Terry. Vio sangre por todas partes, se asustó y se levantó. Estaba tan confusa y borracha que lo único en lo que pensaba era escapar. Se acercó a la ventana, la rompió, cayó y murió. Acudió la policía y detuvo a los chicos, que acabaron en una institución. Allí fueron violados por otros chicos que querían castigarlos. Sus vidas fueron destrozadas, y todo por culpa del alcohol. El guía dijo que la chica habría muerto de todos modos porque era virgen, y el daño físico interno era demasiado grave. Después de morir fue a su querido cantante y lo ayudó a ganar fama y éxito. Él deseó eso y ella estuvo allí para ayudarlo. Aunque ella no era una entidad malvada, era un espíritu y no estaba en contacto con la Luz, por lo que para poder ayudarlo tenía que hacer cosas ilícitas, quitándole el éxito a los demás y saltándose las reglas. Al mismo tiempo, ella estaba emocionalmente inmovilizada en el momento de la violación. Sólo pudo salir de allí cuando mi colaborador le envió imágenes de que había sido con Terry con quien había hecho el amor. Sólo entonces se volvió lo suficientemente serena como para entrar en la Luz. El cantante tenía otros 12 demonios que acudieron a él cuando maldijo a alguien que lo había violado en una vida anterior, así que tuve que realizar otra sesión para eso. Después de eso, Terry fue a la Luz.
Otra forma común en que las mujeres hacen acuerdos subconscientes con demonios es cuando en su desesperación desean y piden quedar embarazadas. Eso le sucedió a una amiga mía que lo había intentado durante años sin éxito. Escribí sobre su caso en el artículo sobre manipulación genética, por lo que no lo repetiré aquí, pero demuestra cómo incluso las causas aparentemente inofensivas o buenas pueden usarse en nuestra contra, si nuestra vibración es baja. La sexualidad y la fertilidad son áreas ampliamente explotadas por la oscuridad y debemos tener cuidado. Ése es también el origen de las prohibiciones religiosas y los prejuicios contra el sexo.
Podría escribir sobre innumerables otros casos que he tenido de contratos subconscientes de vidas pasadas con fuerzas oscuras -demonios, entidades desalmadas o extraterrestres. Esos acuerdos se hacen a menudo cuando se trabaja con espíritus o se hace brujería. Describo algunos casos en otros artículos. Los ejemplos aquí expuestos son más difíciles de discernir, ya que esas personas no estaban al tanto de la existencia de entidades desencarnadas que podrían ayudarlas, simplemente expresaron un profundo deseo. Pero debemos tener cuidado con lo que deseamos. Si se trata de violencia o de cosas materiales / no espirituales, lo más probable es que lo consigamos, aunque no con la ayuda de Dios. Y sufriremos las consecuencias en nuestras próximas encarnaciones.
Mi lista de acuerdos (el enlace está al principio de este artículo) os ayudará a encontrar los vuestros y romperlos.

Mucha gente considerará esta noción como ficción, pensando en la famosa historia de Fausto. Sin embargo, los tratos con las fuerzas oscuras están tan extendidos que diría que la mayoría de los ricos y famosos tienen un pacto así. El problema es que la mayoría de ellos lo ha hecho a nivel subconsciente. Pensar, desear, sentir o incluso soñar mientras dormimos con que haríamos cualquier cosa para obtener o ser algo atrae a una entidad oscura que nos concederá nuestro deseo a cambio de nuestra alma. No obstante, nunca revelará el verdadero coste. Otra forma de hacer un trato inconsciente es no importarle si algo está bien o mal, sino seguir adelante de todos modos y actuar con egoísmo perjudicando a los demás. En este artículo encontraréis una lista de ejemplos de acuerdos: http://www.spiritualinsight.gr/es/columna-metafisica-de-koalani/138-lista-de-posibles-pactos-con-demonios. Los acuerdos de vidas pasadas nos afectan igual que los de ésta.

Read more...
 
Πώς να σώσετε τη ζωή και την ψυχή του παιδιού σας
There are no translations available.

 

Θα εκπλαγείτε όταν ανακαλύψετε τι είδους κινδύνους διατρέχουν τα παιδιά, και στην εποχή μας περισσότερο από ποτέ. Το σκοτεινό σύστημα που κυβερνά τη Γη μάς κάνει να πιστεύουμε ότι θέλει το καλό τους και ότι τα προστατεύει, ενώ αποσιωπεί ζωτικές πληροφορίες και τοποθετεί άπειρες παγίδες για να κλαπούν οι ψυχές τους και να χρησιμοποιηθούν για σκοτεινούς σκοπούς.
Στη συνέχεια καταγράφω ένα δείγμα μερικών από τις προηγούμενες ζωές των πελατών μου. Ακολουθούν το ίδιο μοτίβο, σύμφωνα με το οποίο τα ξεγελάνε, τα σκοτώνουν και μεταφέρουν την ψυχή τους σε άλλο πλανήτη.
Lucine, 43
-Καναδάς, 1929. Από μικρή ηλικία ο αδερφός και οι γονείς της Λουσίν κατάλαβαν ότι τής άρεσε το κολύμπι, καθώς έκανε συχνά κινήσεις όπου τέντωνε τα χέρια και τα πόδια της στο κρεββάτι ή στον αέρα. Την πήγαν σε ένα σύλλογο κολύμβησης και αποδείχτηκε πολύ καλή. Μιμούταν τις κινήσεις που έβλεπε στο μυαλό της. Πριν από έναν αγώνα με άλλα κορίτσια, το ον που τής έστελνε αυτές τις εικόνες τής είπε ότι αν ευχόταν να γίνει σαν κι’ αυτό θα κέρδιζε τον αγώνα. Το έκανε και κέρδισε. Στα αποδυτήρια βγαίνοντας από τη ντουζιέρα, γλίστρησε και χτύπησε το κεφάλι της στο ντουλάπι. Σκοτώθηκε επί τόπου. Αυτός που μιλούσε μαζί της ήταν ένας σκοτεινός εξωγήινος Μπαρμπαπάπα. Αφού τη σκότωσε πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του, όπου ξαναγεννήθηκε κι αυτή ως Μπαρμπαπάπα. Τα Barbapapa είναι διάσημα κόμικς και μπορούν να μετατραπούν κατά βούληση σε οποιοδήποτε σχήμα και χρώμα τούς αρέσει ή χρειαστούν.
Μarcela, 48.
-ΗΠΑ, Καλιφόρνια, 1954. Η Μαρσέλα αγαπούσε τα κινούμενα σχέδια της Disney και τής άρεσε να μιμείται τον Ντόναλντ Ντακ. Οι γονείς της τής έλεγαν ότι το έκανε πολύ καλά. Ενθάρρυνε τους συμμαθητές της να παίξουν ένα θεατρικό έργο στο τέλος της σχολικής χρονιάς, όπου ο καθένας θα έπαιζε το ρόλο ενός ήρωα της Disney, σε μια ιστορία που θα διάλεγε. Τα παιδιά επέλεξαν τους ήρωές τους και η Marcela επέλεξε πρώτη, τον Ντόναλντ, αφού η ιδέα ήταν δική της. Όλοι έβαλαν τον καλύτερό εαυτό τους και έκαναν πολλές πρόβες. Η μέρα της παράστασης πλησίαζε και η Marcela ήταν ανήσυχη, αφού ήθελε να κερδίσει. Οι τρεις πρώτοι νικητές θα παίρνανε μετάλλια, όπως στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτή ήθελε να ανεβεί στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τότε ήταν σαν να μιλούσε κάποιος στο μυαλό της, και τή ρωτούσε αν ήθελε να μάθει πώς θα μπορούσε να κερδίσει. Είπε ναι, και η απάντηση ήταν ότι πριν από την παράσταση έπρεπε να ευχηθεί με όλη της την ψυχή να γίνει ο Ντόναλντ. Φαινόταν καλή ιδέα και αποφάσισε να το κάνει. Έφτασε η μέρα, ευχήθηκε ολόψυχα να γίνει ο Ντόναλντ και έπαιξε σαν επαγγελματίας. Όλοι χειροκρότησαν τα παιδιά και η κριτική επιτροπή των δασκάλων έβγαλε τη Marcela πρώτη νικήτρια. Ανέβηκε στην κορυφή του βάθρου, πήρε το μετάλλιό της και απόλαυσε τα χειροκροτήματα. Κατόπιν οι γονείς της τη ρώτησαν αν ήθελε να γιορτάσει τη νίκη της σε ένα χαμπουργκεράδικο με τους φίλους της, αλλά αυτή είπε ότι προτιμάει να πάει στη Disneyland. Το πρώτο Σαββατοκύριακο που οι γονείς της μπόρεσαν να κάνουν το ταξίδι, ξεκίνησαν. Καθ’ οδόν, καθώς πλησίαζαν το πάρκο, ένα φορτηγό εμφανίστηκε από το πουθενά και συγκρούστηκε με το αυτοκίνητό τους. Οι γονείς επέζησαν, αλλά η Μαρσέλα πέθανε. Η φωνή που τής μιλούσε ήταν ένας σκοτεινός εξωγήινος και αυτή έκανε συμφωνία μαζί του. Τη σκότωσε και πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του, όπου ενσαρκώθηκε ως Ντόναλντ.
Sara, 27
-Ισπανία, Μαδρίτη, 1671. Η Σάρα ήταν ονειροπόλα και απολάμβανε να κεντάει με την μεγάλη αδερφή της. Είχε ζωηρή φαντασία και κένταγε λουλούδια και εξωτικά ζώα που έβλεπε σε ένα βιβλίο που τής είχαν κάνει δώρο. Ονειρευόταν να επισκεφθεί αυτές τις εξωτικές χώρες και να δει από κοντά εκείνα τα φυτά και ζώα. Η αδερφή της τής έλεγε ότι ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό ήταν να παντρευτεί έναν εξερευνητή που θα την πήγαινε να ζήσουν στην Αμερική. Αλλά οι πιθανότητες ήταν μικρές, γιατί μάλλον θα πήγαινε μόνος του σε εκείνη την ήπειρο και αυτή δεν θα μπορούσε να τον ακολουθήσει στα ταξίδια εξερεύνησης, γιατί θα τού ήταν εμπόδιο. Η Σάρα ένιωθε απογοητευμένη αλλά συνέχισε να ονειρεύεται να εκπληρώσει το όνειρό της. Ήθελε να είναι η ίδια εξερευνήτρια και όχι μόνο να δει τα παράξενα ζώα. Ήθελε να δει νέα εδάφη και πράγματα που ποτέ κανείς δεν είχε δει. Η φαντασία της ήταν αχαλίνωτη. Έτσι άρχισε να παίζει ότι ήταν εξερευνήτρια. Μια μέρα πήγε μαζί με την αδερφή της στο κοντινό δάσος για να μαζέψουν μανιτάρια και βατόμουρα. Έκανε ένα διάλειμμα για να παίξει την εξερευνήτρια και ευχήθηκε με όλη της την ψυχή να δει έναν νέο κόσμο, μακριά από ό,τι ήταν γνωστό. Έτσι έκανε συμφωνία με έναν εξωγήινο. Αυτός τής είχε κάνει τις ιδέες αυτές εμμονή. Ο εξωγήινος  έκοψε ένα βαρύ κλαδί, αυτό έπεσε στο κεφάλι της και τη σκότωσε. Πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκε παράξενο ζώο, για την ακρίβεια μέδουσα.
Marcelο, 24
-ΗΠΑ, Πολιτεία της Ουάσινγκτον, 1936. Ο Mαρσέλο ήταν ένα άτακτο παιδί που έπαιζε πολύ με το γειτονόπουλο. Όταν έμαθε για τους Βίκινγκς στο σχολείο, τούς συμπεριέλαβε στα παιχνίδια του. Έκανε μάχες με τον φίλο του, ο καθένας τους ως ισχυρός πολεμιστής. Το γειτόπουλο ήταν συχνά πειρατής και ο Marcelo Βίκινγκ. Έπαιρνε την κατσαρόλα και το μαχαίρι της μητέρας του και τα χρησιμοποιούσε ως κράνος και σπαθί και παίρναγε ώρες παίζοντας. Επίσης άρχισε να ονειρεύεται αυτές τις μάχες. Μια νύχτα το όνειρο ήταν πολύ ζωντανό και είχε την ευκαιρία να λάβει μέρος σε μια αποστολή Βίκινγκ. Θα ήταν ο διοικητής τους. Δεν μπορούσε να το πιστέψει, αλλά άκουσε μια φωνή που τού έλεγε ότι αρκεί να επιθυμήσει με όλη την ψυχή του να γίνει μέρος αυτής της αποστολής και αυτό θα συμβεί, και θα γίνει ήρωας. Και το έκανε. Όταν το όνειρο τελείωσε, ο εξωγήινος που τού είχε στείλει το όνειρο τον έκανε να πέσει από το κρεββάτι και να πεθάνει, κάνοντάς το να φαίνεται ότι είχε χτυπήσει το κεφάλι του και ότι ο θάνατος προκλήθηκε από το χτύπημα. Πήρε την ψυχή του στον σκοτεινό πλανήτη, όπου ο Marcelo γεννήθηκε Βίκινγκ.
Μοϋσής, 34 και Γιασμίν, 36.
- Αγγλία, 1863. Από νεαρή ηλικία οι οικογένειές τους γνώριζαν η μία την άλλη και ο Μοϋσής και η Γιασμίν έγιναν καλοί φίλοι. Οι μητέρες τους τούς πήγαιναν στη θάλασσα ή στο πάρκο όπου έπαιζαν μαζί. Ο Μοϋσής ρώτησε την Γιασμίν αν ήθελε να γίνει η πριγκίπισσα του. Αυτή είπε ναι και τον ρώτησε αν ήθελε να γίνει ο πρίγκιπάς της. Δέχτηκε κι’ αυτός. Έπαιζαν συχνά το ζευγάρι, δημιουργώντας όνειρα για το μέλλον. Τα σχολεία στα οποία πήγαιναν σχεδίαζαν  μια θεατρική παράσταση με τους καλύτερους ηθοποιούς και από τα δύο σχολεία, θηλέων και αρρένων, οι οποίοι θα διαλέγονταν μετά από ένα διαγωνισμό. Ο Μωϋσής και η Γιασμίν κέρδισαν και θα έπαιζαν το βασιλικό ζευγάρι. Ήταν πολύ ενθουσιασμένοι, έμαθαν το ρόλο τους και έπαιξαν θαυμάσια. Όλοι οι γονείς τους χειροκρότησαν και οι δικοί τους γονείς  ένοιωθαν περήφανοι. Τη νύχτα, στο όνειρό τους, κάποιος τούς ρώτησε αν τούς άρεσε που ήταν το βασιλικό ζευγάρι στην παράσταση. Και οι δύο απάντησαν ότι τούς ενθουσίασε. Μετά ρώτησε αν ήθελαν να είναι βασιλικό ζευγάρι στην πραγματικότητα. Αμφισβήτησαν ότι αυτό μπορούσε ποτέ να συμβεί, αλλά το ον του ονείρου τούς διαβεβαίωσε ότι το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να το ευχηθούν ολόψυχα. Το έκαναν και πέθαναν αμέσως. Αυτός που μιλούσε στα παιδιά ήταν εξωγήινος. Τούς προκάλεσε καρδιακή προσβολή και τα πήγε στον πλανήτη του. Ήταν ένας από τους πλανήτες της Λίλιθ, που είχε παγκόσμια συμφωνία. Οι κάτοικοι ήταν δίποδες χελώνες. Ο Mοϋσής και η Γιασμίν γεννήθηκαν επίσης χελώνες, προορισμένες να γίνουν βασιλιάς και βασίλισσα. Έτσι κι΄έγινε. Κάθισαν ο καθένας τους στο θρόνο του και αποφάσιζαν τις υποθέσεις των υπηκόων τους, που ήθελαν τη συμβουλή ή απόφασή τους. Η ζωή σε αυτόν τον πλανήτη ήταν εύκολη, επειδή κανείς δεν δούλευε και όλα ήταν αυτόματα. Ήταν αρκετό να επιθυμήσει κάποιος κάτι για να γίενι πραγματικότητα: ένα πιάτο, ένα σπίτι, ένα ταξίδι, κλπ. Η αναγκαία ενέργεια για να γίνονται όλα αυτά αντλείτο από τις ανθρώπινες ψυχές.
Κατά τη διάρκεια του αστρικού Αρμαγεδδώνα, όλοι αυτοί οι πλανήτες αναψυχής ή έγιναν φωτεινοί ή καταστράφηκαν, εφόσον αρνήθηκαν να αλλάξουν. Όσοι έγιναν φωτεινοί απαλλάχθηκαν απ΄ την ολική συμφωνία και σταμάτησαν να κλέβουν ψυχές, αλλά και να είναι πλανήτες αναψυχής. Σιγά-σιγά θα γίνουν όπως η Γη, θα χρειαστεί δηλαδή να εργάζονται, αλλά θα έχουν και πρόσβαση στην αλήθεια. Επίσης τα όντα αυτών των πλανητών θα γίνουν σιγά-σιγά άνθρωποι.
Άννα, 12
-ΗΠA, Καλιφόρνια, 1771. Η Άννα ζούσε σε ένα αγρόκτημα με αγελάδες, κότες και κουνέλια. Αγαπούσε τα ζώα, ειδικά τα κουνέλια. Όταν πολλαπλασιάζονταν, οι γονείς της τα πουλούσαν σε ένα κρεοπωλείο. Η Άννα ένοιωθε βαθύ πόνο γι 'αυτό και ζητούσε από τους γονείς της να σταματήσουν να στέλνουν τα κουνέλια στο θάνατό τους. Αυτοί τής έλεγαν ότι ήταν μια σημαντική πηγή εισοδήματος γι 'αυτούς και ότι τα κουνέλια πολλαπλασιάζονται γρήγορα και ότι δεν μπορούσαν να έχουν εκατοντάδες κουνέλια στο αγρόκτημα, δεν θα υπήρχε χώρος ή χρήματα για το φαγητό τους. Η Άννα περνούσε πολλές ώρες παίζοντας μαζί τους. Ρώτησε τους γονείς της αν θα την έστελναν να πεθάνει σε περίπτωση που ήταν ένα από αυτά. Είπαν βεβαίως και όχι, αν το ήξεραν, αλλά δεν μπορούσε να είναι κουνέλι, αφού ήταν άνθρωπος. Τούς ρώτησε πώς ήξεραν αν μεταξύ αυτών των κουνελιών δεν υπήρχε κάποιος σαν κι΄αυτήν. Δεν είδαν καμμία λογική σ’αυτό και δεν έδωσαν πια σημασία στα λόγια της. Η Άννα προσπαθούσε να βρει μια λύση για να σώσει τα κουνέλια. Τότε τής ήρθε μια ιδέα: αν ήταν πραγματικά ένα από αυτά τα κουνέλια και οι γονείς της το υποψιάζονταν, δεν θα τα σκότωναν. Τότε τής ήρθε η σκέψη ότι αν ήθελε με όλη της την ψυχή να γίνει κουνέλι, τα άλλα κουνέλια θα σώζονταν. Και το έκανε. Τότε ένα κομμάτι της στέγης ξεκόλλησε, έπεσε στο κεφάλι της και τη σκότωσε. Τη σκέψη τής την έστειλε  ένας εξωγήινος που πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκε ως δίποδο κουνέλι. Οι γονείς της καταρρακώθηκαν από τον ξαφνικό θάνατό της. Για να τιμήσουν την επιθυμία της, στείρωσαν τα αρσενικά κουνέλια ώστε να μην μπορούν να αναπαραχθούν πια και τα κράτησαν ως κατοικίδια μέχρις ότου να πεθάνουν όλα.
Μια άλλη ζωή της Άννας όπου έγινε εξωγήινη:
-ΗΠA, Δυτική Βιρτζίνια, 1897. Όταν ήταν μικρή η Άννα έπαιζε θέατρο με πλαστικά ζωάκια. Έπαιζε συχνά με τον αδερφό της και με τα γειτονόπουλα. Όταν βαρέθηκαν τα ψεύτικα ζωάκια, άρχισαν να παριστάνουν ο καθένας τους ένα ζώο, ανταγωνιζόμενοι ποιος θα ήταν καλύτερος. Αυτή είχε επιλέξει τη γάτα, ένα άλλο παιδί το άλογο, ένα άλλο τον σκύλος, κλπ. Έφτιαξαν έναν πίνακα βαθμολογίας όπου έγραφαν τις επιδόσεις τους στην αναρρίχηση δέντρου, στο τρέξιμο, στο άλμα, κλπ. Μιμούνταν τα ζώα - την ευελιξία τους, την ταχύτητά τους, κλπ., κινούμενοι όπως αυτά. Το άλογο ήταν γρηγορότερο, η γάτα πιο έξυπνη και πιο ευέλικτη, το ποντίκι μπορούσε να κρυφτεί όπου κανείς άλλος, ενώ ο σκύλος μπορούσε να μυρίσει μίλια μακριά. Η Άννα ήταν τόσο απορροφημένη από αυτό το παιχνίδι που το είδε στο όνειρό της. Ονειρεύτηκε ότι ήταν η νικήτρια του διαγωνισμού. Προς το τέλος του ονείρου συνειδητοποίησε ότι ήταν απλά ένα όνειρο, αλλά κάποιος τής είπε ότι μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Αυτή ρώτησε πώς, αυτός απάντησε ότι αρκεί να επιθυμήσει ολόψυχα να γίνει η γάτα που θα νικούσε και αυτό τότε θα συνέβαινε. Η Άννα το ευχήθηκε και πέθανε αμέσως. Η φωνή που τής μίλησε ήταν ένας εξωγήινος που τη σκότωσε και πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του, αφού αυτή είχε κάνει συμφωνία μαζί του. Εκεί γεννήθηκε ως δίποδη γάτα και έγινε πρωταθλήτρια. Ο πατέρας της Άννας πήγε στο δωμάτιό της για να την ξυπνήσει το πρωί, αλλά τη βρήκε νεκρή. Την σκούντησε για να βεβαιωθεί και μετά την άρπαξε στην αγκαλιά του και έπεσαν μαζί στο έδαφος, ενώ αυτός ξέσπασε σε κλάμματα. Μπήκε η μητέρα της Άννας στο δωμάτιο, αυτός τής είπε ότι η κόρη τους ήταν νεκρή, αυτή αναφώνησε και πήγε να αγκαλιάσει κι αυτή την κόρη της δίπλα στον άντρα της, κλαίγοντας μαζί του.
Tίμος, 25
-Περσία, 1950. Ο Tίμος ταξίδευε συχνά με τον πατέρα του για να πουλήσουν τα εμπορεύματά τους. Μερικές φορές πέρναγαν κάποιες ώρες στην τοπική αγορά. Εκεί το παιδί συναντούσε κάποια φιλαράκια που βοηθούσαν τους γονείς του. Στις αργίες, στα διαλείμματα ή μετά από τη δουλειά  έπαιζαν στο κοντινό δάσος. Αποφάσισαν να παίξουν το εξής παιχνίδι: Ο κάθε ένας τους πήρε ένα αντικείμενο από τα εμπορεύματα του πατέρα του και το έθαψε στο δάσος. Εκείνος που θα έβρισκε πρώτος ένα από τα θαμμένα αντικείμενα θα ήταν ο νικητής και αυτό το αντικείμενο θα αποκτούσε μια υπέρτατη αξία, κάτι σαν κύπελλο ή μετάλλιο. Ο Tίμος υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι θα είναι ο νικητής. Τα παιδιά περπατούσαν μέσα στο δάσος ψάχνοντας ίχνη από φρεσκοσκαμμένο χώμα. Ο Tίμος βρήκε ένα σημείο και άρχισε να σκάβει. Ξέσκαψε μια λάμπα του Αλαντίν και φώναξε θριαμβευτικά. Τα άλλα παιδιά έτρεξαν να δουν αν πράγματι είχε βρει ένα από τα αντικείμενα. Καθώς ο Τίμος έτριβε τη λάμπα ως ένδειξη της ιδιαίτερης αξίας της, βγήκε από αυτήν ένα τζίνι. Τα παιδιά σάστισαν, αλλά έκαναν όλα τους μια ευχή. Κάποιος ζήτησε να έχει πλούτη, άλλος μια όμορφη γυναίκα κλπ., ενώ ο Tίμος ζήτησε να έχει σούπερ δυνάμεις, όπως το τζίνι. Τη στιγμή εκείνη χτυπήθηκε από ένα ηλεκτρικό ρεύμα που βγήκε από τη λάμπα και έπεσε νεκρός. Τα παιδιά φοβήθηκαν, έφυγαν τρέχοντας και πήγαν στους γονείς τους για βοήθεια. Ο πατέρας του Tίμου πήγε στο δάσος, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα. Το τζίνι είχε σκοτώσει τον γιο του και πήρε την ψυχή του στον πλανήτη του για να τον μετατρέψει σε τζίνι.
Igor, 14.
-Αγγλία, 1956. Όταν ήταν μικρός, στον Ίγκορ άρεσαν οι ιστορίες φαντασμάτων και πήγαινε με τους φίλους του σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι που υποτίθετο ήταν στοιχειωμένο. Έκανε φάρσες και τού άρεσε να τρομάζει τους ανθρώπους, όπως τα κακά φαντάσματα από το κόμικ Κάσπερ το καλό φαντασμάκι, που διάβαζε. Μια νύχτα είδε στο όνειρό του ένα φάντασμα που τού είπε ότι μπορούσε να είναι εξίσου αποτελεσματικός με αυτόν στο να τρομάζει τους ανθρώπους. Απλά έπρεπε να επιθυμήσει να γίνει σαν κι’ αυτόν. Ο Ίγκορ το θεώρησε καλή ιδέα. Την επόμενη μέρα πήγε στο στοιχειωμένο σπίτι με τους φίλους του για να παίξουν. Άργησαν να γυρίσουν σπίτι τους και η μητέρα ενός απ΄τα παιδιά πήγε να ψάξει το γιο της. Ο Ίγκορ βρισκόταν στον πάνω όροφο, στηριγμένος στην κουπαστή της σκάλας, και αποφάσισε να την τρομάξει. Επιθήμησε να γίνει σαν το φάντασμα του ονείρου του. Έκανε ότι πετούσε προς την κουπαστή φωνάζοντας, με σκοπό αυτή να τον φρενάρει. Όμως η κουπαστή έσπασε και ο Ίγκορ έπεσε στο κενό και σκοτώθηκε. Το φάντασμα του ονείρου ήταν ένας εξωγήινος που έκλεψε την ψυχή του και τον πήγε στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκε ως ένας από τα αδέρφια του Κάσπερ.
Aurora, 24
-Καναδάς, 1949. Η Aουρόρα ζούσε κοντά σε μια λίμνη και πήγαινε συχνά στην ακτή για να παίξει. Υπήρχαν νούφαρα, ψάρια και κύκνοι, και τα κοίταζε γοητευμένη. Η μητέρα της την φώναζε στο σπίτι για φαγητό, αλλά αυτή ήταν τόσο μαγεμένη από το θέαμα που δεν ήθελε να φύγει. Μερικές φορές τής φαινόταν ότι ο κύκνος τής μιλούσε και θαύμαζε την ομορφιά και την υπερηφάνεια του. Η μητέρα της τη μάλλωνε και πήγαινε να την πάρει. Άλλες φορές βρεχόταν ή λερωνόταν και η μητέρα της τη μάλλωνε ακόμα περισσότερο. Μια μέρα η Αουρόρα είχε ξαπλώσει στην όχθη και σκεφτόταν τη μητέρα της που τη μάλλωνε και πόσο όμορφα ήταν η λίμνη και ο κύκνος. Τότε ο κύκνος τη ρώτησε αν ήθελε να γίνει σαν αυτόν, να κολυμπάει χωρίς να βρέχεται, να κάνει ό,τι θέλει, να είναι όμορφη και ανεξάρτητη. Αυτή είπε ναι, και ο κύκνος τής είπε ότι το μόνο που έπρεπε να κάνει ήταν να το ευχηθεί με όλη της την ψυχή. Το έκανε κι΄αυτό και ο εξωγήινος που παρίστανε τον κύκνο τη σκότωσε και την πήρε στον πλανήτη του όπου γεννήθηκε κύκνος.
Άλλη μια ζωή όπου η Aurora έγινε εξωγήινος:
-ΗΠA, Maryland, 1959. Η Aurora αγαπούσε τα κινούμενα σχέδια, και ιδιαίτερα τον Κάσπερ, το φιλικό φαντασμάκι. Αφού έβλεπε τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση με τον αδελφό της, άρχιζε να τρέχει γύρω-γύρω στο σπίτι και να μιμείται τον Κάσπερ, κάνωντας ότι πετάει. Η μητέρα της τής έλεγε να ηρεμήσει και να φάει ή να κάνει τα μαθήματά της, δε σκέφτηκε όμως ποτέ ότι αυτό το παιχνίδι μπορούσε να γίνει επικίνδυνο. Η Aurora ονειρεύτηκε τον Κάσπερ. Στο όνειρό της τον συνάντησε αυτοπροσώπως και καταενθουσιάστηκε. Αυτός τη ρώτησε αν ήθελε να πετάει σαν κι αυτόν και να πηγαίνει μαζί του στις αποστολές του. Αυτή είπε φυσικά, αλλά πώς μπορούσε να πετάξει, αφού ήταν άνθρωπος; Ξαφνικά σηκώθηκε από το έδαφος και πέταξε. Το βρήκε φανταστικό και ακολούθησε τον Κάσπερ μέχρι τον ουρανό. Εκείνη τη στιγμή, ο εξωγήινος που είχε την εμφάνιση του Κάσπερ και τη βοήθησε να πετάξει, σκότωσε αστρικά το βιολογικό της σώμα και πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του. Εκεί η Aurora ξαναγεννήθηκε ως άλλος ένας Κάσπερ. Η μητέρα της τη βρήκε νεκρή το επόμενο πρωί. Όταν η Αουρόρα δέχτηκε τη βοήθεια για να πετάξει έκανε συμφωνία με τον εξωγήινο που απέκτησε έτσι το δικαίωμα να τη σκοτώσει και να πάρει την ψυχή της.
Κύριλλος, 28
-Γερμανία, 1957. Μικρός τού άρεσε η ξιφομαχία και με το πλαστικό σπαθί που τού αγόρασε η μητέρα του εξασκούταν μόνος του ή με τους φίλους και τα αδέρφια του. Ονειρευόταν ότι ήταν μεγάλος πολεμιστής, και τον χειροκροτούσε το κοινό που τον παρακολουθούσε. Σε ένα άλλο όνειρο τού είπαν ότι για να γίνει πραγματικός πολεμιστής και άριστος ξιφομάχος έπρεπε να το εκφράσει σαν δυνατή επιθυμία και να φανταστεί τον εαυτό του έτσι. Τού είπαν να ζωγραφίσει μια εικόνα του εαυτού του στο μυαλό του με τον τρόπο που ήθελε να είναι και αυτό θα συνέβαινε. Αυτός το έκανε. Προπονήθηκε εντατικά ώστε να κερδίσει το τουρνουά της γειτονιάς. Κέρδιζε τη μία μάχη μετά την άλλη μέχρις ότου ανακυρήχθηκε ο απόλυτος νικητής. Τα παιδιά έφτιαξαν ένα βήμα με τρία σκαλιά για τους τρεις πρώτους νικητές. Ο Κύριλλος ανέβηκε στην κορυφή και χάρηκε τη νίκη και τις ζητοκραυγές. Καθώς κατέβαινε, το κορυφαίο σκαλί έσπασε, το παιδί έπεσε, χτύπησε το κεφάλι του πάνω στο διπλανό σιδερένιο στύλο και πέθανε. Ο εξωγήινος που τού είχε μιλήσει στο όνειρο τον πήρε στον πλανήτη του όπου γεννήθηκε ως πολεμιστής με ξίφος.
Σοφία, 17
-USA, Μασαχουσέτη, 1974. Μικρή ήταν λάτρης του σήριαλ Χαμένοι στο διάστημα και το παρακολουθούσε με πάθος. Έβρισκε το ρομπότ πολύ αστείο και το μιμούταν ανοίγοντας τα χέρια της, τρέχοντας γύρω-γύρω και φωνάζοντας "Κίνδυνος, κίνδυνος"! Ή απαντούσε στη μητέρα της "Θετικό", "Αρνητικό", αντί για ναι και όχι. Τα άλλα παιδιά στο σχολείο συμμερίζονταν το ενδιαφέρον της για αυτή τη σειρά και έπεισαν τους δασκάλους να τα αφήσουν να ανεβάσουν μια παράσταση στο τέλος της χρονιάς. Τα παιδιά θα έπαιζαν ένα επεισόδιο της σειράς, το καθένα τους από έναν ήρωα. Η Σοφία θα ήταν το ρομπότ. Σε ένα όνειρο, πριν την παράσταση, είδε το ρομπότ να τής λέει ότι έπρεπε να ευχηθεί να γίνει σαν κι΄αυτό αν ήθελε να κερδίσει το πρώτο βραβείο. Αυτή το έκανε, και βγήκε νικήτρια. Για να το γιορτάσει ζήτησε από τους γονείς της να την πάνε σε ένα θεματικό πάρκο, όπου υπήρχε ένα διαστημικό μηχάνημα που σχετιζόταν με το σήριαλ. Το έκαναν και το κορίτσι πέρασε φανταστικά. Ωστόσο, ενώ οι γονείς της έτρωγαν και αυτή έτρεχε γύρω-γύρω μιμούμενη του ρομπότ, σκόνταψε, χτύπησε το κεφάλι της και πέθανε. Το ρομπότ από το όνειρο ήταν ένας εξωγήινος που τη σκότωσε, πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του και την έκανε να μετενσαρκωθεί σαν ένα άλλο παρόμοιο ρομπότ.
Ολυμπία, 21
-Νορβηγία, 1810. Η Ολυμπία και ο αδελφός της ήταν από φτωχή οικογένεια και ζούσαν στην εξοχή. Τις Κυριακές επισκέπτονταν τη γιαγιά τους που τούς έλεγε παραμύθια. Ένα ιδιαίτερο παραμύθι που τα συνάρπαζε, και ειδικά την Ολυμπία, ήταν η ιστορία της κοπέλας που φίλησε τον μαγεμένο βάτραχο που μετατράπηκε σε πρίγκιπα. Η γιαγιά τής έδωσε ένα εικονογραφημένο βιβλίο με το παραμύθι. Κοίταζε τις εικόνες ξανά και ξανά και φανταζόταν ότι γινόταν πριγκίπισσα. Πρότεινε στον αδερφό της να παίξουν την ιστορία μαζί. Αυτός ντύθηκε βάτραχος, αυτή τον φίλησε, αυτός έγινε πρίγκιπας και παντρεύτηκαν. Και όταν ο αδερφός δεν είχε όρεξη να παίξει αυτό το παιχνίδι, έπαιζε μόνη της: αυτή ήταν ο βάτραχος, ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα. Στα όνειρά τους είδαν ότι έγιναν πραγματικοί πρίγκιπες και πριγκίπισσες κα τούς αποκαλύφθηκε το εξής μυστικό. Αν εύχονταν με όλη τους την ψυχή να γίνουν βατράχια, η ανταμοιβή θα ήταν να γίνουν πρίγκιπας και πριγκίπισσα. Αυτό τούς άρεσε. Πήγαν στη λίμνη του δάσους να παίξουν, γιατί εκεί είχε βατράχια, και ο αδερφός της ήθελε να τα δει. Η μητέρα τους τούς προειδοποίησε να μην πάνε πολύ μακριά. Πήγαν στο δασάκι, αλλά δεν είδαν βατράχια. Ο αδερφός πρότεινε να σκαρφαλώσουν σε ένα δέντρο, έτσι θα έβλεπαν πού κρύβονταν τα βατράχια. Ανέβηκαν σε ένα χοντρό κλαδί που κρεμόταν πάνω από τη λίμνη και κάθισαν για να παρακολουθήσουν. Όμως το κλαδί δεν άντεξε το βάρος τους και έσπασε. Τα παιδιά έπεσαν στη λίμνη. Δεν ξέρανε κολύμπι, πανικοβλήθηκαν και πνίγηκαν. Το όνειρο τούς το είχε στείλει ένας εξωγήινος που έσπασε το κλαδί, τα σκότωσε και πήρε τις ψυχές τους στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκαν ως αλλασσόμορφοι: το αγόρι γινόταν βάτραχος και πρίγκιπας και το κορίτσι βάτραχος και πριγκίπισσα.
Γιώργος, 45
-Αγγλία, 1773. Ο Γιώργος ήταν η κόρη της υπηρέτριας στο αρχοντικό μιας οικογένειας της υψηλής κοινωνίας. Η μητέρα της την έβαζε να τρίβει το πάτωμα. Το έκανε με το στανιό, γονατιστή. Μισούσε αυτή τη ζωή και ονειρευόταν να φύγει μακρυά. Και αφού δεν μπορούσε να το κάνει σε φυσικό επίπεδο, το έκανε με τη φαντασία της. Ονειρευόταν ότι ήταν μια ευτυχισμένη, πλούσια, κομψή και ελεύθερη κυρία, ότι είχε ένα όμορφο δικό της σπίτι κι΄ ότι μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει. Τής ήρθε η σκέψη ότι όλα αυτά ήταν δυνατά. Ρώτησε πώς και η επόμενη σκέψη που τής ήρθε ήταν να το ευχηθεί με όλη της την ψυχή. Τη νύχτα είδε μια τέτοια ζωή στο όνειρό της. Την επομένη, καθώς έτριβε το πάτωμα, έκλεισε τα μάτια της και έκανε αυτή την ευχή. Όταν σηκώθηκε, γλίστρησε, έπεσε, χτύπησε το κεφάλι της και πέθανε. Οι σκέψεις στάλθηκαν από έναν εξωγήινο που τη σκότωσε και πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκε ως η κυρία που ήθελε, με ομπρελίνι.
Δημήτρης, 26
-Γερμανία, 1962. Ο Δημήτρης ήταν ένα ζωηρό παιδί που τού άρεσε να παίζει με το ηλεκτρικό του τραινάκι, τα στρατιωτάκια του, τα ρομποτάκια και άλλα μηχανικά παιχνίδια. Άρχισε να παίζει αυτό το είδος παιχνιδιών με τους φίλους του. Δημιούργησαν δύο ομάδες και έπαιζαν πόλεμο. Η μία ομάδα αποτελείτο από ρομπότ και η άλλη από ανθρώπους. Τα ρομπότ φορούσαν μια πανοπλία που είχαν φτιάξει. Ο Δημήτρης ήταν ρομπότ, ο αρχηγός των ρομπότ, επειδή ήθελε να είναι πιο δυνατός από τους ανθρώπους. Ήταν τόσο απορροφημένος από όλα αυτά τα παιχνίδια που άρχισε να τα ονειρεύεται  και να βλέπει τον εαυτό του ήρωα. Σε ένα από αυτά τα όνειρα κάποιος τον ρώτησε αν ήθελε να γίνει σαν το υπερ-ισχυρό ρομπότ που μπορούσε να πετάξει και να επιτεθεί στον εχθρό μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Αυτός απάντησε ναι. Αυτός που τον ρώτησε ήταν εξωγήινος και ο Δημήτρης έκανε συμφωνία. Ο εξωγήινος τον σκότωσε στον ύπνο του με καρδιακή προσβολή και τον πήγε στον πλανήτη του. Εκεί γεννήθηκε ως ένα είδος ιπτάμενης βίδας με έλικα. Ήταν 7 ετών. Οι γονείς του τον βρήκαν νεκρό το επόμενο πρωί. Δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν ποτέ το θάνατό του και χώρισαν. Η μητέρα έμεινε μόνη και πικραμένη ώσπου πέθανε από μια αρρώστεια ενώ ο πατέρας έπινε και είχε εφήμερες σχέσεις.
Διάσημος τραγουδιστής, αποθανών.
-ΗΠA, Μιζούρι, 1963. Ο ήρωάς μας ήταν ένα υπερκινητικό παιδί και το όνειρό του ήταν να γίνει αστροναύτης. Έπαιζε συχνά στην αυλή με τους φίλους του. Στον ύπνο του κάποιος τού μίλησε για το μέλλον του. Τού είπε ότι είχαν μεγάλα σχέδια γι 'αυτόν, επειδή ήταν ενθουσιώδης και πρόθυμος να εργαστεί. Τον ρώτησε τι ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει. Το παιδί τού είπε ότι ήθελε να γίνει αστροναύτης. Το ον του ονείρου απάντησε ότι αυτό μπορούσε να γίνει αν έκτιζε έναν πυραύλο στην αυλή του, έμπαινε μέσα και ευχόταν με όλη του την ψυχή να γίνει αστροναύτης. Το παιδί ξύπνησε ενθουσιασμένο και άρχισε να μαζεύει σίδερα και μέταλλα από τους γείτονες για τον πυραύλο του. Οι γονείς του δε θεώρησαν ότι ήταν κακό, αντίθετα, σκέφτηκαν ότι είχε ζωηρή φαντασία. Ούτε καν πήγε το μυαλό τους στο ότι αυτό το όνειρο μπορούσε να είναι παγίδα. Οι φίλοι του πήγαιναν να τον δουν και να διασκεδάσουν ενώ κατασκεύαζε τον πύραυλο. Ο πυραύλος ολοκληρώθηκε με επιτυχία και το παιδί μπήκε περίφανα μέσα. Επιθύμησε ολόψυχα να γίνει αστροναύτης. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα ο πυραύλος κατέρρευσε και έπεσε επάνω του, σκοτώνοντάς τον. Ο εξωγήινος που τού είχε κάνει τη συμφωνία πήρε την ψυχή του στον πλανήτη του, όπου το παιδί γεννήθηκε αστροναύτης, με κοστούμι και πλήρη εξοπλισμό αστροναύτη. Αυτός ο αστροναύτης έκανε αργότερα μια συμφωνία με τον φωτεινό παράλληλό του, που ήταν τραγουδιστής και ζήτησε να γίνει διάσημος. Πήρε την ψυχή του τραγουδιστή στον πλανήτη του ως ενεργειακό σκλάβο και έζησε τη ζωή του στο βιολογικό σώμα του τραγουδιστή. Έζησε 45 χρόνια έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του τραγουδιστή. Έκανε συμφωνίες με τους ανθρώπους που αγόραζαν τους δίσκους του, βάζοντας εμφυτεύματα στο σώμα τους και κλέβοντας την ψυχή τους. Η δίδυμη ψυχή του, που ήταν πελάτισσά μου, με ρώτησε γι’ αυτόν, εγώ ανακάλυψα τι συνέβη και οδήγησα τόσο τον αστροναύτη όσο και τον σκλάβο στο Φως.
Τσέστερ, 48
-Δανία, Κοπεγχάγη, 1872. Όταν ο Τσέστερ ήταν κοριτσάκι, η μητέρα της τής διάβαζε τις ιστορίες του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Τής άρεσε ιδιαίτερα η ιστορία της μικρής γοργόνας. Η μικρή γοργόνα άρχισε να έρχεται στα όνειρά της και να τής δείχνει τον κόσμο της, το βασίλειο των θαλασσών. Ο Τσέστερ καταενθουσιάστηκε και άρχισε να κοιτάζει όλο και περισσότερο τις εικόνες του βιβλίου με το παραμύθι και να φαντάζεται τον κόσμο της θάλασσας. Σε ένα όνειρο η μικρή γοργόνα τής είπε ότι μπορούσε να δει τον κόσμο αυτό από κοντά. Ο Τσέστερ τη ρώτησε πώς και η γοργόνα τής είπε ότι το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ευχηθεί με όλη της την ψυχή να γίνει σαν κι’ αυτήν. Το κοριτσάκι το έκανε, και η μικρή γοργόνα που ήταν εξωγήινη τη σκότωσε στον ύπνο της και πήρε την ψυχή της στον πλανήτη της. Εκεί ο Τσέστερ γεννήθηκε ως γοργόνα. Την επόμενη μέρα η μητέρα της τη βρήκε νεκρή. Ήταν 7 ετών και αυτή η μητέρα ήμουν εγώ. Ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο ένοιωσε την ανάγκη να πάει σε έναν άλλο κόσμο ήταν επειδή τσακωνόμαστε. Είχε δει ότι ο σύζυγός μου (ο πατέρας της) είχε ερωμένη και μού το είπε, αλλά δεν την πίστεψα. Έφτασα μιά φορά να τη χτυπήσω. Πλήρωσα ακριβά τη δυσπιστία μου, γιατί αργότερα ανακάλυψα την αλήθεια. Παράτησα τον άντρα μου και πέρασα τη ζωή μου μόνη, με τις φίλες μου για παρηγοριά.
Edel, 52
-ΗΠA, Γεωργία, 1954. Η Έντελ ήταν ένα πολύ ζωηρό κορίτσι και τής άρεσε ο Κάσπερ, το φιλικό φαντασματάκι και κυρίως η φίλη του, η καλή μικρή μάγισσα Γουέντι (Wendy, the Good Little Witch). Η μητέρα της τής αγόρασε μια κόκκινη φόρμα γυμναστικής, παρόμοια με της Wendy. Την έβαλε και έπαιζε τη μάγισσα. Είχε ένα μαγικό ραβδί και προσποιούταν ότι βοηθούσε τους άλλους μ’αυτό. Ήθελε να βοηθήσει τους ανθρώπους. Όταν ο αδελφός της αρρώστησε τον άγγιξε με το ραβδί της και αυτός έγινε καλά. Η Edel είπε στη μητέρα της τι συνέβη, αλλά η μητέρα χαμογέλασε, με τη σκέψη ότι η κόρη της είχε καλές προθέσεις. Στη συνέχεια, η Edel χρησιμοποίησε το ραβδί της για να δώσει περισσότερη γεύση στο φαγητό που έφτιαχνε η μητέρα της και αργότερα για να καθαρίσει το σπίτι. Η μητέρα το βρήκε περίεργο, επειδή σκέφτηκε ότι το φαγητό ήταν πράγματι πιο νόστιμο και το σπίτι πιο καθαρό, αλλά δεν πίστεψε ότι υπήρχε κάτι υπερφυσικό σ’αυτό. Η Wendy εμφανίστηκε στο όνειρο της Έντελ και τής είπε ότι αυτή τής είχε δώσει τη δύναμη να κάνει αυτά τα πράγματα και ότι με τη βοήθειά της μπορούσε να καθαρίσει όλα τα νοικοκυριά του χωριού και να τούς θεραπεύσει όλους. Απλά έπρεπε να ανέβει στην κορυφή του λόφου και να ευχηθεί με όλη της την ψυχή να γίνει σαν κι’ αυτήν. Η Edel ξύπνησε γεμάτη ενθουσιασμό και έτρεξε στο λόφο. Έκανε την ευχή και άρχισε να τρέχει προς τα κάτω για να δει αν είχε λειτουργήσει. Δυστυχώς σκόνταψε, έπεσε, χτύπησε το κεφάλι της και πέθανε. Τη σκότωσε ο εξωγήινος που πόζαρε ως Wendy και πήρε την ψυχή της στον πλανήτη του. Εκεί η Edel μετενσαρκώθηκε ως  άλλη μία Wendy. Αυτή ήταν μια από τις περιπτώσεις όπου η μητέρα έπρεπε να είχε υποψιαστεί κάτι. Μπορούσε να ζητήσει συμβουλές από τον παπά ή να αναφέρει τα περιστατικά σε άλλους ή ακόμα και να διερευνήσει τα παραφυσικά και να συμβουλέψει την κόρη της να είναι προσεκτική.
Rita, 58
-ΗΠΑ, Fairfax, Βιρτζίνια, 1729. Η Ρίτα ήταν ένα πολύ δραστήριο και περιπετειώδες κορίτσι και έπαιζε πολύ έξω, με τους φίλους της ή και μόνη. Πήγαινε βόλτα στο διπλανό δάσος ή για να κυνηγήσει πεταλούδες. Μια μέρα μια πεταλούδα την οδήγησε στο δάσος και εκεί είδε ένα μικροσκοπικό φως που αποδείχθηκε ότι ήταν νεράιδα. Μίλησαν τηλεπαθητικά και η νεράιδα τής έδειξε τον κόσμο της. Η Ρίτα επέστρεψε σπίτι γεμάτη ενθουσιασμό και είπε τα πάντα στους γονείς της. Αυτοί διασκέδασαν πολύ με την ιστορία και πίστεψαν ότι η κόρη τους είχε ζωηρή φαντασία. Η Ρίτα άρχισε να ζωγραφίζει τις νεράιδες και τον κόσμο τους και ανυπομονούσε να ξαναδεί τη νεράιδα. Μίλησε γι 'αυτό και στους φίλους της. Αλλά ήταν η μόνη που μπορούσε να δει νεράιδες. Σε ένα από τα όνειρά της είδε την νεράιδα που τής είπε ότι εάν ήθελε να βοηθήσει τις νεράιδες και να ζήσει μαζί τους μπορούσε να γίνει νεράιδα. Η Ρίτα άρχισε να το σκέφτεται. Η νεράιδα συνέχισε λέγοντας ότι έπρεπε να πάει την αυγή στο μέρος όπου την είχε δει για πρώτη φορά και να επιθυμήσει με όλη της την ψυχή να γίνει νεράιδα. Η Ρίτα το είπε στους γονείς της, αλλά αυτοί της απάντησαν ότι δεν μπορούσε να γίνει νεράιδα, επειδή ήταν άνθρωπος και ότι το δάσος έκρυβε κινδύνους. Μια νύχτα, η Ρίτα ξύπνησε την αυγή και τής ήρθε μια βαθιά επιθυμία να πάει στο δάσος. Ένιωσε ότι η νεράιδα την περίμενε. Έτσι ακολούθησε τις οδηγίες της. Μόλις επιθήμησε ολόψυχα να γίνει νεράιδα έπεσε νεκρή. Και η ψυχή της μετατράπηκε σε νεράιδα. Ήταν 7 ετών. Το επόμενο πρωί, ο πατέρας της πήγε να την ψάξει στο δάσος, αφού όταν είδε ότι δεν ήταν στο κρεβάτι, όλοι σκέφτηκαν ότι είχε πάει στο δάσος. Τη βρήκε και προς μεγάλη του φρίκη, είδε ότι ήταν νεκρή. Την πήρε στην αγκαλιά του και την πήγε σπίτι. Η μητέρα και ο αδερφός της τον είδαν να καταφτάνει και μόλις άκουσαν ότι ήταν νεκρή, η μητέρα άρχισε να κλαίει σπαραχτικά και ο αδελφός της Ρίτας κατέφυγε στην αγκαλιά της μητέρας του. Κατάλαβαν ότι αυτός που είχε μιλήσει στην κόρη τους ήταν δαίμονας και όχι νεράιδα, και ότι το δάσος ήταν δαιμονισμένο. Έγιναν πιστοί και πληροφόρησαν όλους τους γείτονες και τους γνωστούς στην εκκλησία και έξω από αυτήν για τη δαιμονική δραστηριότητα, παίρνοντας ως παράδειγμα τη Ρίτα. Είχαν, παρόλα ταύτα, μια καλή ζωή. Ο αδερφός της παντρεύτηκε και εκπαίδευσε τα παιδιά του να προσέχουν τις παγίδες των δαιμόνων. Αυτή είναι από τι ελάχιστες περιπτώσεις που είχα που η οικογένεια ανακάλυψε την αλήθεια, αν και όχι ακριβώς, αφού εκείνη την εποχή κανείς δεν ήξερε για τους εξωγήινους. Αλλά ήξεραν περισσότερα για τη δραστηριότητα του σκότους από ό, τι σήμερα. Η πόλη πήρε το όνομά της από τις νεράιδες (Fairies-Fairfax). Το 2016 οδήγησα την παράλληλη νεράιδα της Ρίτα και όλες τις άλλες σκοτεινές νεράιδες του Fairfax στο Φως.
Sergio, 24
-Δουβλίνο, 550 μ.Χ. Στον Σέρτζιο άρεσε πολύ να διαβάζει παραμύθια με νεράιδες. Ονειρευόταν να συναντήσει μια νεράιδα. Στο όνειρό του ήρθε ένας σκοτεινός εξωγήινος που μεταμφιέστηκε σε νεράιδα και τού είπε ότι για να βρει μια νεράιδα έπρεπε να γίνει ο ίδιος νεράιδα. Το παιδί ρώτησε πώς μπορούσε να γίνει νεράιδα. Ο εξωγήινος τού είπε ότι έπρεπε να πάει σε ένα συγκεκριμένο μέρος στο δάσος την αυγή, στις 6.6 π.μ. και να επιθυμήσει με όλη του την ψυχή να γίνει νεράιδα. Ο Σέρτζιο το έκανε, πέθανε και έγινε νεράιδα. Όμως δεν υπήρχαν νεράιδες εκεί και το παιδί απογοητεύτηκε. Ο εξωγήινος τού είπε ότι θα υπάρξουν νεράιδες πολύ σύντομα. Το πρώτο κορίτσι που πήγε εκεί ήταν η Έλιν, που είχε ως αποστολή ψυχής να τον σώσει. Αλλά αντί αυτή να σώσει τον Σέρτζιο, την εξαπάτησε αυτός ώστε να γίνει νεράιδα. Ο Sergio αντέγραψε τη μέθοδο του εξωγήινου κατά γράμμα. Κι’ έτσι απέκτησε παρέα. Τα περισσότερα μέλη της ομάδας του (ήταν παράλληλος του Δία, επομένως η ομάδα του ήταν οι παραλληλοι των θεών του Ολύμπου) στάλθηκαν εκεί ως παιδιά για να τον σώσουν, αλλά όλοι τους απέτυχαν. Η Έλιν παρέσυρε τον ηγέτη της τέταρτης αγγελικής ομάδας, εμένα δηλαδή, με τον ίδιο τρόπο, στο να χάσω την ψυχή μου και να γίνω σκοτεινή νεράιδα. Και εγώ έκανα το ίδιο με την ομάδα μου. Συνολικά συγκεντρώθηκαν εκεί 180 νεράιδες, που τοποθετούσαν εμφυτεύματα στους ανθρώπους και έκλεβαν κομμάτια της ψυχής τους. Τίς οδήγησα όλες στο Φως το 2015.
Η γιαγιά μου, αποθανούσα.
-Γερμανία, 1837. Από πολύ μικρή ηλικία η Ελβίρα πέρναγε πολλές ώρες στον κήπο, παίζοντας με την κούκλα της, καθισμένη στο έδαφος ή μπουσουλώντας. Έπαιζε θέατρο, μιλώντας με την κούκλα της. Μια μέρα τής μίλησε ένα λουλούδι και άρχισαν να μιλάνε οι τρεις τους. Η μητέρα της τη μάλλωνε που πέρναγε τόσο πολύ χρόνο εκεί και επέστρεφε με λερωμένα ρούχα. Το κοριτσάκι άκουγε κάποια στιγμή το λουλούδι να τού μιλάει και μέσα στο σπίτι, και να το προσκαλεί έξω στον κήπο. Η Ελβίρα το είπε στη μητέρα της, αλλά αυτή δεν έδωσε σημασία. Το κορίτσι επέμενε να βγει έξω, επικαλούμενη το καλοκαίρι που ήταν μικρό, κι’ έτσι η μητέρα της την άφησε. Σύντομα κι’ άλλα λουλούδια τη φώναζαν, ή έτσι φαινόταν. Ήταν στην πραγματικότητα ο ίδιος εξωγήινος που πήγαινε στα άλλα λουλούδια. Μια μέρα το λουλούδι ρώτησε την Eλβίρα αν ήθελε να γίνει σαν κι’ αυτά, τα λουλούδια, τότε η μητέρα της δεν θα τη μάλλωνε πια και θα μπορούσε να παίζει όσο ήθελε στον κήπο χωρίς να ανησυχεί αν τα ρούχα της θα λερωθούν. Αυτή ρώτησε πώς μπορούσε να γίνει λουλούδι, αφού ήταν παιδί. Το λουλούδι απάντησε επιθυμώντας το με όλη της την ψυχή. Το παιδί έκλεισε τα μάτια του, έκανε την επιθυμία και πέθανε αμέσως. Η ψυχή της οδηγήθηκε σε έναν άλλο πλανήτη όπου γεννήθηκε ως λουλούδι. Η μητέρα της βγήκε να την ψάξει, αλλά την βρήκε πεσμένη. Έτρεξε προς αυτήν, την άρπαξε στην αγκαλιά της με τρόμο και έβαλε τα κλάμματα, αδυνατώντας να πιστέψει ότι το κοριτσάκι της είχε πεθάνει. Κάλεσε τον γιατρό, αλλά αυτός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Η Ελβίρα ξαναγεννήθηκε ως λουλούδι στον άλλο πλανήτη.
Η γιαγιά μου αγόραζε φρέσκα λουλούδια κάθε εβδομάδα και τα έβαζε σε ένα βάζο στο σαλόνι. Το παράλληλο λουλούδι της τής αντλούσε ενέργεια (και από μένα) όταν το έκανε αυτό. Όταν ήμουν μικρή, δεν τής άρεσε να πηγαίνω στον κήπο να παίζω. Μια φορά που επέστρεψα με το φόρεμά μου βρώμικο, με έδειρε με τη ζώνη της, και αυτή ήταν η μοναδική φορά που το έκανε. Ποτέ δεν κατάλαβα τι την έπιασε και μου πήρε πολλά χρόνια να τη συγχωρέσω. Όταν ανακάλυψα την προηγούμενη ζωή της και ήξερα πώς να το κάνω, επιτέθηκα στο παράλληλο λουλούδι της με το σπαθί μου και το οδήγησα στο Φως. Μετά από μια εβδομάδα περίπου, ενώ έπλενα τα πιάτα, η εμπριμέ κούπα που ήταν της γιαγιάς μου έσπασε! Αυτό ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα από το παράλληλο λουλούδι της, που με ευχαριστούσε που το πήγα στο Φως.
Η μητέρα μου Ζωή, αποθανούσα
-ΗΠΑ, 1911. Όταν ήταν μικρή η Ζωή έπαιζε πολύ έξω με τις φίλες της. Αγωνίζονταν ποια θα σκαρφάλωνε στο δέντρο γρηγορότερα, ποια θα τερμάτιζε πρώτη στο τρέξιμο, ποια θα πέρναγε τα περισσότερα εμπόδια, κ.λπ. Είχε την ιδέα να φανταστεί ότι ήταν πίθηκος όταν σκαρφάλωνε το δέντρο, γιατί αυτό θα την έκανε πιο ευκίνητη. Λειτούργησε και μετά φαντάστηκε ότι ήταν άλογο ενώ έτρεχε, ώστε να είναι γρηγορότερη. Ύστερα φαντάστηκε ότι ήταν γάτα, έτσι θα πέρναγε τα εμπόδια πιο εύκολα. Νίκησε και θεωρούσε τον εαυτό της πολύ έξυπνο. Τα κορίτσια διοργάνωσαν ένα σούπερ διαγωνισμό στον οποίο θα συνδυάζονταν πολλές ασκήσεις, με το σκαρφάλωμα του δέντρου ως αποκορύφωμα και αμέσως μετά θα ανακυρισσόταν η πρωταθλήτρια. Η Ζωή σκέφτηκε ότι δεν υπήρχε χρόνος να φανταστεί κάθε φορά ότι ήταν διαφορετικό ζώο, όλα έπρεπε να είναι πολύ γρήγορα. Ακούστηκε κάποιος να την ρωτάει μέσα στο μυαλό της αν ήθελε να μάθει πώς να το κάνει. Αυτή είπε ναι και έπειτα φαντάστηκε ότι είναι ένα σούπερ ον που αλλάζει το σχήμα και την ικανότητά του σύμφωνα με τις απαιτήσεις. Εξασκήθηκε λίγο και η μέρα του διαγωνισμού έφτασε. Λίγο πριν ξεκινήσει,  ρωτήθηκε αν ήθελε να είναι η νικήτρια και είπε φυσικά ναι. Και έτσι έγινε, έφτασε πρώτη στο χοντρό κλαδί του δέντρου. Ήθελε να χαρεί τις ζητοκραυγές των άλλων κοριτσιών και πήγε σε ένα λεπτότερο κλαδί πιο έξω. Αλλά αυτό το κλαδί ήταν πολύ λεπτό και έσπασε. Το κορίτσι έπεσε στο έδαφος και πέθανε αμέσως. Ο εξωγήινος που τη βοήθησε να αποκτήσει πολλαπλά ταλέντα και μορφές και να κερδίσει ήταν ένας Barbapapa που την πήρε στον πλανήτη του.
Σε αυτή τη ζωή η μητέρα μου ήταν ζωγράφος αφηρημένης τέχνης και πολλά από αυτά που ζωγράφιζε είχαν κυματιστά σχήματα, όπως τα Barbapapas. Η εξωγήινη παράλληλη την επηρέαζε πολύ. Έκανε συμφωνία για να έχει επαγγελματική επιτυχία, και ζωγράφιζε ολοένα και περισσότερα εξωγήινα θέματα. Δεν τής άρεσε η γυμναστική, τώρα ξέρω γιατί.
Ο πατέρας μου Υβόν, αποθανών:
-Αυστραλία, 1831. Ζούσε στην εξοχή, σε ένα αγρόκτημα. Η οικογένεια είχε καλλιέργειες, αλλά τα πουλιά τούς τις κατέστρεφαν συχνά. Ο Υβόν τα κυνήγαγε για να παίξει. Οι γονείς του έλεγαν ότι έπρεπε να φτιάξουν ένα σκιάχτρο. Αυτός ενθουσιάστηκε και είπε ότι θα το κάνει. Μάζεψε κουρέλια, άχυρα και πολλά άλλα πράγματα και έφτιαξε το σκιάχτρο. Ενώ το έκανε, τού μίλαγε, τού έλεγε να εκπληρώσει την αποστολή του. Και το σκιάχτρο απάντησε στο μυαλό του ότι θα το έκανε. Όταν ήταν έτοιμο, το έβαλε στο περιβόλι και από τότε τα πουλιά δεν τόλμησαν ποτέ να ξαναπλησιάσουν και να κλέψουν τους σπόρους. Το αγοράκι συνέχισε να τού μιλάει και τού είπε ότι ήταν περήφανος γι 'αυτό, ότι ήταν δυνατό και αποτελεσματικό. Το σκιάχτρο τον ρώτησε αν ήθελε να είναι εξίσου δυνατός και αποτελεσματικός και αυτός απάντησε φυσικά. Και το σκιάχτρο είπε ότι έκαναν μια συμφωνία και ότι δεν θα χρειαζόταν ποτέ σκιάχτρο στο αγρόκτημά του όταν μεγάλωνε, μόνο η παρουσία του θα ήταν αρκετή. Ετσι κι’ έγινε. Μεγάλωσε, παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και διεύρυνε το αγρόκτημα των γονιών του κάνοντάς το κυκλικό. Τα πουλιά δεν τού δημιουργούσαν κανένα πρόβλημα και είχε μεγάλη  επιτυχία με τα προϊόντα του. Αλλά μια μέρα, σε ηλικία 50 ετών, ένα πουλί πέταξε από τον ουρανό κατευθείαν προς αυτόν, τού επιτέθηκε στο κεφάλι και τον σκότωσε. Ένας εξωγήινος είχε μπει στο σκιάχτρο που είχε φτιάξει ο Υβόν και έκανε συμφωνία μαζί του, αυτός τον σκότωσε και τον πήγε στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκε σαν εξωγήινο σκιάχτρο.
Ο πρώην μου, Θοδωρής
-ΗΠA, Μασαχουσέτη, 1850. Ο Θοδωρής κι΄ο Βασίλης (ο τωρινός του αδερφός και δίδυμη ψυχή του) ήταν γιοι μου και ήμουν παντρεμένη με τη δίδυμη ψυχή μου. Ο Θοδωρής ήταν πολύ ανταγωνιστικός με τον αδελφό του και έπαιζαν συχνά πόλεμο. Πότε ήταν πολεμιστές και πότε δράκοι ή προϊστορικά ζώα. Προσπαθούσα να τούς ηρεμήσω λίγο, αλλά δεν τα κατάφερνα. Ο σύζυγός μου έλεγε ότι ήταν αγόρια και έπρεπε να μάθουν να αμύνονται και να πολεμάνε. Ένα καλοκαίρι τούς στείλαμε σε κατασκήνωση προσκόπων για να ηρεμήσουμε λίγο και να μάθουν νέα πράγματα και κάποια πειθαρχία. Όμως μια μέρα μας ειδοποίησαν ότι έγινε ένα ατύχημα. Και τα δύο παιδιά απομακρύνθηκαν, ενώ περπατούσαν στο δάσος συλλέγοντας δείγματα και περιπλανήθηκαν. Έπεσαν σε μια χαράδρα και σκοτώθηκαν. Και οι δύο είχαν ευχηθεί να γίνουν προϊστορικά ή φανταστικά ζώα για να νικήσουν και οι εξωγήινοι των συμφωνιών τούς σκότωσαν. Ξαναγεννήθηκαν στον ξένο πλανήτη, ο Θοδωρής ως κόκκινος δράκος και ο Βασίλης ως ιγκουανοδόν.
Ήταν μεγάλο χτύπημα για μας, κατηγορήσαμε ο ένας τον άλλον και τον εαυτό μας. Αλλά δεν είχαμε κανένα σημάδι, όπως άλλοι γονείς των περιπτώσεών μου, βλέπαμε μόνο μια αντιπαλότητα που ήθελα να κατευνάσω. Αργότερα αποκτήσαμε μια κόρη που ήταν η παρηγοριά μας, αλλά ποτέ δεν ξεπεράσαμε την τραγωδία. Οι γιοι μας ήταν και οι δύο κόκκινοι, πράγμα που σημαίνει ότι οι δαίμονές τους ασκούσαν ισχυρό έλεγχο στο μυαλό τους.
Βασίλης, αδερφός του Θοδωρή
-Γερμανία, Στουτγάρδη, 1939. Ο Βασίλης ήταν αδερφός μου και ο Θοδωρής πατέρας μου. Ο Βασίλης λάτρευε τα αεροπλάνα και οι γονείς μας τού αγόρασαν ένα αεροπλανάκι με τηλεχειριστήριο. Τού άρεσε τόσο πολύ που έπαιζε αδιάκοπα μ’ αυτό. Επίσης έκανε ότι ήταν ο ίδιος αεροπλάνο, τρέχοντας γύρω-γύρω στο σπίτι και στη γειτονιά με ανοιχτά τα χέρια, σαν να είναι φτερά. Μια μέρα το τηλεχειριστήριο σταμάτησε να λειτουργεί και ο Βασίλης στενοχωρήθηκε και προσπαθούσε ξανά και ξανά να το κάνει να λειτουργήσει, ικετεύοντας το αεροπλάνο να πετάξει όπως έπρεπε. Μετά από λίγο το αεροπλανάκι δούλευε και πάλι κανονικά. Το ίδιο συνέβη ξανά και κάθε φορά που ο Βασίλης ήθελε να υπακούσει το αεροπλάνο, αυτό υπάκουγε. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι η σκέψη του μπορούσε να ελέγξει το αεροπλανάκι και μάς το είπε. Οι γονείς μας σκέφτηκαν ότι αυτά ήταν παιδικά παιχνίδια και δεν έδωσαν σημασία. Μού το έδειξε και έβλεπα πώς τον υπάκουγε. Σκέφτηκα ότι ήταν κάτι σαν μαγεία. Σύντομα το αεροπλανάκι έκανε κύκλους στον αέρα, και ο Βασίλης έκανε μια επίδειξη στους φίλους του. Όλοι εντυπωσιάστηκαν και τον θαύμασαν. Ο Βασίλης ονειρεύτηκε το αεροπλάνο και αυτό τού μίλησε. Τού είπε ότι ήταν ζωντανό και παγιδευμένο σ’ αυτό το μηχανικό αντικείμενο. Ο Βασίλης ήταν περίεργος και ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες. Το αεροπλάνο τού είπε ότι είχε πιαστεί αιχμάλωτο και έμεινε εκεί μέσα και ότι ο Βασίλης μπορούσε να το βοηθήσει, αν ήθελε, όπως τον βοήθησε το αεροπλάνο. Ο Βασίλης ήθελε να δει την αληθινή του μορφή. Το αεροπλάνο απάντησε ότι μόνο αν το ελευθέρωνε μπορούσε να το δει. Ο Βασίλης ρώτησε πώς μπορούσε να το ελευθερώσει και το αεροπλάνο τού είπε ότι αν τού έμοιαζε, θα το έβλεπε. Ο Βασίλης ρώτησε πώς μπορούσε να τού μοιάσει και το αεροπλάνο τού είπε με τον ίδιο τρόπο που το είχε κάνει να πετάξει και να κάνει κόλπα στον αέρα, επιθυμώντας το ολόψυχα. Ο Βασίλης ήθελε να δει το ον μέσα στο αεροπλάνο και έκανε την ευχή. Ο εξωγήινος, μεταμφιεσμένος σε αεροπλάνο, τού είπε να πετάξει, ο Βασίλης πήδηξε από το κρεββάτι, έπεσε, χτύπησε το κεφάλι του και πέθανε ακαριαία. Ο εξωγήινος πήγε την ψυχή του στον πλανήτη του όπου ξαναγεννήθηκε ως πύραυλος και άρχισε να κάνει την ίδια δουλειά, να πηγαίνει στα παιδιά, να κάνει συμφωνίες μαζί τους και να κλέβει τις ψυχές τους.
Ο θάνατος του αδερφού μου ήταν σοκ, αλλά κατάλαβα ότι σκοτώθηκε από τη μαγεία που είχε εξασκήσει. Η μητέρα μας ήταν ράκος. Και ο πατέρας μας το ίδιο, αλλά προσπαθούσε να είναι δυνατός για τη γυναίκα του. Οι γονείς μου έκαναν άλλο ένα παιδί που τούς βοήθησε να μειωθεί ο πόνος. Αλλά δεν αγόρασαν ποτέ πια παιχνίδια με τηλεχειριστήριο.
Άλλη μια ζωή του Βασίλη
-Θιβέτ, 651. Ο Βασίλhς ήταν αδερφός μου. Έγινε μοναχός σε ένα σκοτεινό μοναστήρι στο οποίο εξασκούσαν τη γιόγκα κουνταλίνι. Μετά από πολλή σκληρή δουλειά, κατάφερε να ανεβάσει την κουνταλίνι του (όπως λέγεται) και ο εξωγήινος (πουλί φοίνιξ) που συνδέεται με αυτό το είδος γιόγκα τον σκότωσε και πήγε την ψυχή του στον πλανήτη του όπου έγινε ένας από αυτούς.
Όταν σ’ αυτή τη ζωή μίλησα αστρικά στον παράλληλο φοίνικα του Βασίλη και τού έδειξα την αλήθεια, αναστατώτηθε πολύ που την πάτησε έτσι και που έβλαψε τόσους ανθρώπους. Επέλεξε να φύγει από τον πλανήτη και να πάει στο Φως.
Και άλλη μια ζωή του:
-Κόστα Ρίκα, 1871. Βασίλης, ο Θοδωρής και εγώ ήμαστε αδέρφια. Ήμαστε από φτωχή οικογένεια, αλλά αγαπημένοι. Ο Θοδωρής και εγώ είμαστε ικανοποιημένοι, αλλά ο Βασίλης ήταν δυσαρεστημένος. Διασκεδάζαμε παίζοντας στο δρόμο, αλλά πέρα από αυτό ο Βασίλης ήθελε να γίνει πλούσιος, να έχει κύρος, μια ονειρική ζωή. Οι γονείς μας δεν μπορούσαν να μάς στείλουν στο πανεπιστήμιο και έπρεπε να εργαστούμε αν θέλαμε να πάμε. Ο Βασίλης δημιούργησε ένα φανταστικό κόσμο για τον εαυτό του. Ένας εξωγήινος τον είδε και άρχισε να μιλάει στο μυαλό του. Τού έστειλε εικόνες του πλανήτη του, ένας πλανήτης ψυχαγωγίας. Αυτό τον έκανε να θέλει να πάει σ΄αυτόν τον κόσμο. Μια μέρα κάναμε κάποια υπαίθρια ψώνια, όταν έπεσε στο κεφάλι του μια γλάστρα. Πέθανε επί τόπου. Υποτίθεται ότι η γλάστρα έπεσε από τον αέρα, αφού δεν υπήρχε κανείς στη βεράντα, αλλά στην πραγματικότητα την έσπρωξε ο εξωγήινος. Πήρε την ψυχή του Βασίλη στον πλανήτη του όπου γεννήθηκε χελώνα.
Και μια τελευταίο:
-ΗΠA, Οκλαχόμα, 1856. Ο Βασίλης ήταν συμμαθητής και φίλος. Όλα τα παιδιά παίζαμε πολλά παιχνίδια, όπως κυνηγητό, και διασκεδάζαμε πολύ. Κάναμε επίσης διαγωνισμούς. Ένα από αυτά τα παιχνίδια είχε να κάνει με τη μίμηση ζώων. Αυτό κατέληξε σε σχολική παρουσίαση, αφού ο δάσκαλος το βρήκε καλή ιδέα. Ο καθένας μας έπρεπε να αντιπροσωπεύσει ένα ζώο χωρίς να πει το όνομά του και οι υπόλοιποι στην τάξη έπρεπε να μαντέψουν τι ήταν, κατόπιν έρευνας. Ο Βασίλης είδε ένα όνειρο με πολλά ζώα και κάποιος τού είπε ότι θα ήταν ο νικητής εάν επέλεγε ένα προϊστορικό ζώο, αφού κανείς δεν θα το μάντευε. Τού άρεσε πάρα πολύ η ιδέα και το αποφάσισε. Σε ένα άλλο όνειρο κάποιος τού είπε ότι εάν ήθελε να είναι σίγουρος για την τελική επιτυχία θα έπρεπε να επιθυμήσει να γίνει αυτό το ζώο. Με αυτόν τον τρόπο η παρουσίασή του θα ήταν πιο ρεαλιστική, αφού θα ένιωθε σαν αυτό το ζώο. Ακολούθησε αυτή τη συμβουλή και βγήκε νικητής, αφού κανείς δεν μπόρεσε να μαντέψει το ζώο. Την ημέρα των αποτελεσμάτων έγινε σεισμός στην τάξη. Ένα κομμάτι της οροφής έπεσε στο κεφάλι του Βασίλη ενώ στεκόταν μπροστά στην τάξη και τον σκότωσε. Κανείς άλλος δεν έπαθε τίποτα. Αυτός που τού είχε μιλήσει στο όνειρό του ήταν ένας εξωγήινος που τον σκότωσε και πήγε την ψυχή του στον πλανήτη του. Εκεί γεννήθηκε ως ζώο που έμοιαζε με δεινόσαυρο και άρχισε να κάνει με τη σειρά του συμφωνίες με παιδιά.
Εγώ.
-Βραζιλία, 1809. Έμενα σε παραγκούπολη. Μού άρεσε το ποδόσφαιρο και έπαιζα με τα αγόρια της γειτονιάς. Η γειτονιά ήταν βρώμικη και οι συνθήκες διαβίωσης ήταν κακές. Έπρεπε να δουλεύουμε σκληρά και λυπόμουν τους γονείς μου. Αυτοί δεν διαμαρτύρονταν, συνήθιζαν να λένε ότι η σκληρή δουλειά θα αποδώσει τελικά. Εγώ μισούσα τη βρωμιά, τη δυσοσμία, τα σκατά στους δρόμους, τις κατσαρίδες και να πρέπει να καθαρίζω συνέχεια. Ονειρευόμουν έναν καθαρό κόσμο, όμορφα χρώματα, μια ζωή αναψυχής, ταξίδια και άθληση. Πήγαινα πού και πού στη δημοτική βιβλιοθήκη και διάβαζα ξένα βιβλία ιστορίας, για βασιλικές οικογένειες, οτιδήποτε ξέφευγε από τη θλιβερή πραγματικότητα. Και αυτές οι περιγραφές με έκαναν να θέλω όλο και περισσότερο να ζήσω σαν αυτούς τους ανθρώπους. Άκουσα κάποιον να λέει στο μυαλό μου ότι μπορούσα να το έχω αυτό, αν ήθελα, εφ 'όσον ήμουν πρόθυμη να δώσω οτιδήποτε σε αντάλλαγμα. Εγώ πίστευα ότι δεν είχα απολύτως τίποτα να δώσω, κι’ έτσι δέχτηκα. Βγήκα από τη βιβλιοθήκη και περίμενα να μεταφερθώ μαγικά σε αυτή την άλλη πραγματικότητα. Ένα άλογο αφήνιασε, άρχισε να τρέχει στο δρόμο, με χτύπησε και πέθανα. Με σκότωσε η οντότητα που μού είχε υποσχεθεί ότι η ζωή του ονείρου θα εκπληρωθεί. Ξύπνησα με ένα άλλο σώμα, σε έναν άλλο πλανήτη. Ήταν ένας όμορφος κόσμος, ακριβώς όπως τον είχα ονειρευτεί. Μάς εξυπηρετούσαν ρομπότ και δουλεύαμε μόνο αν και όσο θέλαμε. Παίζαμε ποδόσφαιρο και άλλα αθλήματα, ταξιδεύαμε, όλα ήταν δωρεάν, κάναμε ό, τι μας ευχαριστούσε. Οι υπολογιστές μάς ετοίμαζαν τα πιο εκλεκτά γεύματα και το σπίτι μου ήταν σαν κουκλίστικο, με παστέλ χρώματα, ωραίες διακοσμήσεις, εικόνες όμορφων τοπίων. Αν ήθελα να κάνω σεξ, επέλεγα ένα ρομποτοειδές της επιλογής μου ή ένα φίλο μου, αν το ήθελε κι΄ αυτός. Ήμουν 10 όταν έκανα τη συμφωνία και ως εξωγήινος έγινα αλλασσόμορφη: δίποδη πάπια, λουλούδι και φίδι.
Σ΄αυτή τη ζωή  με επηρέαζε αρκετά η εξωγήινη παράλληλή μου: πάντα μου άρεσαν τα κόμιξ και ειδικά οι πάπιες του Ντίσνεϋ και τα λουλούδια, αλλά όχι τα φίδια. Η αποστολή της ψυχής μου ως κορίτσι στη Βραζιλία ήταν να γίνω μεγάλη ποδοσφαιρίστρια και να κάνω το ποδόσφαιρο των γυναικών το ίδιο δημοφιλές όσο το αντρικό. Αφού απέτυχα, καμμιά άλλη δεν μπόρεσε να το κάνει. Τώρα σκότωσα την εξωγήινη παράλληλή μου με το σπαθί μου και πήγε στο Φως. Έχει ήδη ξαναγεννηθεί σε βραζιλιάνικη παραγκούπολη και θα προσπαθήσει να επιτύχει την αποστολή της, αν και 200 χρόνια αργότερα.
Σ΄αυτή τη ζωή προσπάθησαν πάλι να με ξεγελάσουν στα 10 μου, μιλώντας στο μυαλό μου. Ήμουν ερωτευμένη με μια συμμαθήτριά μου και με ρώτησαν αν ήμουν διατεθειμένη να δώσω οτιδήποτε για να έχω την ανταπόκρισή της. Εγώ απάντησα όχι, γιατί πού ήξερα ότι αυτοί μετά δε θα με σκότωναν; Και πρόσθεσα ότι τότε δεν θα είχε πια σημασία αν είχα την αγάπη της. Κι’έτσι γλύτωσα.
Linda, η γάτα ενός φίλου:
-Ελβετία, 1952. Η Λίντα ήταν ένα όμορφο και συγκαταβατικό κοριτσάκι που κοιμόταν με την κούκλα του. Το πρωί την ξυπνούσε ο κούκος στο ρολόι της μητέρας της. Η μητέρα ήταν αυστηρή, σηκωνόταν νωρίς και ήθελε να διδάξει στην κόρη της να κάνει το ίδιο, να πειθαρχήσει και να γίνει καλός πολίτης και υπεύθυνη μητέρα. Της Λίντας τής άρεσε να κοιμάται και δεν ήθελε να ξυπνάει ή να σηκώνεται νωρίς. Ήθελε να χουζουρεύει κάτω από τα ζεστά σκεπάσματα αντί να εκτίθεται στο κρύο δωμάτιο. Ένας εξωγήινος άκουσε τις επιθυμίες της, μπήκε μέσα στον κούκο και άρχισε να μιλάει στο μυαλό της. Υποσχέθηκε να την βοηθήσει. Εμπόδισε τον κούκο από το να βγαίνει από το ρολόι και να την ξυπνάει. Η Λίντα κοιμόταν λίγο περισσότερο, μέχρι που η μητέρα της την ξυπνούσε. Η Λίντα τής είπε πως την βοηθούσε ο κούκος, αλλά η μητέρα σκέφτηκε ότι το ρολόι δεν λειτουργούσε καλά. Το έδωσε για επισκευή και για μερικές μέρες λειτούργησε καλά, αλλά μετά ο εξωγήινος κούκος επέστρεψε για να ευχαριστήσει τη Linda, που συνεχώς ζητούσε τη βοήθειά του. Τον θεωρούσε φίλο της και μίλησε στη μητέρα της γι’ αυτόν. Αλλά η μητέρα σκέφτηκε ότι ήταν ένας φανταστικός φίλος. Μια νύχτα το κορίτσι ονειρεύτηκε τον κούκο που τής έδειξε τη δουλειά του, η οποία ήταν να βοηθάει τα παιδιά να ξεκουραστούν όσο χρειάζονταν και όχι όσο οι γονείς τους νόμιζαν ότι ήταν αρκετό. Τη ρώτησε αν ήθελε να γίνει σαν κι’ αυτόν και να βοηθάει τα παιδιά σε όλο τον κόσμο. Αυτή είπε ναι. Ο εξωγήινος τη σκότωσε στον ύπνο της. Η μητέρα της δεν άκουσε τον κούκο εκείνο το πρωί και πήγε να την ξυπνήσει. Αλλά τη βρήκε νεκρή και να κρέμεται από το κρεβάτι ... Ο εξωγήινος πήγε την ψυχή της στον πλανήτη του όπου έγινε κι΄αυτή κούκος και έκανε την ίδια δουλειά, κλέβοντας ψυχές.
Η δίδυμη ψυχή μου Βαγγέλης:
Αγγλία, 1781. Ο Βαγγέλης ήταν νταής. Ήθελε να είναι ο πιο δυνατός του σχολείου και να επιβάλλει τη θέλησή του στα άλλα παιδιά. Τού άρεσε να κοιτάζει εικόνες ζώων και επέλεξε το λιοντάρι, επειδή ήταν ο βασιλιάς των ζώων. Τσακωνόταν συχνά με τα άλλα αγόρια για χαζομάρες. Σε ένα όνειρο τον πλησίασε ένας εξωγήινος και τού έδειξε πώς θα ήταν αν ήταν  λιοντάρι και ο Βαγγέλης φαντάστηκε τον εαυτό του να νικάει όλους τους αντιπάλους του, ειδικά εκείνον που ήθελε το ίδιο κορίτσι (εμένα). Προκάλεσε αυτό το αγόρι και αναμετρήθηκαν. Ο Βαγγέλιης φαντάστηκε ότι αγωνιζόταν σαν λιοντάρι και νίκησε. Είχε κάνει μια ασυνείδητη συμφωνία με τον εξωγήινο για να γίνει λιοντάρι και αυτός  τον βοήθησε να κερδίσει. Λίγο αργότερα, άρχισε να κατεβαίνει περήφανα τη σκάλα όταν γλίστρησε και έπεσε στο κενό. Πέθανε επί τόπου και ο εξωγήινος τον πήρε στον πλανήτη του, όπου γεννήθηκε λιοντάρι. Και ο "ηττημένος" πήρε το κορίτσι.
Οι ιστορίες αυτές ωφείλουν να διδάξουν στους γονείς να είναι προσεκτικοί, να ενδιαφέρονται για τα παιχνίδια, τα όνειρα, τα είδωλα και τις επιθυμίες των παιδιών τους και να τα συμβουλεύουν ανάλογα. Κανείς δεν πρέπει να επιθυμεί να είναι κάποιος ή κάτι άλλο από αυτό που είναι, επειδή όλοι έχουμε μια αποστολή και είμαστε εδώ για να την εκπληρώσουμε. Οι δυνάμεις του σκότους θέλουν να μάς αποτρέψουν και με αυτό το ύπουλο κόλπο τα καταφέρνουν. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν την ύπαρξη των γήινων και εξωγήινων δαομόνων και πώς να προστατεύονται.

Θα εκπλαγείτε όταν ανακαλύψετε τι είδους κινδύνους διατρέχουν τα παιδιά, και στην εποχή μας περισσότερο από ποτέ. Το σκοτεινό σύστημα που κυβερνά τη Γη μάς κάνει να πιστεύουμε ότι θέλει το καλό τους και ότι τα προστατεύει, ενώ αποσιωπεί ζωτικές πληροφορίες και τοποθετεί άπειρες παγίδες για να κλαπούν οι ψυχές τους και να χρησιμοποιηθούν για σκοτεινούς σκοπούς.

Στη συνέχεια καταγράφω ένα δείγμα μερικών από τις προηγούμενες ζωές των πελατών μου. Ακολουθούν το ίδιο μοτίβο, σύμφωνα με το οποίο τα ξεγελάνε, τα σκοτώνουν και μεταφέρουν την ψυχή τους σε άλλο πλανήτη.

Read more...
 
Parallel/alternate universes and our soul mission
There are no translations available.

 

There are 22 parallel universes and each one contains a total of maximum 1000 possible alternate universes. We have a limited amount of alternate universes to accomplish our soul mission. If we fail in one alternate universe, a blueprint of our soul is created and we get to repeat the same life in another universe. The number of our opportunities depends on the importance of our mission and on whether we’re an El or a human. Humans usually have around 50 universes to succeed, Els 80 and leaders of angelic groups with a high mission between 500 and 1000.
In those 22 parallel universes (or one of them) there can be a few major differences in our life that don’t depend on our choices, but on other people’s, or we’re born with them. We can have different parents, be born in different countries, get married to different people, have children or not have them, be born with a disability, acquire a disability, etc.
One universe isn’t more important that another, all of them are used as experimentation for our soul to grow and learn, ultimately making the right choices. Events in each universe are equally real and final and there is no interacting between them, unless we make a deal with a dark ET to go to another universe or to change what has happened.
The final universe, the one that counts, is different for each one of us. It is the universe in which we made the best decisions and fulfilled our soul mission. This means that for one person this universe is the best and final one, for another person another one. In each universe we feel things equally. Our experiences and feelings from the universes that don’t count are assimilated by our selves in the one that does count. That happens when we rectify the error we made in the universe that doesn’t count.
In each universe we create karma that we need to balance in a similar way, by helping people, becoming better in all areas or suffering. When we die in the universe that counts, that life forms part of our past lives. When a red parallel has done more harm than their light parallels, darks get the right to determine which universe will count. And that is of course the universe where the red defeated their light parallels. Light parallels fail when they exhaust all opportunities the Light has given them to accomplish their soul mission, or at least part of it.
The worse our karma is the easier it is to fail, since a tiny mistake can lead us to imprisonment, rape, physical paralysis, death, etc. Some souls have such a low karma that they don’t even have the right to be born. They choose mothers who will abort them or will have a miscarriage. That can happen dozens of times, until their sacrifices gives them the right to be born. Then they must be careful not to make a serious deal, which once again will lead them to death, their karma still being low, compared to other people’s. On the other extreme, people with high karma get many breaks and can even make many serious mistakes before they are confronted with very negative things.
I’ll give a few examples of how some of our decisions can affect our life and what consequences they can have for us, according to our karma. Remember I always include extreme circumstances (a very low karma combined with a very high mission). A very high karma combined with an unimportant mission can have next to zero consequences in this life. But this (zero consequences) usually happens when we have a major deal, leading us to escape from our karma and dharma. So a minor mistake can mean game over for us and we will have to start all over again in an alternate universe.
-If someone asks for our help (financial, emotional, practical, etc) and we don’t give it to them we will be denied help in the future, or even die because of it.
-If we commit something illegal, even if it’s minor, unconscious or our purpose is to help others we will be the targets of similar illegality (theft, abduction, imprisonment), or we may even be tortured to death.
-If we don’t recognize or act according to our intuition we can get paralyzed, killed, arrested, lose a loved one.
-If we refuse to grow when we can, choosing the easy way out, our ego or our comfort, we can be raped, lose our fortune, get seriously ill, die.
-If we refuse to make sacrifices, like wanting our pie and eat it, the loss for us will be far greater. We can end up losing an important relationship, our money, our fortune, our health, our job, our life.
-If we humble ourselves and perform a humble job instead of waiting to get the perfect job or ask money from our parents, we are rewarded by avoiding an unfortunate event, like breaking a leg, getting ill, being raped, killed, etc.
-If we buy someone something valuable, like an apartment, we will avoid losing ours in an earthquake or other disaster.
-If we repair something ourselves, putting in time and effort, instead of paying someone else to do it, our property will be damaged much less or even saved in the future.
-If we evict or fire someone we may lose our home or job.
-If we try to dialogue with others and help them understand instead of losing our temper and cutting the conversation short, we break past-life or alien programming, developing our skills and avoiding possible future calamities.
-If we overpower our ego (wanting our way no matter what) but stay open to God’s way, or the wise way, whatever that might be, we will be rewarded with loving relationships, a good job, a nice home, or our life will be spared.
If we cut off contact with our twin soul, we make a serious deal that we can end up paying with our life.
If we make a deal that leads us to cooperate with dark forces, even unbeknownst to us, thinking we do good, darks will protect us, so we won’t know that we failed. Such a major deal is working as sorcerers or alternative dark workers.
If we make other major deals like killing, raping, selling drugs, etc, darks will also protect us, so we won’t know we failed.
If we don’t make the effort to improve our behavior or reactions for more efficient ones we will end up being confronted with problems which demand a change. If we resist, we may end up losing our pet, our health or our life.
When the mistake is minor and we are on a spiritual path, asking for guidance and wishing to grow, we will get signs to figure out we made a mistake. Such signs are to most people unrecognizable and mere coincidences. It takes a lot of praying and practicing to learn to recognize some of them, unless we’re born with psychic powers, i.e. spiritually open.
We usually choose every possible scenario in the different universes, including the most extreme and painful ones, such as committing suicide, spending our life in jail, being executed, raped, disabled, etc, if our karma requires that. Different experiences help our soul grow and avoid repeating the mistake that led us to that fate in that particular universe.

There are 22 parallel universes and each one contains a total of maximum 1000 possible alternate universes. We have a limited amount of alternate universes to accomplish our soul mission. If we fail in one alternate universe, a blueprint of our soul is created and we get to repeat the same life in another universe. The number of our opportunities depends on the importance of our mission and on whether we’re an El or a human. Humans usually have around 50 universes to succeed, Els 80 and leaders of angelic groups with a high mission between 500 and 1000.

Read more...
 
Concentración de rojos en el mundo
There are no translations available.

 

En mi artículo http://www.spiritualinsight.gr/es/columna-metafisica-de-koalani/115-los-rojos-o-demonios-encarnados  expliqué los orígenes de estas almas oscuras. Aquí expongo una breve descripción de su expansión en algunos países, lugares y ciudades del mundo.
Países:
Países Bajos 78%
Costa Rica 5%
Grecia 32%
Papúa Nueva Guinea 95%
Lituania 91%
Ecuador 24%
Panamá 22%
Suecia 75%
Australia 31%
Noruega 52%
Marruecos 71%
Finlandia 38%
Dinamarca 57%
Islandia 0,5%
Suiza 82%
Luxemburgo 72%
Inglaterra 82%
Reino Unido 75%
Estados Unidos 72%
Colombia 36%
Argentina 21%
Chile 16%
México 31%
España 26%
Italia 41%
Ucrania 74%
Siria 85%
Portugal 16%
Francia 67%
Chipre 29%
Etiopía 68%
Alemania 58%
Mongolia 86%
Bolivia 17%
Perú 7%
ARYM (FYROM) 34%
Letonia 82%
Brasil, 46%
Samoa 0,4%
Groenlandia 7%
Islas Feroe 12%
Bélgica 92%
Israel 91%
Hong Kong 88%
Haití 93%
Mónaco 89%
Corea del Norte 90%
Capitales:
Reykjavík 0,3%
Lima 3%
Oslo 3%
Madrid 9%
La Paz 9%
Buenos Aires 10%
Santiago de Chile 12%
Helsinki 14%
Estocolmo 17%
Caracas 17%
D.F. (Ciudad de México) 17%
Atenas 19%
Moscú 27%
París 28%
Copenhague 32%
Varsovia 37%
Toronto 38%
Roma 38%
Wellington 40%
Bogotá 42%
Londres 54%
La Haya 84% (Sede del Tribunal de la UE)
Bruselas 99, 1% (Sede de la UE)
Djakarta 22%
Dakar 48%
Washington DC 57%
Pekín 62%
Bagdad 67%
Ankara 71%
Bangkok 74%
Nueva Delhi 75%
Manila 88%
Tokio 88%
Ulan Bator 91%
Johannesburgo 80%
Otras ciudades, islas, áreas y algunos estados:
Dallas 38%
Amsterdam 43%
Berlín 47%
Sydney 57%
Los Ángeles 62%
Nueva York 73%
Zurich 87% (Ciudad bancaria de Illuminati)
Tesalónica 3%
Bergen 5%
Turku 18%
Bilbao 25%
Gotemburgo 59%
Munich 88% (Cerca de la sede de la Hermandad Negra)
Barcelona 72%
Creta 78%
Corfú 63%
Zante (Zakinthos) 8%
País Vasco 47%
Laponia 9%
Cali, Colombia 31%
Malmö, Suecia 66%
Lund, Suecia 32%
Gotland, Suecia 72%
Crimea 90%
Valencia, España 20%
Veria (Grecia) 83%
Katerini (Grecia) 86%
Chicago 81%
Estambul 61%
Agrinion, Grecia, 81%
Río de Janeiro, 36%
Kuopio (Finlandia), 68%
Tijuana, México, 81%
Chihuahua, México, 65%
Arkansas, 89%
Cefalonia, Grecia, 62%
Tejas, 54%
Louisiana, 75%
California, 67%
Florida, 79%
Arizona, 59%
Rosario, Argentina, 91%
Tromsø (Noruega) 74%
Milán, 80%
Sevilla, 36%
Hawai 59%
Oregon 89%
Cuenca, Ecuador, 91%
Porcentaje global 76%
De la lista anterior podemos ver que la cantidad de almas oscuras es especialmente alta en los lugares donde hay agencias gubernamentales internacionales. Otra gran concentración se encuentra en lugares cercanos a la sede de las hermandades oscuras o en áreas donde estas hermandades han sido tradicionalmente fuertes.
No todos los rojos son demonios encarnados, ETs o almas genéticamente manipuladas. Estos números incluyen rojos de bajo nivel y personas chipadas que automáticamente se convierten en instrumentos  oscuros, aunque parecen personas perfectamente normales y agradables. Los que trabajan para la Unión Europea reciben un código que los convierte automáticamente en rojos con la firma de cierto documento. Eso se debe a acuerdos con extraterrestres. Así se explica la alta concentración en Bélgica y los Países Bajos. Además de eso, los clones humanos también son rojos, ya que fueron creados artificialmente y están bajo control mental. El porcentaje global de ellos es de un 36%. Tengo un artículo dedicado a ellos.
Podéis preguntarme sobre cualquier ciudad importante del mundo y la incluiré en la lista. Una vez finalizado el Armagedón, todos los rojos se limpiarán y en un año se convertirán en luminosos.

En mi artículo http://www.spiritualinsight.gr/es/columna-metafisica-de-koalani/115-los-rojos-o-demonios-encarnados expliqué los orígenes de estas almas oscuras. Aquí expongo una breve descripción de su expansión en algunos países, lugares y ciudades del mundo.

Read more...
 
Ποσοστά σκοτεινής ενέργειας στις γλώσσες
There are no translations available.

 

Η γλώσσα είναι ένα τεράστιο, περίπλοκο και ενδιαφέρον θέμα, αλλά τώρα θα το εξετάσουμε από μια άλλη οπτική γωνία, αυτή του Φωτός και του σκότους.
Οι σύγχρονες γλώσσες βασίζονται σε δύο αρχαίες γλώσσες που μιλιώντουσαν τον 39ο αιώνα π.Χ. Αυτές οι δύο γλώσσες ήταν η αρχαία ελληνική, η οποία ήταν φωτεινή και η γλώσσα των παγκόσμιων ηγεμόνων, των Νεφελίμ, οι οποία ήταν σκοτεινή. Οι Νεφελίμ γεννήθηκαν από την παράνομη ένωση μεταξύ των αγγέλων Ελοχίμ  που στάλθηκαν στη Γη για να μας προστατεύσουν και να μας καθοδηγήσουν. Ήταν άγγελοι ανώτερης ιεραρχίας που είχαν την ικανότητα να υλοποιήσουν ένα βιολογικό σώμα κατά βούληση. Όπως για όλους τους άγγελους, η σεξουαλική ένωση μεταξύ αυτών και των ανθρώπων απαγορεύτηκε επειδή διαφορετικά το DNA τους θα υποβαθμιζόταν (αφού το βιολογικό μας σώμα φτιάχτηκε από τους σκοτεινούς). Αλλά ο Σαμάελ, ο διάβολος, έπεισε μερικούς από αυτούς ότι, αν έκαναν ακριβώς αυτό, τα νέα όντα που θα γεννιώνταν θα είχαν ανώτερες δυνάμεις και έτσι οι Ελοχίμ θα μπορούσαν να εξελιχθούν. Ο ηγέτης αυτών των φωτεινών ενσαρκωμένων Eλοχίμ, ο Ραχβέλ Σεμιεζά, έπεισε άλλους 200 από αυτούς και όλοι έπεσαν. Παντρεύτηκαν γυναίκες και οι απόγονοι που γεννήθηκαν ήταν γίγαντες με μεγάλες δυνάμεις. Ονομάστηκαν Νεφελίμ, δηλαδή αυτοί που έπεσαν. Διασκορπίστηκαν, αναμείχθηκαν με τη σειρά τους με γυναίκες της Γης και γεννήθηκαν περισσότεροι Νεφελίμ, παίρνοντας τον πλήρη έλεγχο του πλανήτη μας.
Επιπλέον, η Λίλιθ, η πρώτη γυναίκα του Αδάμ, που είχε απορροφήσει όλη την ενέργεια της πανίδας και χλωρίδας της Γης και είχε γίνει βαμπίρ, ήρθε επίσης σε σεξουαλική ένωση με τον Σεμιεζά και τους ανθρώπους. Απέκτησε απογόνους, που ονομάστηκαν επίσης Nεφελίμ. Αυτοί δεν ήταν όμως ανθρώπινοι γίγαντες. Ονομάστηκαν αντιστοίχως Ναχσχραμόν (γιοι του Σεμιεζά) και Μπαχομέχ (παιδιά των γήινων ανδρών). Οι Nαχσχραμόν ήταν μυώδεις γίγαντες με κέρατα στην πλάτη τους και οι Μπαχομέχ γιγαντιαίες νυχτερίδες με υμιανθρώπινο σώμα. Κι’ αυτοί εξαπλώθηκαν και πολέμησαν εναντίων των ανθρωπόμορφων γιγάντων για τον έλεγχο πάνω στη Γη. Δημιούργησαν με τη βοήθεια της γενετικής επιστήμης νέες φυλές Nεφελίμ, διασταυρώνοντας τα γονίδιά τους με αυτά των ζώων και των ανθρώπων. Οι Νεφελίμ κυβέρνησαν σε όλη τη Γη χρησιμοποιώντας τους ανθρώπους ως δούλους, παιχνίδι και τροφή και επέβαλαν τη γλώσσα τους.
Το έτος 33 000 ένας από τους Nεφελίμ, ο Δίας ή Ζευς, ήταν ο πρώτος μιας νέας γενιάς, η γενιά των Eλ, που υπερασπίστηκε τους ανθρώπους ενάντια στους Nεφελίμ και πολέμησε εναντίον τους σε μια τεράστια μάχη σε όλους τους πλανήτες, τη λεγόμενη τιτανομαχία. Τούς έστειλαν στην άλλη πλευρά της Γης, όπως ήταν η θεία αποστολή τους. Ο πολιτισμός τους ήταν αυτός των αρχαίων Ελλήνων και τον διέδιωσαν σε όλες τις ηπείρους, όπως ακριβώς είχαν κάνει και οι Νεφελίμ με τον δικό τους. Το ένα δέκατο των Νεφελίμ αφέθηκε να παραμείνει σ’ αυτή την πλευρά της Γης ακολουθώντας τις εντολές του φωτεινού Ελοχίμ Ελ Ελιόν και έτσι μπορούσαν να συνεχίσουν να επηρεάζουν ορισμένους ανθρώπους και τους πολιτισμούς τους, παρά το γεγονός ότι έπρεπε να παραμείνουν κρυμμένοι. Οι εξόριστοι Νεφελίμ συνέχισαν να επηρεάζουν τους ανθρώπους μέσω των ανθρώπινων συμμάχων τους. Πολλές νεφελιμικές κουλτούρες αναπτύχθηκαν σε κάθε γωνιά της γης και σχηματίστηκαν πολλές νεφελιμικές γλώσσες, καθώς και μείγματα της γλώσσας των Ελ και των Nεφελίμ. Καθώς η κάθε πλευρά εγκαταστάθηκε σε κάθε περιοχή, επέβαλε στη συνέχεια τη γλώσσα της. Το έτος 3000 π.Χ. οι Νεφελίμ επέστρεψαν από τα Τάρταρα (η άλλη πλευρά της επίπεδης Γης μας) για να μας ξανακατακτήσουν. Κάποιοι Ελ επέστρεψαν από τον Σύριο, τον πλανήτη στον οποίο είχαν πάει, ακολουθώντας τις εντολές του Eλοχίμ El Shaddai και υπήρξε κι’ άλλος πόλεμος. Οι Eλ νίκησαν και πάλι τους Νεφελίμ και τους έστειλαν πίσω στα Τάρταρα. Το 1800 π.Χ. οι Νεφελίμ επέστρεψαν για άλλη μια φορά, αλλά αυτή τη φοράτον πόλεμο εναντίον τους τον διεξήγαγε ο στρατός του Μεγάλου Αλεξάνδρου που τούς ξαπέστειλε για τα καλά. Η γλώσσα των δύο αυτών πλευρών, του σκότους και του Φωτός, συνέβαλε στη διαμόρφωση των σημερινών γλωσσών, οι οποίες υιοθέτησαν στοιχεία και των δύο.
Ένας άλλος λόγος που μια γλώσσα μπορεί να έχει σκοτεινή ενέργεια είναι η ποσότητα σκοτεινών τελετουργικών που έχουν εκτελεστεί σε αυτή τη γλώσσα.
Ποσοστό σκοτεινής ενέργειας σε διάφορες γλώσσες:
1.Tούρκικα
-82%
2.Mογγόλικα
-87%
3.Κινέζικα
-78%
4.Αλβανικά
-73%
5.Εβραϊκά
-85%
6.Αραβικά
-91%
7.Κέτσουα
-88%
8.Nάουατλ
-90%
9.Δανέζικα
-60%
10.Nορβηγικά (η εκδοχή bokmål)
-41%
11. Σουηδικά
-49%
12.Iσλανδικά
-14%
13.Φινλανδικά
-26%
14.Λαπωνικά (η επίσημη γραπτή γλώσσα)
-61%
15.Bασκικά (η επίσημη γραπτή γλώσσα)
-54%
16.Ισπανικά (Ισπανίας)
-23%
17.Ρώσικα
-63%
18.Νεοελληνικά
-16%
19.Γροιλανδικά
-78%
20.Χαβανέζικα
-60%
21.Σαμοϊκά
-65%
22.Μαορί
-70%
23.Γερμανικά
-68%
24.Ολλανδικά
-58%
25.Γαλλικά
-74%
26.Αμερικάνικα
-51%
27.Iταλικά
-40%
28.Αρχαία ελληνικά
-4%
29.Φεροϊκά
-60%
30.Πορτογαλικά
-62%
31.Καταλανικά
-64%
32.Γιορούμπα
-89%
33.Ιαπωνικά
-75%
34.Λατινικά
-55%
35.Αγγλικά της Μεγάλης Βρετανίας
-60%
36.Βουλγάρικα
-81%
37.Σέρβικα
-36%
38.Ουγγρικά
-74%
39.Aραμαϊκά
-82%
Ορισμένες γλώσσες που μοιάζουν παρουσιάζουν μεγάλη διαφορά. λόγος είναι εν μέρει η διαφορά στην προφορά. Ένα υψηλότερο ποσοστό δείχνει περισσότερη ομοιότητα με την προφορά της γλώσσας των Nεφελίμ. Εάν η γλώσσα σας λείπει από τη λίστα, ειδοποιήστε με και θα την κοιτάξω.
Όταν η χιλιετία του Φωτός εγκατασταθεί όλος ο κόσμος θα επιστρέψει σταδιακά στη χρήση της αρχαιοελληνικής.

Η γλώσσα είναι ένα τεράστιο, περίπλοκο και ενδιαφέρον θέμα, αλλά τώρα θα το εξετάσουμε από μια άλλη οπτική γωνία, αυτή του Φωτός και του σκότους.

Read more...
 
Vampires and bahomehs
There are no translations available.

While looking for my clients’ past lives, I discovered that vampires are nothing more than ordinary people who have adopted the bad habit of drinking human blood, after discovering that it gives power. In doing so, a link is established with a dark being, called bahomeh. The bahomehs are Nephilim (see the article http://www.spiritualinsight.gr/en/koalanis-metaphysical-column/132-the-nephilim for more information) that look like gigantic red-eyed bats with semi-human bodies. They extract human life force for their nourishment. Under the influence of that bahomeh, the person can get addicted to blood drinking up to the point of killing to get it. That is a deal with the bahomeh who later kills that person, steals their soul and makes it reincarnate as another bahomeh. Consequently, the real vampires are the bahomehs. The rest is folklore and superstition - although there are immortal people thanks to constant soul theft. Here are several examples of vampires:
Μiran, 52.
England, Gloustershire, 1265. Miran was the Count's son and lived in the palace. He was an arrogant and hyperactive boy. He often visited the palace library to find forgotten secrets. One day he read in one of the hidden books that drinking animal and even more human blood gave supernatural powers. So he went hunting, killed an animal and drank its blood. He felt stronger and continued with that hobby. When he grew up and got power, he ordered the corpses of the newly executed people (that he himself had condemned to death) to be brought to him, and thus began to drink human blood. He married the woman his parents got him and had two daughters with her. He taught them to drink blood, starting with animal blood. Later on they wanted to try human blood themselves. The villagers had heard rumors about how cruel the king was and about the possibility of him being a vampire. They organized themselves, gathered weapons and attacked the palace, killing them all. After that life, their souls became bahomehs after death, with the right darks have for those who kill and drink the human blood of their victims.
Miran and his daughters were the souls from another life in England, where they had dedicated themselves to grimoire witchcraft. That life prepared them well for taking a step further.
Igor, 14
Slovenia, 1626. Igor´s father was a druid. His mother was uneducated and passive, she only took care of the house without paying any attention to her husband’s matters. The druid taught his son about the occult and how to do witchcraft. He also started drinking animal blood, as he read that it gave power. And he taught his son to do the same. He once got a client who asked him to kill his business partner so as to get the company for himself. The druid accepted. It was a good opportunity to taste human blood. He told him to show up with his partner and he would carry out a ritual. He would give a poisoned potion to the partner while the client would get another one for power and success. The client agreed and told his partner that the druid would help them succeed. They went to him and they both drank their potion. But the druid had deceived his client, because both potions contained poison. Both of them dropped dead and the druid and his son drank their blood, one each, and exchanged victims to test each other's blood. However, their bahomehs had also deceived them, because the poison had gotten into the blood stream of their victims and poisoned the vampires. They died and became bahomehs.
The other life where Igor became a bahomeh:
Germany, 1460. Igor was born into nobility and so had his friends. They often went out to play and do mischief. When they grew up they took an interest in discovering secrets and Igor found a grimoire. They studied it and found out that blood drinking gave power. So they went hunting. They killed some animals and drank their blood. They felt indeed more powerful and repeated it several times. Their businesses were going well, people respected them and they married beautiful high status girls. They gradually became more and more insensitive, under the influence of the entities that had helped them get those material things. The grimoire said that human blood gave ultimate power. They thought a hunting accident would go unnoticed and they decided to go for it. They went hunting and Igor shot an arrow at a hunter who was walking around in the wood. He fell down and Igor’s friends gave him a blow on his head, rendering him unconscious. And they drank his blood. Their power increased so much that soon almost the entire city was theirs. And, as in several other similar cases, the plague came and much of the population died, Igor and his friends being the first ones.
The hunter made an agreement to take revenge and he was born as Igor’s father in Slovenia. And the two customers who were killed in Slovenia were Igor's friends who killed the hunter in Germany.
Nicolas, 42
-France, 1697. He was an ambitious boy who went to the city to look for work, study, have experiences and discover things. There he ran into some men who were into Freemasonry and who helped him. He became a notary, participated in their rituals and read the books they recommended him. Among these were some grimoires. They told him that drinking animal blood gave strength and power and one day he went hunting with them. They killed an animal and drank its blood. And they felt stronger. As a notary, Nicolas helped freemasons with the legal documents they needed. One of the freemasons was a doctor and another became a judge. Consequently, they participated in rituals where they drank human blood, of those executed by order of the judge. One day they were discovered and burned as witches. Their bahomehs took their souls and they were born as bahomehs in Agartha.
Manuel, 33
England, Cheshire, 891. Manuel had a life similar to that of Igor´s and the two women´s. Manuel was the son of the local governor, who belonged to the nobility and lived in the palace. His father had a lot of power and worked as a judge, deciding who would be executed and who wouldn´t. He believed that power was obtained through the blood he drank. Manuel didn’t like the idea, but when he grew up and fell in love with a girl, he was persuaded. His father gave him animal blood to begin with, and Manuel felt stronger. He married the girl and his duties increased. His father gave him part of the political responsibilities he had. The father also drank human blood, of the newly executed people brought over by his servants. And finally Manuel gave in and tried it. The disgust he initially felt eventually wore off and his power and popularity increased. He also convinced his wife to drink blood, at first animal blood and then human blood. When his father grew old he offered him the throne and Manuel ruled with his wife. They had a daughter and they gave her blood to drink from early childhood. But they couldn’t have more children. The servants had sworn upon death penalty not to reveal to anyone that macabre custom, but there were rumors. As Manuel’s kingdom was totalitarian, with high taxes and unjust executions, people rebeled, gathered weapons and attacked the palace, killing them all.
The bahomehs they had the deals with took their souls to Agartha where they were born as bahomehs.
Jesús, 51
-Romania, 1616. Jesús was from a humble family. His father took him to the forest to hunt and his mother cooked the animals they caught. One day they ran into another hunter who told them a secret, that he drank the blood of the animals he caught before cooking them, because that gave him strength and power. Jesus' father wanted to try it too. He did it and he indeed felt stronger. His business also went better. Drinking animal blood became a habit and his son tried it out too. They moved to the city where they had more amenities. There they met the hunter again. He had become a judge. They became friends. He told them that human blood gave much more power than animal blood and that as a judge it was easy for him to get it. He bribed the jail employees and the executioners of the convicted prisoners (who had been convicted to death by him) and the bodies were delivered to him. He invited Jesús and his father next time he had that opportunity, as a special party among the three. That night arrived, and the power of the father and the son became greater. Their business grew and they became rich. Those parties became a custom among the three of them. But one day someone betrayed them, there were rumors and people agreed to crash their party and kill them. And kill them they did. While they were drinking the blood of some poor guy, they came in with swords and stabbed the three men to death. They were reborn as bahomehs and struck deals with humans.
The other life he turned into a bahomeh:
-England, Brighton, 1496. Jesús was an ambitious boy who had two good friends. When they grew up they went to college. He studied law, the other one medicine and the third one math, physics and chemistry. During the studies they discovered some occult books that contained secrets. They got a hold of them and read them. They were intrigued by the power giving blood ritual and considered it harmless. They went hunting and drank the blood of the animal they killed. They felt stronger and more powerful. They finished their studies and got good jobs. From time to time they would hunt to drink more blood. They knew that human blood gave more power, but none dared kill anyone. The doctor had to wait until someone in good health died from an accident in order to get some blood and drink it without any danger of contamination, or draw blood from a living patient with relatively good health. The lawyer became a judge and could decide who was going to prison and who was going to be executed. Then it became easier to dispose of human bodies as they wished. He bribed the employees, got the corpses and all three drank all the blood they wished. But someone saw them, the rumors started, some men got together, the three friends got caught red-handed and were killed. They were parallel souls of the same three men who had become bahomehs after the life in Romania.
Antonio, 34.
-Papua New Guinea, 1606. Antonio grew up with his father in a house in the woods. They went hunting together to get food. His father used to drink the blood of the hunted animals before cooking them. He said that gave him power. Antonio decided to do the same as he wanted to be as strong as his father. That became a habit. Drinking blood linked them to a bahomeh that made them more and more savage. One day the father killed another hunter and they drank together his blood. He told his son that human blood gave much more power. They did more similar crimes until the day when they got attacked by two tigers who killed them and ate them up. Antonio's mother had been murdered by his father when he was little. He drank her blood, but he was careful not to reveal any of that to his son. The two tigers were the reincarnations of two of their human victims who had made a deal to take revenge. Antonio’s and his father’s bahomehs took their souls to Agharta where they were born as bahomehs.
Demetrio, 25.
-UK, New Hampshire, 1611. As a child Demetrio was adventurous and played a lot outdoors with his friends. One day one of them brought a grimoire that he had found in his grandparents' library and the children studied it. They read about the fact that animal blood and especially human blood gave power and thought that they might try it out as adults. And they did. Demetrio studied law and became a lawyer. His friends and he went to the forest to hunt and there they tasted the blood of the animal they had killed. They felt indeed more powerful. They repeated it several times. Demetrio became a judge and could send people to their death. He began to bribe the employees so that they would get him  bodies. He invited his friends over to taste human blood. They all became very powerful men in the community. But someone suspected, they were watched by a group of people and caught red-handed. And they were executed. Their bahomehs took their souls and reincarnated them in Agartha as bahomehs.
Vangelis, 41
-USA, Philadelphia, 1827. Vangelis was a country boy with progressive ideas who was against patriarchal and ecclesiastical oppression. He thought the elite knew the truth and used it against common people in order to maintain its power, using religion for that purpose. When he grew up he went to the city to work in an antique shop so as to discover the truth hidden in forbidden books. The owner was a freemason. He helped him become a member of that secret society that helped him study. He studied law and history. He chose out of the grimoires he read natural recipes and the ritual of drinking animal blood. He went hunting with some friends and drank the blood of the hunted animals. He felt stronger and repeated it a few more times later on. He became a judge thanks to Freemasonry´s support that informed him who was an enemy of justice and society and deserved the death sentence. Of course that enemy was only Freemasonry´s enemy. So he got to drink human blood belonging to the executed people. When he died his bahomeh took him away and he was born in Agartha as a bahomeh.
Adi, 19
-Romania, 678. Adi lived with his sister in a castle-like big house. His mother was a Duchess who spent a lot of time away from home, since she went to high society events. The children had a teacher and plenty of freedom. They also had access to the house library which was very rich in all subjects. Adi found occult books about vampires and their powers. He told his sister about it and suggested they did an experiment, exchanging blood, to see if it was true. At first she didn´t want to, but he eventually convinced her. They did the experiment, cutting their fingers and drinking each other’s blood and they asked for a few things to happen in their lives. They felt stronger and began to get away with more things with the teacher and the servants. When Adi grew up he went to the forest to hunt and drink animal blood so as to see how much power he’d get from that. Both siblings did it and they noticed the difference, but they agreed that human blood would surely give them more power. Adi decided to become a judge, since it was the only legal way to have access to healthy and fresh corpses. The two siblings got married, had children and a good life, according to what they had wished for the first time they drank blood. Adi was first a lawyer and after several years he became a judge. When his position was secured, he put his plan into motion. He ordered his employees to bring him newly executed people that he himself had convicted and he and his sister drank their blood in the castle basement. But one of the employees betrayed him and a group of men went to the castle, caught them red-handed and killed them. Their bahomehs took their souls to Agartha to be incarnated as bahomehs.
Sossi, 21 (my cat)
-England, Leicester, 1627. Sossi was a clever boy who loved discovering things. His uncle had a large library and Sossi and his friends often went to read books and stories. Some books were hidden and locked away, Sossi knew that. That intrigued the children and they wanted to see what those books were about. Sossi got the key to that cabinet out of his uncle's pocket while he was asleep and they went over and opened it. They found a few old books on occult sciences. They took one, a grimoire. They locked the cabinet again and put back the key into the uncle's pocket. They studied the grimoire, copied some things and put it back in its place the same way. Something easy to do which had caught their attention was drinking blood to get power. They went to the nearby forest to hunt birds and tasted their blood. They did it several times and they really felt more powerful. As adults, one became a doctor, the other a lawyer and Sossi a hunter. He killed animals and sold them, but some of them he cooked, having drunk their blood first and shared it with his friends. The rest evolved more or less the same as in the other similar cases. The lawyer became a judge and decided who lived and who died and shared the blood of the executed people with the other two. There were rumors, the vampires were caught and killed. And the bahomehs took their souls in order to reincarnate them like them.
The life in which I became a bahomeh:
-1646, Germany. I grew up in a house in the woods with my father. My mother died when I was very small. My father hunted and brought animals to eat. He had the habit of drinking their blood. He told me that it gave him more strength and resistance and that I should do it too. One day I did it, although it tasted bad. But I noticed that it gave me strength and I kept doing it until I didn’t find the taste bad any more. I grew up and one day a traveler showed up, my ex from this life. He stayed at our house for dinner and a good night’s sleep before going on with his journey. I was attracted to him and during the night I went over to his bed and we made love. He stayed one more day and we made love again, the following night. I felt a tremendous desire to taste his blood. The next day, while I was hugging him, I bit his neck. He got scared, and at that moment my father came up to us and hit him on the head, rendering him unconscious. I then proceeded to drinking his blood, in a trance. My father did the same and the traveler died. I got pregnant. During the delivery I bled to death. My father raised the child, but once he grew a bit he killed him and drank his blood. He had done the same to my mother when I was little, without my knowledge. My son back then was my father in this life, my mother back then was my mother in this life and they both sacrificed themselves for me, so that I would die and not kill more people, making my karma worse. My father from that life is now my ex’s brother who put a spell on us. He’s also his twin soul gone dark.
Before the Armageddon, the only way for those parallel bahomehs to be weakened and eventually go to the Light was to go to the spiritual warfare. Later on I was able to kill them myself. Now they have all been killed at the Armageddon. If someone kills a human and drinks their blood during the millennium of the Light they won´t become a bahomeh, but it will still be a deal, stopping them from going to the Light.

While looking for my clients’ past lives, I discovered that vampires are nothing more than ordinary people who have adopted the bad habit of drinking human blood, after discovering that it gives power. In doing so, a link is established with a dark being, called bahomeh. The bahomehs are Nephilim (see the article http://www.spiritualinsight.gr/en/koalanis-metaphysical-column/132-the-nephilim for more information) that look like gigantic red-eyed bats with semi-human bodies. They extract human life force for their nourishment. Under the influence of that bahomeh, the person can get addicted to blood drinking up to the point of killing to get it. That is a deal with the bahomeh who later kills that person, steals their soul and makes it reincarnate as another bahomeh. Consequently, the real vampires are the bahomehs. The rest is folklore and superstition - although there are immortal people thanks to constant soul theft. Here are several examples of vampires:

Read more...
 
Cómo salvar la vida y el alma de tu hijo
There are no translations available.

 

Os sorprenderéis cuando descubráis los peligros ocultos que corren los niños, y hoy en día más que nunca. El sistema oscuro que gobierna la Tierra nos hace creer que quiere lo mejor para nuestros hijos y que los protege, mientras, irónicamente, nos oculta información vital. Así se  tienden todo tipo de trampas para llevar a las almas infantiles muy lejos y hacer que sirvan propósitos oscuros.
Aquí hay una muestra de algunas de las vidas pasadas de mis clientes. Siguen todas un patrón, según el cual fueron estafados, asesinados y llevados a otro planeta.
Lucine, 43
-Canadá, 1929. Desde muy pequeña su hermano y sus padres se dieron cuenta de que le gustaba la natación, pues hacía unos movimientos de extensión con los brazos y piernas en la cama o el aire. La llevaron a practicar la natación y fue muy buena. Imitaba los movimientos que veía en su mente. Antes de una competición con otras niñas, el ser que le mandaba esas imágenes le dijo que si deseaba ser como él ganaría la competición. Así hizo y ganó. En los vestuarios, después de la ducha, resbaló y se dio un golpe en la cabeza contra el armario. Murió en el acto. El que le hablaba era un ET que la mató y se llevó su alma a su planeta, donde nació como barbapapa. Los barbapapas son conocidos como personajes de un tebeo, seres que pueden tomar cualquier forma, pero a la vez son ETs verdaderos.
Marcela , 48.
-EEUU, California, 1954. Le gustaban muchos los dibujos animados de Disney y sobre todo imitar al pato Donald. Sus padres le decían que lo hacía muy bien. Así animó a los demás niños de su clase a poner una representación teatral a fin de curso en la que cada uno jugaría el papel de un personaje de Disney, en una historia que escogerían. Los niños eligieron a su personaje y Marcela eligió primera, al pato Donald, ya que la idea era suya. Todos se aplicaron mucho e hicieron muchos ensayos. El día de la representación se estaba aproximando y a Marcela le entraban ansias, puesto que quería ganar. Los tres primeros ganadores recibirían medallas, como en los juegos olímpicos. Y quería subir al escalón más alto. Entonces fue como si alguien le hablara a la mente y le preguntara si quería saber cómo ganaría. Ella dijo que sí, y la respuesta fue que antes de la representación deseara con toda su alma ser el pato Donald. Le pareció una buena idea y decidió hacerlo. Llegó ese día, deseó ser el pato Donald y actuó admirablemente. Todos aplaudieron a los niños y el juzgado de los profesores denominó a Marcela como primera ganadora. Subió al escalón más alto, recibió su medalla y disfrutó de las aclamaciones. Después, sus padres le preguntaron si quería celebrar su victoria en un restaurante de hamburguesas con sus amigos, pero ella dijo que prefería ir a Disneylandia. El primer fin de semana que sus padres pudieron hacer el viaje, se pusieron en marcha. En el camino, y al acercarse al parque de atracciones, un camión apareció de la nada y chocó con ellos. Los padres sobrevivieron, pero Marcela murió. La voz que le había hablado era un ET oscuro y ella había hecho un acuerdo con él. La mató y llevó a su alma a su planeta (oscuro) en el que se encarnó como el pato Donald.
Sara, 27
-España, Madrid, 1671. Era una niña soñadora que bordaba a menudo con su hermana mayor. Tenía mucha imaginación y bordaba flores y animales exóticos que encontraba en un libro que le habían comprado. Soñaba con poder visitar esos países exóticos y ver de cerca esas plantas y esos animales. Su hermana le decía que tendría que casarse con un explorador que la llevara a vivir a América, pero que ella no podría acompañarlo en sus viajes de exploración, porque sería un estorbo para él. Ella se sentía desilusionada y seguía soñando con poder realizar su sueño. Quería ser ella la exploradora y no sólo ver animales raros, sino tierras nuevas y cosas que nadie había visto antes. Su imaginación no tenía límites. Y empezó a jugar a ser esa exploradora. Un día fue con su hermana de excursión al bosque, para recoger setas y moras. Se detuvo un rato para jugar a exploradora y deseó con toda su alma ver un mundo nuevo, lejos de todo lo conocido. Así hizo un acuerdo con un ET. El ET hizo caer una rama pesada de un árbol sobre ella que la mató. Y llevó a su alma a su planeta, donde se convirtió en medusa.
Marcelo, 24
-EEUU, Estado de Washington, 1936. Marcelo era un niño travieso que jugaba a menudo con el hijo del vecino. Cuando aprendió en la escuela sobre los vikingos, los incluyó en sus juegos. Luchaba con su amigo siendo cada uno un guerrero potente. El vecino hacía a menudo de pirata y Marcelo de vikingo. Cogía las cazuelas y cuchillos de su madre, los usaba como casco y espada y pasaba horas jugando así. Empezó incluso a soñar con esas batallas. Una noche el sueño fue muy vívido y vio una expedición vikinga en la que sería el comandante. No lo podía creer y oyó una voz diciéndole que bastaba con que lo deseara con toda el alma y podría formar parte de esa expedición y ser un héroe. Lo hizo y así fue. Cuando terminó el sueño, el ET que se lo había mandado lo hizo caer de la cama y lo mató, aparentando que se había dado un golpe en la cabeza y que la muerte se debió a él. Y le llevó al alma al planeta oscuro.
Miguel, 34, y Jazmín, 36.
-Inglaterra, 1863. Desde muy niños sus familias se conocían y se hicieron buenos amigos. Su madre los llevaba a la playa o al parque donde jugaban juntos. Miguel le preguntó a Jazmín si quería ser su princesa. Ella dijo que sí, y le preguntó si él quería ser su príncipe. Él aceptó. Y jugaron muchas veces a ser pareja real, haciendo sueños para el futuro. Más grandes, en la escuela, se planeó una representación teatral con los mejores actores de dos escuelas, después de una competición. Miguel y Jazmín ganaron y pudieron ser la pareja real. Llenos de entusiasmo, aprendieron su papel y actuaron de maravilla. Todos los padres los aplaudieron y sus padres eran orgullosos de ellos. Por la noche, en su sueño, les preguntó alguien si les había gustado ser esa pareja real en la representación. Ambos contestaron que les encantó. Luego  les preguntó si querían serlo de verdad. Ellos dudaron de que pudiera ser verdad, pero el personaje se lo aseguró. Lo único que debían hacer era desearlo con toda su alma. Así hicieron, y murieron en el acto. El que les hablaba era un ET que les causó un paro cardíaco y los llevó a su planeta. Era uno de los planetas de Lilith, que tenía un acuerdo global. Los habitantes eran tortugas bípedas. Miguel y Jazmín nacieron como tortugas, destinados a ser rey y reina. Y así fue. Se sentaron cada uno en su trono y decidían sobre los asuntos de sus súbditos, que acudían a recibir su consejo o decisión. La vida en ese planeta era fácil, porque nadie trabajaba, ya que todo era automático. Bastaba con desear algo para que se manifestara: un plato, una casa, un viaje, etc. La energía necesaria para que funcionara todo esto se extraía de las almas humanas. Durante el Armagedón astral todos estos planetas de diversión se hicieron luminosos, o fueron destruidos, si se negaron a cambiar.
Ana, 12
-EEUU, California, 1771. Ana vivía en un caserío con vacas, gallinas y conejos. Quería mucho a los animales y sobre todo a los conejos. Cuando se multiplicaban, sus padres los vendían a un carnicero que vendía su carne. Ana sentía mucho dolor por ello e imploraba a sus padres que no lo hicieran. Ellos le decían que era una fuente importante de ingresos para ellos y que los conejos se multiplicaban muy rápidamente y no podían tener a cientos de ellos en el caserío, no habría ni sitio ni dinero para mantenerlos. Ana pasaba muchas horas con ellos y jugaba. Preguntó a sus padres si seguirían mandando a los conejos a la muerte si ella fuera uno de ellos. Dijeron que claro que no, si lo supieran, pero que ella no podía ser un conejo, ya que era humana. Les preguntó que cómo sabían si entre esos conejos no había alguien como ella. Ellos no vieron ninguna lógica en ello y no prestaron más atención a sus palabras. Ana siguió pensando en encontrar una solución para salvar a los conejos. Le entró una idea de que si ella de veras fuera uno de esos conejos y sus padres lo sospecharan, no los matarían. Entonces, percibió un pensamiento de que si deseara con todo su corazón ser un conejo, los demás se salvarían. Lo hizo, un pedazo del techo se desprendió, cayó sobre su cabeza y murió en el acto. El pensamiento fue mandado por un ET que le llevó el alma a su planeta, donde nació como conejo. Sus padres fueron destrozados por su muerte repentina. Para honrar su deseo, castraron a los conejos machos para que no se reprodujeran más y se quedaron con ellos como mascotas hasta que todos murieran.
Otra vida de Ana en la que se hizo ET:
-EEUU, West-Virginia, 1897. De niña jugaba mucho al teatro con sus animalitos de plástico. Más tarde jugó a eso con su hermano y los niños del barrio. Pronto se les ocurrió representar cada uno a un animal, compitiendo a quién fuera el mejor. Ella eligió el gato, otro niño el caballo, otro el perro, etc. Hicieron una tabla de puntuación y anotaban sus prestaciones, como el subir a un árbol, el correr, el saltar, etc. Imitaban a los animales, su flexibilidad, su rapidez, su inteligencia, etc, actuando como ellos. P.ej. el caballo era más rápido, pero el gato más listo y flexible, el ratón podía meterse donde nadie más podía, por ser pequeño y el perro podía oler a kilómetros de distancia. Ana estaba tan ensimismada en ese juego-competición que por la noche soñó con eso. Se vio ganadora de la competición. Hacia el final del sueño se dio cuenta de que sólo era un sueño, pero alguien le dijo que podía ser verdad. Ella le preguntó cómo, él le contestó que bastaba que ella deseara ser esa gata ganadora y eso ocurriría. Ella lo deseó y murió en el acto. La voz que le hablaba era un ET y llevó a su alma a su planeta, en el que nació como gata bípeda que se hizo campeona.  El padre de Ana fue a despertarla por la mañana, pero la encontró muerta. Puso un grito, la cogió en sus brazos y cayeron ambos al suelo, con él sollozando. Acudió la madre, él le dijo que su hija estaba muerta, ella también gritó y se unió a su marido, llorando con él.
Timo, 25
-Persia, 1950. Era un chico que viajaba a menudo con su padre para vender la mercancía que tenían. A veces pasaban una temporada en el mercado local. Allí tenía unos amigos que también ayudaban a sus padres. A veces iban a jugar al bosque los días de fiesta y descanso o después del trabajo. Quedaron en jugar este juego: Cada uno cogió un objeto de entre la mercancía de su padre y lo enterró en el bosque. El que encontrara primero uno de los objetos enterrados sería el ganador y ese objeto adquiriría un valor supremo, algo como una copa o medalla. Timo se dijo a sí mismo decididamente que él sería el ganador. Anduvieron por el bosque buscando huellas de tierra recientemente cavada. Timo encontró eso y se puso a cavar. Sacó de la tierra una lámpara de Aladín y gritó en triunfo. Los otros niños acudieron allí para ver si en efecto había encontrado uno de los objetos. En ese momento y cuando Timo frotó la lámpara en señal de su calidad especial, salió un genio. Los niños quedaron petrificados, pero luego cada uno hizo un deseo. El uno pidió tener riquezas, el otro una mujer guapa, etc, y Timo pidió ser omnipotente, como el genio. En ese instante fue sacudido por una corriente eléctrica que salió de la lámpara y cayó muerto. Los niños salieron asustados del bosque y fueron a llamar a sus padres. Acudió el padre de Timo, pero no pudo hace nada. El genio lo había matado y le llevó el alma a su planeta para transformarlo en genio.
Igor, 14.
-Inglaterra, 1956. De niño le gustaban los cuentos de fantasmas y con sus amigos iba a una casa abandonada en la que se suponía que había fantasmas. Gastaba jugarretas a la gente asustándola y le gustaban los fantasmas malos del tebeo Gasparín, el fantasma amistoso. Una noche soñó con un fantasma que le dijo que podía ser igual de eficaz que él en asustar a la gente, si deseaba ser como él. Igor lo consideró como una buena idea. Al día siguiente, fue a la casa de fantasmas con sus amigos a jugar.  Como se entretuvieron mucho, la madre de uno de sus amigos fue a buscar a su hijo. Igor estaba en la segunda planta, se asomó a la escalera, la vio y decidió asustarla. Deseó ser como el fantasma del sueño, fingió volar a gritos hacia la barandilla con el intento de ser frenado por ella, pero la barandilla se rompió, Igor cayó y murió en el acto. El fantasma del sueño era un ET que le robó el alma y lo llevó a su planeta, donde nació como uno de los hermanos de Gasparín.
Aurora, 24
-Canadá, 1949. Vivía cerca de un lago e iba a menudo a jugar a la orilla. Había nenúfares, peces y cisnes y ella los miraba con intrigación. Su madre la llamaba a comer, pero ella estaba como encantada por lo que veía y no le daban ganas  irse. A veces le parecía que el cisne le hablaba, y ella admiraba su belleza y orgullo. Su madre la regañaba e iba a llevársela a casa. Otras veces se mojaba o se ensuciaba y su madre la regañaba aún  más. Una de esas veces, se acostó y soñó con su madre regañándola y lo hermoso que eran el lago y el cisne. Entonces el cisne le preguntó si quería ser como él, nadar sin ensuciarse, hacer lo que quería, hermoso e independiente. Ella dijo que sí, él le dijo que debía desearlo con toda el alma, ella lo hizo y el ET que se hacía pasar por cisne la mató y se la llevó a su planeta.
Otra vida de Aurora en la que se hizo ET:
-EEUU, Maryland, 1959. Era una niña a la que gustaban mucho los dibujos animados, y sobre todo Gasparín, el fantasma amistoso. Después de ver ese dibujo animado en la tele con su hermano, iba corriendo por la casa imitando a Gasparín, aunque no podía volar. Su madre le decía que se calmara y fuera a comer o hacer sus deberes, pero sin pensar que su juego pudiera ser peligroso. Aurora  soñó con Gasparín. En ese sueño lo conoció en persona y se entusiasmó mucho. Él le preguntó si quería poder volar como él y acompañarlo en sus misiones. Ella dijo que por supuesto, pero que cómo podría volar ella, si era humana. De repente se elevó del suelo y voló. Lo encontró fantástico y siguió a Gasparín al cielo. En aquel momento, el ET que tenía el aspecto de Gasparín y que le había propuesto hacerla volar mató a su cuerpo biológico y llevó a su alma a su planeta. Su madre la encontró muerta a la mañana siguiente. El aceptar poder volar era un acuerdo y el ET adquirió el derecho de llevársela.
Kyrill, 28
-Alemania, 1957. Desde niño le gustaba la esgrima y con  la espada de plástico que le compró su madre peleaba sólo o con sus amigos y vecinos. Soñó con ser gran guerrero y con que los espectadores lo aplaudían. En otro sueño alguien le dijo que para hacerse un guerrero de verdad y excelente esgrimidor tenía que desearlo e imaginarse a sí mismo así. Le dijo que pintara en la mente una imagen de sí mismo, deseara ser así y eso ocurriría. Así lo hizo. Se entrenó mucho para ganar el torneo del barrio. El torneo se organizó y él ganó batalla tras batalla hasta ser designado como el ganador absoluto. Los niños pusieron un podio con tres escalones para los tres primeros. Kyrill subió al más alto y disfrutó de su victoria y de los aplausos. Al bajar el escalón, ése se rompió, el niño cayó hacia atrás, se pegó la cabeza contra una columna de hierro y murió. El ET que le había hablado en el sueño se lo llevó a su planeta.
Sofía, 17
-EEUU, Massachussetts, 1974. De niña era muy aficionada a la serie “Lost in Space” (Perdidos en el espacio) y la veía con pasión. Encontraba al robot muy divertido y lo imitaba abriendo los brazos y corriendo, gritando “¡Peligro, peligro!”O contestaba a su madre “Positivo”, “Negativo”, en vez de sí o no. Los demás niños de la escuela compartían su interés por esa serie y convencieron a los maestros que los dejaran poner una representación teatral a fin de curso. Los niños representaron un episodio de la serie, cada uno personificando a uno de los actores. Ella actuó de robot. En su sueño, antes de la representación, vio al robot diciéndole que debía desear ser como él si quería ganar el primer premio. Así lo hizo, y fue designada como ganadora. Para celebrarlo pidió a sus padres ir a un parque temático, donde había una máquina espacial referente a esa serie. Fueron, la niña lo pasó fenomenal, pero mientras sus padres estaban comiendo y ella corriendo por ahí imitando al robot, tropezó, se dio un golpe a la cabeza y murió. El robot del sueño era un ET que la mató, llevó a su alma a su planeta y la hizo renacer como robot parecido.
Olimpia, 21
-Noruega, 1810. Ella  y su hermano eran de una familia humilde y vivían en el campo. Los domingos visitaban a la abuela que les contaba cuentos. Un cuento que les fascinó y sobre todo a Olimpia, era el de la chica que besó al sapo encantado que se transformó en príncipe. La abuela le  regaló un libro ilustrado con el cuento. Ella miraba las imágenes una y otra vez y se imaginaba hacerse princesa. Le propuso a su hermano jugar a ese cuento. Él se disfrazaba de sapo, ella lo besaba, él se volvía príncipe y se casaban. Y cuando él no tenía ganas de jugar a eso,  jugaba ella sola: hacía de sapo, príncipe y princesa.  En sus sueños los hermanos vieron que se hacían de veras príncipes y princesas y que eso era un secreto que se les revelaba. Si desearan con toda el alma hacerse sapos, la recompensa sería hacerse príncipes. Y lo desearon. Luego fueron a jugar al lago del bosque, donde había sapos, pues el hermano quería verlos. La madre les previno que no se alejaran. Fueron, pero no vieron ninguno. El hermano sugirió subirse a un árbol para ver todo el lago y así verían dónde se escondían los sapos. Así lo hicieron. Se subieron a una rama gruesa que se extendía por encima del lago y se sentaron para observar. Pero, al parecer por el peso, la rama se rompió y cayeron al lago. En pánico, y como no sabían nadar, se ahogaron. El sueño se lo mandó un ET que los mató y les llevó el alma a su planeta, donde nacieron como cambiaformas: Él como sapo-príncipe y ella como sapo-princesa.
Jorge, 45
-Inglaterra, 1773. Jorge era en aquella vida una niña, hija de una criada que trabajaba en la casa de una familia de alta sociedad. Su madre la mandaba frotar el suelo. Y ella lo hacía de rodillas, a regañadientes. No le gustaba esa vida y soñaba con irse de allí. Y como no podía hacerlo a nivel físico, lo hacía con la imaginación. Soñaba con ser una dama rica, libre, poder hacer lo que quería, con una casa bonita, feliz. En su mente captó el pensamiento de que todo eso era posible. Preguntó cómo y le vino el pensamiento de que debía desearlo con toda el alma. Por la noche soñó con una vida así. Al día siguiente, mientras frotaba el suelo, lo deseó con toda el alma, cerrando los ojos. Al levantarse, resbaló, cayó, se pegó la cabeza y murió. Los pensamientos se los había mandado un ET que la mató, se llevó a su alma y así encarnó en el planeta del ET como lo que había deseado.
Demetrio, 26
-Alemania, 1962. Dimitri era un niño muy activo que jugaba mucho con su trenecito, soldaditos, robots y otros juguetes mecánicos. Pronto se puso a jugarlos con sus amigos. Formaban dos equipos y jugaban a la guerra. Por ejemplo el uno consistía en robots y el otro en humanos. Los que hacían de robots vestían un tipo de armadura que habían fabricado. Demetrio hacía de robot, el líder de los robots, porque quería ser más fuerte que los humanos. Estaba tan ensimismado en todos esos juegos que empezó a soñar con ellos y verse como héroe. En uno de esos sueños le preguntó alguien si quería ser de verdad como ese robot omnipotente que podía volar y atacar al enemigo en segundos. Contestó que sí. El que le preguntaba era un extraterrestre y eso fue un acuerdo. El ET lo mató en su sueño con un paro cardíaco y lo trasladó a su planeta. Tenía 7 años. Sus padres lo encontraron muerto por la mañana, horrorizados.
Cantante famoso, ahora fallecido
-EEUU, Missouri, 1963. De niño era muy vivo y su sueño era ser astronauta. Jugaba mucho en el patio con sus amigos. En un sueño alguien le habló de su futuro. Le dijo que tenían grandes planes para él, pues tenía entusiasmo y ganas de trabajar. Le preguntó qué quería ser cuando fuera mayor, el niño le dijo que astronauta y él le dijo que eso ocurriría si construía un cohete en su patio, entrara dentro y deseara ser astronauta con toda su fuerza. El niño despertó animado y se puso a recoger metales del barrio y de los vecinos para su cohete. Sus padres no veían nada malo en eso, al contrario, pensaban que tenía imaginación. Tampoco pensaron que ese sueño fuera una trampa. Sus amigos iban a verlo y se entretenían. Al final lo logró. Terminó el cohete y orgulloso, entró dentro. Deseó ser astronauta. Después de unos segundos el cohete se derrumbó y se le cayó encima, matándolo.
El ET con el que había hecho el pacto llevó su alma a su planeta donde nació como astronauta, con un traje de astronauta y equipo completo. Ese astronauta hizo más tarde un acuerdo con su paralelo luminoso que era cantante y había pedido ser famoso. Llevó el alma del cantante a su planeta como esclavo energético y vivió su vida en el cuerpo biológico del cantante. Vivió 45 años así, la mayor parte de la carrera del cantante. Hacía acuerdos con la gente que compraba sus discos, les metía implantes en el cuerpo y les robaba el alma. Su alma gemela, que era mi cliente, me preguntó por él, descubrí lo que había pasado y llevé al astronauta y al esclavo a la Luz.
Chester, 48
-Copenhague, 1872. De niña su madre le leía los cuentos de Hans Christian Andersen. Le gustaba especialmente el de la sirenita. La sirenita empezó a ir a sus sueños y enseñarle su mundo. El niño se entusiasmó y empezó a mirar más y más las imágenes del libro de cuentos e imaginarse el mundo marino. En un sueño la sirena le dijo que ella también podía ver de cerca ese mundo. Él le preguntó cómo y ella le dijo que bastaba con desear con toda el alma ser como ella. Lo hizo, la sirena que era un ET la mató en la cama y llevó a su alma a su planeta donde nació como sirena. Al día siguiente su madre la encontró muerta. Tenía 7 años. Su madre era yo y la razón más profunda por la cual deseó irse a otro mundo era porque discutíamos mucho. Ella había visto que mi marido (su padre) tenía una amante, me lo dijo, pero yo no la creía y llegué incluso a darle una bofetada. Pagué muy caro mi incredulidad, pues más tarde supe la verdad. Lo dejé y pasé la vida consolándome con mis amigas.
Edel, 52
-EEUU, Georgia, 1954. Era una niña muy viva y le encantaba la serie de Gasparín, el fantasma amistoso y, sobre todo, su amiga Wendy, la brujita buena. Su madre le había comprado un traje de gimnasia rojo, parecido al de Wendy y ella jugaba a ser brujita. Tenía una varita mágica y fingía ayudar a los demás con ella. Deseaba poder hacerlo y un día que su hermanito bebé estaba enfermo lo tocó con la varita y él se recuperó. Y se lo dijo a su madre. Ella pensó que su hija tenía buenas intenciones y sonrió. Luego Edel usó la varita para dar más sabor a la comida que estaba preparando su madre y más tarde para limpiar la casa. La madre lo encontró raro, pero no pensó que fuera algo paranormal. En su sueño se le apareció Wendy y le dijo que le daba su poder y que con él podía limpiar las casas de todo el pueblo y sanar a la gente, si subía a la cima de la montaña y deseara con toda el alma ser como ella. Edel lo hizo y llena de ansias para ver si funcionó se puso a bajar la colina corriendo. Pero tropezó, se cayó y murió. La mató el ET Wendy y llevó a su alma a su planeta en el que reencarnó como otra Wendy. Éste era uno de los casos en que la madre hubiera debido enterarse. Podía haber preguntado al sacerdote o haber contado a otras personas sobre los incidentes o incluso haber investigado lo paranormal y haber aconsejado a su hija a ser más cautelosa.
Rita, 58
-EEUU, Fairfax, Virginia, 1729. Rita era una niña muy activa y aventurera y jugaba mucho fuera de casa, con sus amigas o sola. Iba de paseo al bosque de al lado y jugaba corriendo tras las mariposas. Un día una mariposa la llevó al bosque y allí vio a una lucecita que resultó ser un hada. Se comunicaron telepáticamente y el hada le mostró su mundo. Rita volvió a casa llena de entusiasmo y se lo contó todo a sus padres. Ellos se divirtieron con la historia y pensaron que su hija tenía mucha imaginación. Rita se puso a dibujar hadas y su mundo y se impacientaba por volver a ver al hada. Habló de ella a sus amigas también. Pero sólo ella la veía. En uno de sus sueños la volvió a ver y el hada le dijo que si quería ayudar a las hadas y vivir con ellas podía ser también hada. Asimismo, que bastaba con ir al sitio donde la había visto al alba y desear con todo su corazón serlo. Rita se lo dijo a sus padres, pero ellos le dijeron que no podía ser hada, porque era humana y que el bosque podía ser peligroso. Una noche Rita despertó al alba y le entró un deseo profundo de ir al bosque. Sentía que el hada la esperaba. Así fue, siguió las instrucciones del hada, cayó muerta y su espíritu se transformó en hada. Tenía 7 años. Su padre fue a buscarla al bosque, pues al ver por la mañana que no estaba en la cama pensaron todos que había ido al bosque, ya que lo había mencionado. La encontró y, horrorizado, constató que estaba muerta. La cogió en sus brazos y la llevó a casa. Su madre y hermano lo vieron llegar y al oír que estaba muerta, la madre gritó de dolor y su hermano se refugió en su regazo. Concluyeron que el que había estado hablando a su hija era un demonio y no un hada, y que el bosque estaba endemoniado. Se hicieron todos más creyentes y educaron a todos los vecinos y conocidos en la iglesia y fuera de ella sobre la actividad de los demonios, tomando el ejemplo de Rita. Tuvieron, a pesar de todo, una buena vida. Su hermano se casó y educó a sus hijos a tener cuidado de las trampas de los demonios. Éste es el único de mis casos en que la familia descubrió la verdad, aunque no exactamente, ya que en aquella época nadie sabía nada sobre extraterrestres. Pero sabían más que en nuestra época sobre la actividad de la oscuridad.
En 2016 llevé a la Luz al hada paralela de Rita y a todas las demás hadas oscuras de Fairfax. Por cierto, esa ciudad adquirió su nombre por la presencia de hadas (fairy).
Sergio, 24
-Irlanda, Dublín, 550 AD. Sergio solía leer cuentos de hadas, pues le gustaban mucho. Soñaba con encontrar a un hada. En su sueño vino un ET oscuro disfrazado de hada que le dijo que para encontrar a un hada él mismo tenía que ser hada. Preguntó cómo podría ser hada. El ET le dijo que tenía que ir a un lugar específico del bosque al amanecer, a las 6.6 y desear con todo el corazón convertirse en hada. Sergio hizo eso, murió y se convirtió en hada. Sin embargo, no había hadas allí y el niño se decepcionó. El ET le dijo que habría hadas allí muy pronto. La primera niña que fue allí fue Elin y la misión de su alma era salvarlo. Pero en lugar de eso, él la engañó y ella se convirtió también en hada. Sergio había copiado el método del ET al pie de la letra. Entonces a partir de entonces tuvo compañía. Más miembros de su grupo (era el paralelo de Júpiter, o sea que su grupo consistía en los paralelos de los dioses olimpios) fueron enviados allí de niños para salvarlo, pero todos fracasaron. Elin atrajo al líder de la cuarta generación El, que era yo, y me llevó de la misma manera a perder el alma y convertirme en hada oscura. Y luego hice lo mismo con mi grupo. Un total de 180 hadas se reunieron allí, colocando implantes en la gente y robándoles los fragmentos de alma. Las llevé a todas a la Luz en 2015.
Mi abuela, ahora fallecida
-Alemania, 1837. Desde muy niña pasaba muchas horas en el jardín, jugando con su muñeca, sentada en el suelo o gateando. Jugaba al teatro, hablando con su muñeca. Pronto se juntó una flor y hablaban las tres. Su madre tenía que regañarla por pasar tanto tiempo allí y volver con la ropa ensuciada. Pronto la niña oía a la flor también dentro de la casa, llamándola al jardín. Se lo decía a su madre, pero ella no le prestaba atención. Pero como la niña insistía y el verano era corto, la dejaba. Pronto la llamaban también otras flores, o así parecía. En realidad era el mismo ET que se metía en las demás flores. Un día le preguntó si quería ser como ellas, las flores, y así su madre no la regañaría y podría jugar tanto como quisiera en el jardín sin ensuciarse la ropa. Ella preguntó cómo podía ser flor, si era niña. La flor contestó que deseándolo con toda el alma. La niña cerró los ojos, lo deseó y murió en el acto. Y su alma fue llevada a otro planeta en el que nació como flor. Su madre fue a buscarla, pero la encontró caída. Corrió hacia ella, la cogió horrorizada, lloró, sin poder creer que estaba muerta. Llamó al médico, pero él no pudo hacer nada.
Al descubrir esa vida de mi abuela comprendí por qué en esta vida no me dejaba jugar en el jardín de abajo y una vez que me había ensuciado el vestido llegó a pegarme. Tenía miedo de que los ETs me llevaran, inconscientemente. Mi abuela compraba a menudo flores que colocaba sobre la mesa. Así su paralela absorbía energía de ella y de mí y creaba negatividad en la casa.
Cuando me enteré de su vida pasada y supe cómo hacerlo, ataqué a la flor alienígena con mi espada y la llevé a la Luz. Después de una semana más o menos, mientras lavaba los platos, se rompió la taza que solía pertenecer a mi abuela y que tenía flores. Ese fue un mensaje de su ex flor paralela, agradeciéndome por haberla llevado a la Luz.
Mi madre, ahora fallecida
-EEUU, 1911. De niña jugaba mucho fuera, con sus amigas. Competían a quién iba a subir más rápido al árbol, quién iba a terminar primera en la carrera, quién iba a pasar por varios obstáculos en la carrera lo más rápido, etc. Ella tuvo la idea de imaginarse ser un mono al subir al árbol, pues así sería más hábil. Le funcionó y luego se le ocurrió imaginarse que era un caballo al correr, así sería más rápida. Luego se imaginó ser un gato, así pasaría más ágilmente los obstáculos. Solía ganar y se consideraba muy lista. Las niñas organizaron un súper concurso en el que se combinarían varios ejercicios, con la subida al árbol como culminación, para declarar a la campeona. Mi madre pensó que no había tiempo de imaginarse ser uno y otro animal, todo tenía que ser muy rápido. Oyó como una pregunta en la mente sobre si quería saber cómo debía hacerlo. Dijo que sí y entonces se imaginó ser un súper ser que cambiaba de forma y habilidad según los requerimientos. Lo practicó un poco y llegó el día del concurso. Antes de empezar oyó si quería ser la ganadora y dijo que por supuesto. Y lo fue, llegando primero a la rama gruesa del árbol. Quiso recibir las aclamaciones de las demás niñas y se puso sobre una rama más fina, hacia el exterior. Pero esa rama era demasiado fina y se rompió. Mi madre se cayó en el suelo y murió en el acto. El ET que la había ayudado a ser ese ser de talentos y formas múltiples y ganar era un ET Barbapapa y se la llevó a su planeta. En esta vida mi madre fue pintora de temas abstractos y  mucho de lo que pintaba tenía formas onduladas, como los Barbapapas. La paralela ET influyó mucho en ella y como había hecho un acuerdo para tener éxito, dibujó cada vez más cuadros de temática alienígena. Nunca hizo ejercicio, ahora sé por qué.
Mi padre, ahora fallecido
-Australia, 1831. De niño vivía en el campo, en una granja. Tenían cultivos, pero los pájaros los destruían a menudo. Mi padre los perseguía para ahuyentarlos y jugar. Sus padres hablaban sobre la necesidad de hacer un espantapájaros y mi padre dijo con entusiasmo que lo haría él. Se puso a unir trapos, paja y varias otras cosas y fabricó el espantapájaros. Mientras lo hacía, mi padre le hablaba, diciéndole que cumpliera su misión. Y el espantapájaros le contestaba en la mente que lo haría. Una vez listo, lo puso en la huerta y desde entonces los pájaros nunca más se atrevieron a acercarse y robar las semillas. Mi padre siguió hablándole y le decía que estaba orgulloso de él, que era fuerte y eficaz. El espantapájaros le preguntó si quería ser él también igual de fuerte y eficaz y mi padre contestó que por supuesto. Y el espantapájaros dijo que era un trato y que él no necesitaría ningún espantapájaros en su granja cuando fuera mayor, su mera presencia sería suficiente. Y así fue. Creció, se casó, tuvo hijos y extendió la granja de sus padres haciéndola circular. No tuvo nunca molestias de pájaros y tuvo mucho éxito con sus productos. Pero un día, a los 50 años y pico, un pájaro descendió del cielo directo hacia él, lo atacó en la cabeza y lo mató.
Un ET entró en el espantapájaros que mi padre construyó e hizo un acuerdo con él, llevándolo a su planeta, tras matarlo.
Mi ex, Teo
-EEUU, Massachusetts, 1850. Teo era mi hijo. Era muy competitivo con su hermano Basilio y se peleaban a menudo mientras jugaban a la guerra. A veces hacían de guerreros, otras de dragones o animales prehistóricos. Yo intentaba calmarlos un poco, pero no lo conseguía. Y mi marido decía que eran chicos y que necesitaban aprender a defenderse y combatir. Un verano los enviamos al campamento de los pequeños exploradores para tener un poco de paz y para que aprendieran otras cosas y adquirieran disciplina. Pero un día nos avisaron de que había habido un accidente. Ambos se habían extraviado al ir al bosque a recoger muestras y habían salido del bosque. Habían caído en un barranco y habían muerto. Ambos habían deseado ser animales prehistóricos o fantásticos para ser ganadores y los ETs los mataron.Teo se hizo una mezcla de dinosaurio y dragón rojo y Basilio iguanodón. La tragedia nos sentó muy mal, pues nos culpamos el uno al otro y a nosotros mismos. Pero no habíamos tenido señales, como otros padres entre mis casos, sólo veíamos una rivalidad que yo quería calmar. Tuvimos una hija que fue nuestro consuelo, pero nunca superamos la tragedia. Ambos hijos eran rojos, es decir fácilmente manipulables por sus demonios.
Basilio, el hermano de Teo
-Alemania, Stuttgart, 1939. Basilio era mi hermano y Teo mi padre. A Basilio le gustaban mucho los aviones y sus padres le compraron uno de esos juguetes con mando a distancia. Desde entonces jugaba sin cesar con el avioncito. También hacía él de avión, corriendo por la casa y fuera con los brazos abiertos, como alas. Un día el mando dejó de obedecerle y Basilio se entristeció mucho, intentando una y otra vez, rogando al avión que volara como debía. Al rato, el avión sí que funcionó normalmente. Eso se repitió y cada vez que Basilio tenía el deseo fuerte de que el avión le obedeciera, el avión lo hacía. Pronto se dio cuenta de que su pensamiento podía controlar el avión y nos lo dijo. Sus padres pensaron que eran juegos infantiles y no prestaron atención. A mí me lo mostró y vi como el avión le obedecía. Pensé que era algo como magia. Pronto el avión hacía círculos en el aire y Basilio hizo una demostración para sus amigos. Todos quedaron impresionados y lo admiraban. Basilio soñó con el avión, que le habló. Le dijo que estaba vivo y preso en un objeto mecánico. Basilio se intrigó y le preguntó más detalles. El avión le dijo que lo habían cogido y metido allí y que él lo podía ayudar, si quería, ya que el avión lo había ayudado también. Basilio dijo que quería ver su verdadero aspecto. El avión dijo que sólo si lo liberara podría verlo. Basilio preguntó cómo lo podía liberar y el avión le dijo que si él también tomara su aspecto, lo podría ver. Basilio preguntó cómo podría tomar su aspecto y el avión le dijo que de la misma forma que lo hacía volar y hacer trucos en el aire, con su deseo intenso. Basilio deseó tomar el aspecto del ser dentro del avión y así fue. El ET disfrazado de avión le dijo que volara. Basilio, dio un salto de la cama, cayó, se pegó en la cabeza y murió en el acto. El ET se llevó a su alma a su planeta donde se puso a hacer el mismo trabajo, llevar a niños a hacer acuerdos y robarles el alma.
La muerte de mi hermano fue un choque y deduje que fue esa magia la que lo mató. Su madre era inconsolable. Su padre también, pero intentaba ser fuerte para su mujer. Mis padres tuvieron otro hijo y eso les palió un poco el dolor. Se aplicaron en no comprarle ningún juguete de mando a distancia.
Otra vida de Basilio
-Tibet, 651. Era mi hermano. Se hizo monje en un monasterio oscuro (sin saberlo) en el que practicaban el yoga kundalini. Al conseguir después de mucho trabajo levantar su kundalini, como se llama eso, el ET del acuerdo que esa práctica suponía (un fénix) lo mató y se lo llevó a su planeta. Así se convirtió en uno de ellos.
Cuando dije al fénix paralelo de Basilio la verdad, se alteró mucho de ser engañado de esa manera y haber causado a otros daño. Y optó por irse de ese planeta y a la Luz.
Y otra:
-Costa Rica, 1871. Basilio, Teo y yo éramos hermanos. Éramos de una familia pobre pero nos queríamos. Teo y yo nos conformábamos, pero Basilio estaba insatisfecho. Teníamos todos buenos momentos durante los cuales jugábamos en la calle, pero por lo demás él quería ser rico, tener un trabajo de prestigio, una vida soñada. Nuestros padres no tenían los medios de enviarnos al colegio y si queríamos hacerlo teníamos que trabajar. Basilio se creó entonces un mundo imaginario, para consolarse. Lo vio un ET y empezó a hablarle en la mente. Le enviaba imágenes de su planeta, un planeta de diversión. Así lo llevó a desear ir a ese mundo. Un día que estábamos fuera de compras, se le cayó una maceta en la cabeza. Murió en el acto. La maceta cayó supuestamente llevada por el viento, ya que no había nadie en la terraza, pero en realidad la tiró el ET. Llevó al alma de Basilio a su planeta en el que nació como tortuga.
Y una última:
-EEUU, Oklahoma, 1856. Basilio era un compañero de clase y amigo. Todos los niños jugábamos muchos juegos, como al pilla-pilla, y lo pasábamos muy bien. Organizábamos también concursos para designar al mejor. Uno de esos juegos tenía que ver con la imitación de varios animales. Se desarrolló en un trabajo escolar, ya que la maestra lo encontró buena idea. Cada uno de nosotros tenía que representar un animal sin decir su nombre y el resto de la clase tenía que adivinar cuál era, tras investigarlo. Basilio tuvo unos sueños en los que veía varios animales y alguien le dijo que sería el ganador si elegía un animal prehistórico, ya que nadie lo adivinaría. Le gustó mucho la idea y lo hizo. En otro sueño ese alguien le dijo que para asegurarse del éxito debía desear ser ese animal, pues así su presentación en clase sería la más verídica, ya que sentiría ser ese animal. Así hizo y fue el ganador, pues nadie encontró el animal. El día de los resultados hubo en clase un terremoto. Cayó un trozo del techo sobre la cabeza de Basilio mientras estaba delante de la clase y lo mató. A nadie más pasó algo. El que le había hablado en sus sueños era un ET que le mató y se llevó a su alma a su planeta, donde nació como dinosaurio.
Yo misma
-Brasil, 1809. Vivía en un barrio bajo. Era aficionada al fútbol, al que jugaba con los chicos del barrio. El barrio era sucio y las condiciones de vida penosas. Teníamos que trabajar mucho y les tenía lástima a mis padres. Pero ellos no se quejaban y decían que con el trabajo duro saldríamos adelante. Yo odiaba la suciedad, los olores asquerosos, la mierda en las calles, las cucarachas, el tener que limpiar continuamente. Soñaba con un mundo limpio, de colores bonitos, con una vida de ocio, viajes y deportes. Iba a veces a la biblioteca municipal y leía libros de cuentos o sobre otros países, sobre familias reales, cualquier cosa para escapar de la triste realidad. Y esas descripciones me hacían anhelar más y más vivir como en esos cuentos. Oí decir en mi cabeza que podía tenerla, si quería, con tal de desear dar cualquier cosa. Yo pensé que de todas formas yo no tenía nada y acepté. Salí de la biblioteca esperando ser trasladada como por arte de magia a esa otra realidad. Un caballo se puso salvaje, se echó a galopar por la calle, me atropelló y morí. Me mató la entidad que me había propuesto la vida soñada y así se realizó mi sueño. Desperté con otro cuerpo, en otro planeta. Era un mundo hermoso, tal como lo había soñado. Los robots trabajaban para nosotros y nosotros sólo trabajábamos si lo deseábamos y las horas que elegíamos. Jugábamos al fútbol y otros deportes, viajábamos, todo gratis, hacíamos lo que queríamos. Los ordenadores nos preparaban las comidas más suculentas y mi casa era como una casa de muñecas, con colores pastel, decoraciones bonitas, imágenes de sitios bonitos. Si quería relaciones sexuales elegía a un humanoide de mi selección o algún amigo o amiga, si esa persona también quería. Tenía 10 años cuando hice el acuerdo y esa cualquier cosa que el ET me había pedido dar era mi alma. Mi nuevo cuerpo era cambiaformas: Flor- Pata bípeda-Serpiente. Las flores y los tebeos de Disney siempre me han gustado, pero las serpientes no. Seguro que me hacía serpiente cuando tenía mal genio o estaba enfadada.
La misión de mi alma como niña en Brasil era convertirme en una gran futbolista y hacer del fútbol femenino igual de popular que el masculino. Como fracasé, nadie más pudo hacer esa tarea. Ahora he matado a esa ET paralela mía con mi espada y ella fue a la Luz. Tendrá que volver a nacer en un barrio bajo de Brasil y luchar para cumplir su misión, aunque 200 años después.
Linda, la gata de un amigo
-Suiza 1952. Linda era una niña guapa y dócil que dormía junto a su muñeca. Por la mañana la despertaba el cuclillo del reloj que programaba su madre. Era algo estricta, madrugaba y quería enseñar a su hija a hacer lo mismo, tener disciplina, para así convertirse en una ciudadana y madre responsable. A Linda  le gustaba dormir y no quería despertarse o levantarse tan temprano. Quería estar calentita entre las sábanas y no salir al cuarto frío. En el cuclillo se metió un ET que oyó sus deseos y empezó a hablarle en la mente. Le prometió ayudarla. Así que impedía que el cuco saliera del reloj y la despertara, y Linda dormía más, hasta que su madre fuera a despertarla. Linda le decía cómo el cuclillo la ayudaba, pero la madre creía que el reloj no funcionaba bien. Lo llevó a ser arreglado y funcionó un par de días, pero luego el cuco volvió a complacer a Linda, que siguió pidiendo su ayuda. Lo consideraba como su amigo y se lo dijo a su madre. Pero ella creyó que era un amigo imaginario. Una noche soñó con el cuclillo y él le enseñó su trabajo, que era ayudar a los niños a descansar lo que ellos necesitaran y no lo que los padres creían suficiente. Y le preguntó si ella también quería ser como él y ayudar a los niños del mundo. Dijo que sí. Y el ET la mató en su sueño. La madre la encontró muerta y medio caída de la cama, cuando fue a despertarla a la mañana siguiente, al no oír el cuco. El ET llevó a su alma a su planeta en el que se encarnó como cuclillo e hizo el mismo trabajo, robando almas.
Mi alma gemela Vanguelis:
-Gran Bretaña, Londres, 1781. Vanguelis era un niño peleón  que quería ser el más fuerte e imponer su voluntad. Desde pequeño miraba las imágenes de los animales y eligió al león, por ser el rey de los animales. Se peleaba a menudo con los otros niños por tonterías. En un sueño se le acercó un ET y le mostró cómo sería si fuera león y Vanguelis se vio ganando a todos sus adversarios, incluso al que deseaba a la misma chica que él (esa chica era yo). En la escuela provocó a ese chico y se pelearon. Vanguelis se imaginó pelearse como un león y venció. Había hecho un acuerdo inconsciente con el ET para ser león y ganar. Orgulloso, poco después, estaba bajando la escalera cuando resbaló y cayó al vacío. Murió en el acto y su ET se lo llevó a su planeta, donde nació como león.
Estos relatos han de enseñar a los padres a estar alertos y tomar interés por los juegos, sueños, ídolos y deseos de sus hijos y aconsejarlos de una manera apropiada. Nadie debería desear ser alguien o algo más de lo que es, porque todos tenemos una misión y estamos aquí para llevarla a cabo. Los poderes de la oscuridad quieren disuadirnos de cumplirla y con este engañoso truco están teniendo éxito. Los niños deben saber sobre la existencia de demonios terrenales y alienígenas y cómo protegerse.

 

Os sorprenderéis cuando descubráis los peligros ocultos que corren los niños, y hoy en día más que nunca. El sistema oscuro que gobierna la Tierra nos hace creer que quiere lo mejor para nuestros hijos y que los protege, mientras, irónicamente, nos oculta información vital. Así se  tienden todo tipo de trampas para llevar a las almas infantiles muy lejos y hacer que sirvan propósitos oscuros.

Read more...
 
Λυκάνθρωποι και μαλτσέχ
There are no translations available.

Υπάρχουν λυκάνθρωποι; Και αν υπάρχουν, τι σχέση έχουν με την πανσέληνο; Υπάρχουν πολλοί μύθοι για τους λυκάνθρωπους, αλλά κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα αν ήταν ή είναι αλήθεια. Εξετάζοντας τις προηγούμενες ζωές των πελατών μου, ανακάλυψα υπό ποιες συνθήκες μπορεί κάποιος να μεταμορφωθεί σε αυτό το άγριο ζώο και ποια είναι η μοίρα του.
Άννα, 39
- Αγγλία, 1616. Η Άννα ζούσε στην εξοχή και όταν ήταν μικρή έπαιζε έξω με τα ζώα. Μεταξύ αυτών ήταν ένας λύκος που μεγάλωσε μαζί της και έγινε το κατοικίδιό της. Έπαιζαν συχνά κυνηγητό, και όταν η Άννα τον έπιανε κυλιόντουσαν στο έδαφος γελώντας. Η μητέρα της τής είχε πει να προσέχει, γιατί ο λύκος είχε μεγαλώσει και οι λύκοι δεν έπαυαν να είναι άγρια ζώα. Αλλά η Άννα και το λυκόπουλο αγαπιόντουσαν και δεν συνέβη τίποτα κακό. Όταν η Άννα μεγάλωσε, εμφανίστηκε ένας νεαρός από καλή οικογένεια και η Άννα αποφάσισε να τον παντρευτεί. Έτσι μπορούσε να ζήσει στην πόλη. Η οικογένεια του παιδιού είχε μια κερδοφόρα επιχείρηση και αυτός έγινε υπεύθυνος για την επέκτασή του. Ταυτόχρονα αυτός κι οι φίλοι του ασχολιόνταν με τον μυστικισμό. Έκαναν διάφορα πειράματα και τελετουργικά που έβρισκαν σε αποκρυφιστικά βιβλία. Χάρη σ’αυτά απέκτησαν εξουσία κι επιτυχία. Μίλαγε πού και πού για αυτά τα πειράματα στην Άννα. Αυτή δε γνώριζε τίποτα για όλα αυτά και άκουγε με ενδιαφέρον. Αυτός το έβλεπε πιο πολύ επιστημονικά. Το ζευγάρι δεν μπορούσε να κάνει παιδιά και ο νεαρός άρχισε μια ερεύνα πάνω στο θέμα. Βρήκε ένα τελετουργικό με αίμα περιόδου και πρότεινε να το κάνουν. Αυτή στην αρχή φοβόταν, αλλά αυτός την έπεισε. Μάζεψε αίμα από την περίοδό της και πήγαν στο κάστρο όπου εκτελούσαν τα τελετουργικά.  Οι φίλοι του ήθελαν επίσης να συμμετάσχουν για δικό τους όφελός και τούς περίμεναν εκεί. Είχαν αίμα λύκου, αφού το τελετουργικό ήταν αφιερωμένο στο θεό λύκο και στα χαρακτηριστικά αυτού του ζώου. Δεδομένου ότι η Άννα είχε αναμνήσεις από τον παιδικό της φίλο, δεν σκέφτηκε κάτι κακό. Ανακάτεψαν το αίμα της Άννας με του ζώου και του άντρα της, καθώς και το σπέρμα του, για να αποκτήσουν παιδί. Διάβασαν τα λόγια του τελετουργικού και ζήτησαν να γίνουν σαν τον θεό-λύκο. Μετά από αυτό το τελετουργικό η Άννα έμεινε έγκυος, αλλά μεταμορφώθηκαν σε λυκάνθρωπους. Αυτό ενεργοποιήθηκε στην πανσέληνο, που είχε πιο πολλή δύναμη  απ΄ό,τι άλλη φάση της σελήνης, αφού στο τελετουργικό είχαν επικαλεστεί τη δύναμη της σελήνης. Σε κάθε πανσέληνο γίνονταν άγρια ζώα που έβγαιναν από τα παράθυρα σπάζοντάς τα και πήγαιναν στο δάσος για να σκοτώσουν ζώα και ανθρώπους. Μετά τούς έτρωγαν και έπιναν το αίμα τους. Την αυγή επέστρεφαν σπίτι, κοιμόντουσαν και ξύπναγαν ξανά ως άνθρωποι, χωρίς να θυμούνται τίποτα. Απλά σκέφτονταν ότι κάποιο ζώο είχε μπει μέσα τη νύχτα και έσπασε το παράθυρο. Η Άννα γέννησε ένα γιο, που επίσης ήταν λυκάνθρωπος. Έκανε  λοιπόν το ίδιο  με τους γονείς του σε κάθε πανσέληνο. Η κοινότητα αναστατώθηκε από τους θανάτους όλων αυτών των ανθρώπων και τα πτώματα που βρίσκονταν και έστειλαν στο δάσος περιπολίες με καραμπίνες. Έπιασαν και τους τρεις την ώρα που σκότωναν ένα ζώο, τούς πυροβόλησαν και αυτοί πέθαναν. Ο θεός λύκος του τελετουργικού ήταν ένας νεφελίμ του είδους μαλτσέχ, με γιγαντιαίο τριχωτό ανθρώπινο σώμα και κεφάλι λύκου. Ο μαλτσέχ στον οποίο είχαν αφιερώσει το τελετουργικό τούς πήρε στα Τάρταρα όπου ξαναγεννήθηκαν κι αυτοί ως μαλτσέχ. Η αποστολή τους ήταν πλέον να κάνουν συμφωνίες με ανθρώπους, όπως ο μαλτσέχ στον οποίο ανήκαν.
Ο φίλος της παιδικής ηλικίας της Άννας τής είχε δοθεί για να τη βοηθήσει να διακρίνει μεταξύ της αγνής φιλίας μεταξύ ανθρώπων και ζώων και των σατανιστικών τελετουργικών και της ανάμιξης ανθρώπινου και ζωικού DNA που αυτά συνεπάγονται. Αλλά η Άννα δεν κατάλαβε το μήνυμα.
Μάρθελα, 48
-Γκουατεμάλα, 1811. Η Μαρθέλα ήταν από μια πολύ φτωχή οικογένεια και πέρασε την παιδική της ηλικία στο δρόμο ζητιανεύωντας χρήματα και φαγητό. Μια μέρα μια γυναίκα την πλησίασε και τής πρότεινε να εργαστεί γι 'αυτήν ως βοηθός και σε αντάλλαγμα θα τής έδινε φαγητό και στέγη. Η Μαρθέλα το είπε στους γονείς της και ζήτησαν να δουν τη γυναίκα. Έτσι έγινε. Τούς είπε ότι ήταν μάντισσα και βοηθούσε τους ανθρώπους να θεραπεύονται με τη βοήθεια βοτάνων. Οι γονείς είπαν ναι και συμφώνησαν όλοι ότι αν η κόρη τους δεν έμενε ικανοποιημένη θα έφευγε. Έτσι έγινε πρώτα βοηθός της γυναίκας και στη συνέχεια μαθητευόμενη. Αυτή όμως έκανε και μάγια, όταν τής το ζητάγανε. Είχε βιβλία με ξόρκια και πολλά μπουκαλάκια με βότανα και άλλα συστατικά. Η Mαρθέλα  γοητεύτηκε από όλα αυτά και έγινε μαθητευόμενη της μάγισσας. Τη βοήθησε σε όλη τη ζωή της και αυτή τής είπε ότι όταν πήγαινε στον άλλο κόσμο το σπίτι της και η δουλειά της θα γίνονταν δικά της. Έτσι, η μάγισσα πέθανε και η Μαρθέλα πήρε τα πάντα. Είχε επιτυχία, αγόρασε κι άλλα βιβλία και έμαθε περισσότερα ξόρκια. Παντρεύτηκε έναν κυνηγό που τής έφερνε ζώα για να κάνει θυσίες, αφού τα νέα ξόρκια που βρήκε το απαιτούσαν. Σε ένα γριμόριο βρήκε το ξόρκι του μεγάλου θεού λύκου που πρόσφερε σεβασμό και απόλυτη εξουσία. Αποφάσισε να το κάνει, πιο πολύ για να πειραματιστεί. Όταν ο άντρας της κατάφερε να σκοτώσει ένα λύκο, τής έφερε λίγο από το αίμα του. Το ανακάτεψε με το δικό της σε ένα μπολ, είπε τα λόγια του ξορκιού και περίμενε τα αποτελέσματα. Ήταν άμεσα. Οι πελάτες και οι γνωστοί της τής έδειχναν μεγαλύτερο σεβασμό και δεν αμφισβητούσαν πλέον τίποτα απ’ αυτά που έλεγε. Ο άντρας της το ίδιο. Ωστόσο, στην πρώτη πανσέληνο, μεταμορφώθηκε σε λύκο. Σκότωσε τον άντρα της και βγήκε από το παράθυρο. Πήγε στο πιο κοντινό δάσος και σκότωσε πολλά ζώα και ανθρώπους. Την αυγή έγινε πάλι άνθρωπος και επέστρεψε σπίτι, με τα ρούχα σκισμένα και χωρίς να θυμάται τίποτα. Βρήκε το σύζυγό της νεκρό και υπέθεσε ότι ένα άγριο ζώο τους είχε επιτεθεί και γι αυτό αυτή κατέφυγε στο δάσος. Το ίδιο σκέφτηκε η αστυνομία. Αλλά στην επόμενη πανσέληνο συνέβη πάλι το ίδιο. Η Μαρθέλα αγχώθηκε και ζήτησε από την αστυνομία να παρακολουθεί το σπίτι της σε κάθε πανσέληνο. Έτσι κι’ έγινε. Όταν μεταμορφώθηκε και πήδηξε έξω από το παράθυρο, οι αστυνομικοί πυροβόλησαν και σκότωσαν το λύκο. Μπήκαν μέσα στο σπίτι, φοβούμενοι ότι θα τη βρουν νεκρή, αλλά δεν τη βρήκαν πουθενά. Την αυγή, ο λύκος μεταμορφώθηκε ξανά σε Μαρθέλα. Οι άνθρωποι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτή ήταν η τιμωρία της μάγισσας και έκαψαν το σπίτι της και τα υπάρχοντά της. Ο μαλτσέχ τής πήρε την ψυχή της και τη μετέτρεψε σε μαλτσέχ στα Τάρταρα.
Aουρώρα, 27
-Ιρλανδία, 1682. Η Aουρώρα ήταν ένα υπάκουο παιδί και βοηθούσε τη μητέρα και τα αδέλφια της με τις δουλειές του σπιτιού. Ονειρευόταν να έχει το δικό της σπίτι. Ο πατέρας της ήταν ξυλουργός και αυτή έφτιαχνε ξύλινα διακοσμητικά γλυπτά. Όταν μεγάλωσε γνώρισε ένα παιδί, τον γιο ενός πελάτη του πατέρα της. Έφτιαξε διακοσμητικά για την οικογένειά του και έτσι γνωρίστηκαν. Ταιριάζανε και παντρεύτηκαν. Ο νεαρός εργαζόταν στην επιχείρηση του πατέρα του. Γνώρισε κάποια σημαντικά άτομα  που ήταν σε μια μυστική οργάνωση ή κάτι τέτοιο. Η Aουρώρα και ο άντρας της δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά και ανησυχούσαν πολύ. Τα άτομα της οργάνωσης τούς είπαν ότι μπορούσαν να τούς βοηθήσουν επειδή γνώριζαν νέες επιστημονικές μεθόδους, αφού ανάμεσά τους υπήρχαν γιατροί και βιολόγοι. Τού ζήτησαν δικό του σπέρμα και αίμα από την περίοδο της γυναίκας του για να μελετήσουν την περίπτωσή τους. Αυτός το είπε στη Μαρθέλα και αυτή δέχτηκε, αν και με κάποια διστακτικότητα. Τα άτομα της οργάνωσης έκαναν ένα τελετουργικό στον θεό μαλτσέχ με το DNA τους χωρίς να τούς το πουν και τούς έδωσαν ένα ρόφημα που αύξανε τη γονιμότητα. Το ήπιαν και η Aουρώρα έμεινε σύντομα έγκυος, πιστεύοντας ότι ήταν χάρη στο ρόφημα. Στην επόμενη πανσέληνο έγιναν και οι δύο λύκοι, έτρεξαν στο δάσος και σκότωσαν ζώα και ανθρώπους. Αυτό επαναλαμβανόταν σε κάθε πανσέληνο. Την αυγή γίνονταν και πάλι άνθρωποι και επέστρεφαν σπίτι χωρίς να θυμούνται τίποτα. Τον ενάτο μήνας γέννησε το παιδί στο δάσος, σε κατάσταση λυκάνθρωπου. Ο γιος της γεννήθηκε επίσης ως λυκάνθρωπος. Οι μεταμορφώσεις συνεχίστηκαν μέχρι που οι φύλακες που έκαναν νυχτερινή περιπολία  σκότωσαν και τους τρεις, νομίζοντας ότι ήταν λύκοι. Όταν μεταμορφώθηκαν τα σώματά τους σε ανθρώπινα, σκέφτηκαν ότι ήταν μάγοι και τούς έκαψαν.
Ο μαλτσέχ της συμφωνίας πήγε την ψυχή τους στα Τάρταρα, όπου γεννήθηκαν ως μαλτσέχ.
Άγγελος, 34
Αγγλία, 1525. Ο Άγγελος ήταν ένα δραστήριο και επαναστατικό παιδί. Με τους φίλους του μοιραζόταν προοδευτικές ιδέες, αναγνωρίζοντας την καταπίεση της κοινωνίας και της εκκλησίας και αναζητώντας έναν τρόπο να δημιουργήσουν τον δικό τους κόσμο. Όταν μεγάλωσαν, πήγαν στο κολέγιο. Οι φίλοι του μελέτησαν ιστορία (ο ένας), ιατρική (ο άλλος) και ο Άγγελος σπούδασε χημεία και φυσική. Έγιναν καθηγητής ιστορίας, γιατρός και καθηγητής φυσικής και χημείας. Αναζήτησαν την κρυφή γνώση για να υπερέχουν από τους απλούς ανθρώπους. Ο Άγγελος εξελίχθηκε σε αλχημιστή και μάγο και οι δύο φίλοι τον βοήθησαν με τις γνώσεις τους. Έκαναν ένα ξόρκι για επιτυχία και εξουσία και ο Άγγελος ερεύνησε τα γριμόρια και πειραματίστηκε με πολλά πράγματα. Με τη βοήθεια του γιατρού φίλο του, έκανε το ξόρκι για δημιουργία ζωής. Ήρθε σε συνουσία με μια νεκρή γυναίκα και 9 μήνες αργότερα γεννήθηκε ένας ανθρωπίδιο (homunculus), ένα ανθρώπινο ον ύψους περίπου 10 εκατοστών. Υπηρέτησε τον Άγγελο ως βοηθός του στις μεταφυσικές του έρευνες. Οι φίλοι του παντρεύτηκαν και έκαναν παιδιά, αλλά αυτός ήθελε να μείνει μόνος του, για να μην αφαιρείται κάνοντας τις εξερευνήσεις του. Οι τρεις αποφάσισαν να κάνουν το ξόρκι του μεγάλου θεού λύκου, μετά από πρόταση του ανθρωπίδιου. Θα τούς έδινε περισσότερη δύναμη και δόξα. Πήγαν στο δάσος για κυνήγι, σκότωσαν ένα λύκο και πήραν λίγο από το αίμα του. Το πήγαν στο σπίτι του Άγγελου και τη νύχτα της πανσέληνου έκαναν το τελετουργικό. Αυνανίστηκαν και ένωσαν το σπέρμα τους με το αίμα του λύκου. Το τελετουργικό πέτυχε, γιατί πλέον όλος ο κόσμος τούς θαύμαζε και τούς σεβόταν. Αλλά στην επόμενη πανσέληνο έγιναν λύκοι. Οι δύο φίλοι σκότωσαν τις γυναίκες τους όταν αυτές τούς είδαν να μεταμορφώνονται και άρχισαν να ουρλιάζουν έντρομες. Κατόπιν βγήκαν και πήγαν στο δάσος. Εκεί τούς βρήκε ο Άγγελος, μεταμορφωμένος κι αυτός σε λύκο. Σκότωσαν και έφαγαν μερικά ζώα και ακόμη και κυνηγούς που περιφέρονταν. Μετά ανέκτησαν την ανθρώπινη μορφή τους, έχοντας ξεχάσει τα πάντα. Επέστρεψαν στο σπίτι τους ματωμένοι και με τα ρούχα τους κουρελιασμένα. Εκεί τούς περίμενε η αστυνομία, στα σπίτια των φίλων του Άγγελου, καθώς οι γείτονες είχαν ακούσει το θόρυβο και είχαν δει τις γυναίκες νεκρές. Βρήκαν και τα πτώματα στο δάσος. Κατάλαβαν ότι αυτοί οι δύο ήταν μάγοι και τους έστειλαν στην πυρά. Ο Άγγελος ξέφυγε, αφού ζούσε μόνος του. Το ανθρωπίδιο τού είπε ότι αυτή ήταν η διαδικασία για να γίνουν θεοί και ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Ο Άγγελος πήρε προφυλάξεις και σε κάθε πανσέληνο πήγαινε στο δάσος πριν από τη μεταμόρφωση. Εκεί γινόταν λύκος, σκότωνε ζώα και ανθρώπους και επέστρεφε στο σπίτι την αυγή. Η αστυνομία κατάλαβε ότι πρέπει να υπάρχουν κι άλλοι λυκάνθρωποι και συνεχίστηκαν οι περιπολίες, ελέγχοντας ποιος πήγαινε στο δάσος το βράδυ. Τελικά είδαν τον καθηγητή να πηγαίνει εκεί και να επιστρέφει ματωμένος. Και τον έστειλαν επίσης στην πυρά. Μετά μπήκαν σπίτι του, βρήκαν το ανθρωπίδιο και το έριξαν μαζί με όλα τα βιβλία, υλικά και αντικείμενα στη φωτιά. Οι μαλτσέχ που βοήθησαν τους τρεις φίλους πήραν την ψυχή τους στα Τάρταρα και ξαναγεννήθηκαν ως μαλτσέχ.
Δημήτρης, 25
-Γερμανία, 1816. Ήταν γιος του ιδιοκτήτη ενός παλαιοπολείου και όταν μεγάλωσε δούλευε εκεί, γιατί ο πατέρας του είχε κι άλλες επιχειρήσεις. Ανακάλυψε μερικά αποκρυφιστικά βιβλία και άρχισε να τα διαβάζει, από περιέργεια. Σκέφτηκε να κάνει ένα ξόρκι για επαγγελματική επιτυχία, για να δει αν θα λειτουργήσει. Σύντομα η πελατεία αυξήθηκε σημαντικά. Αργότερα έκανε ένα ξόρκι για να έχει μια καλή και όμορφη γυναίκα. Γνώρισε μια κοπέλλα όπως την ήθελε και παντρεύτηκαν. Έκαναν παιδιά και όλα τούς πήγαιναν καλά. Ένας πελάτης ζήτησε αποκρυφιστικά βιβλία και γνωρίστηκαν καλύτερα. Αυτός ασχολιόταν μ΄ αυτά τα πράγματα. Ζούσε σε ένα κάστρο με τη γυναίκα και τα παιδιά του και τον προσκάλεσε. Ήταν επίσης αλχημιστής και είχε φτιάξει χρυσό. Έγιναν φίλοι και οι δύο οικογένειες γνωρίστηκαν. Μια μέρα τού είπε ότι σκόπευε να κάνει ένα πολύ ισχυρό τελετουργικό για να έχει απόλυτη εξουσία. Όλοι θα τούς υπάκουγαν αν το έκαναν. Αλλά έπρεπε να σκοτώσουν ένα λύκο. Ο Δημήτρης σκέφτηκε ότι ήταν καλή ιδέα και πήγαν για κυνήγι. Σκότωσαν ένα λύκο, τού έβγαλαν λίγο αίμα και το πήραν μαζί τους. Στο κάστρο αυνανίστηκαν, φύλαξαν το σπέρμα και το ανέμιξαν με το αίμα του λύκου. Και έκαναν το τελετουργικό, αφιερώνοντας τον εαυτό τους στον μεγάλο θεό λύκο. Κατόπιν τούτου, τα παιδιά και η γυναίκα τους τούς υπακούγαν σε όλα και δεν υπήρχαν πια διαφωνίες. Και οι άλλοι άνθρωποι έκαναν ό,τι ευχαριστούσε τους δύο φίλους. Αλλά στην επόμενη πανσέληνο, τα μεσάνυχτα, έγιναν λυκάνθρωποι. Αυτό συνέβη στο κρεββάτι. Το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να σκοτώσουν τη σύζυγό τους και να βγουν έξω από το παράθυρο, σπάζοντάς το. Βρέθηκαν στο δάσος, όπου σκότωσαν ζώα και ανθρώπους. Τα παιδιά άκουσαν τον θόρυβο, πήγαν να δουν τι συμβαίνει και είδαν ένα λύκο να βγαίνει από το παράθυρο. Και βρήκαν τη μητέρα τους νεκρή. Φώναξαν τους γείτονες κι’ αυτοί κάλεσαν την αστυνομία. Στάλθηκαν περιπολίες στο δάσος και βρέθηκαν αρκετοί νεκροί. Κάποιοι αστυνομικοί έμειναν κοντά στα 2 σπίτια περιμένοντας. Την αυγή οι δύο άνδρες επέστρεψαν ο καθένας στο σπίτι του, χωρίς να θυμούνται τίποτα. Είχαν αίμα στο σώμα τους και υπολείμματα από σχισμένα ρούχα. Η αστυνομία υποψιάστηκε ότι ήταν μάγοι και τούς συνέλαβε. Τούς είπε ότι αν δεν συνέβαινε τίποτα παράξενο στην επόμενη πανσέληνο, θα απελευθερώνονταν. Αν όχι, θα τούς εκτελούσαν. Μετά από ένα μήνα στη φυλακή, μεταμορφώθηκαν πάλι σε λυκάνθρωπους. Οι φρουροί τους εκτέλεσαν απ’ έξω από το κελί, τρομοκρατημένοι. Και αυτοί ξαναγεννήθηκαν ως μαλτσέχ στα Τάρταρα.
Ρίτα, 56
-Ουαλλία, 1474. Ήταν από φτωχή οικογένεια και η μητέρα της ήταν συχνά άρρωστη. Ο πατέρας της απουσίαζε, δούλευε ή ήταν μεθυσμένος. Η μητέρα στο τέλος πέθανε και η Ρίτα έπρεπε να φροντίσει τον εαυτό της και την αδελφή της. Αργότερα ο πατέρας σκοτώθηκε σε ένα ατύχημα και τα κορίτσια έμειναν μόνα τους. Έχασαν το σπίτι και έπρεπε να ζήσουν έξω. Πήγαν στην πόλη και μια γρια πήρε τη Ρίτα σπίτι της. Ήταν μάγισσα και της δίδαξε όλα τα μυστικά. Όταν πέθανε, το σπίτι της και η δουλειά της ανοίκαν στη Ρίτα. Είχε πολλούς πελάτες και έκανε δεσίματα, μαύρη μαγεία, θεραπείες, τα πάντα. Αλλά έδενε και τους άνδρες που ήθελε, τούς κράταγε λίγο και μετά τούς έδιωχνε. Η δύναμη αυτή ήταν μεθυστική και ήθελε να έχει όλο και περισσότερη. Αποφάσισε να κάνει το τελετουργικό του θεού λύκου με το αίμα της περιόδου. Έστειλε έναν κυνηγό να τής φέρει αίμα λύκου, το ανάμειξε με την περίοδό της και έκανε το τελετουργικό. Πράγματι, η δύναμή της αυξήθηκε. Όλοι την υπάκουγαν και όλα πήγαιναν όπως αυτή ήθελε. Στην επόμενη πανσέληνο, έγινε λυκάνθρωπος, έσκισε τα ρούχα της και πήγε στο δάσος όπου σκότωσε πολλά ζώα και ανθρώπους. Επέστρεψε την αυγή μισόγυμνη και με αίμα στο σώμα της. Δεν θυμόταν τίποτα από αυτά που είχαν συμβεί. Ο θεός-λύκος (ο μαλτσέχ) στον οποίο είχε αφιερώσει το τελετουργικό τής είπε διαισθητικά ότι για να τον τιμήσει για την εξουσία που τής έδωσε θα τον υπηρετούσε σε κάθε πανσέληνο στο δάσος, και υπήρχαν εχθροί εκεί που της επιτέθηκαν, αλλά χάρη στη νέα υπερφυσική της δύναμη  δεν μπορούσαν να τής κάνουν τίποτα περισσότερο από κάποιες γρατζουνιές. Και να μην ανησυχεί, δεν θα άφηνε τις αρχές ή τα άγρια ζώα να τής κάνουν τίποτα. Η αστυνομία άρχισε να ερευνά. Το ίδιο συνέβη και πάλι στην επόμενη πανσέληνο. Οι αστυνομικοί είδαν έναν μεγάλο λύκο να επιτίθεται τυφλά, τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν. Την αυγή, πήρε και πάλι την ανθρώπινη όψη και είδαν ότι ήταν η Ρίτα, η μάγισσα. Την έκαψαν μαζί με το σπίτι της. Και ο μαλτσέχ πήρε την ψυχή της στα Τάρταρα όπου γεννήθηκε ως μαλτσέχ.
Έλενα, 55
-Γερμανία, 1611. Ήταν κόρη εμπόρου. Όταν μεγάλώσε ο πατέρας της συνεργάστηκε με έναν άλλο έμπορο και τον γιο του. Η Έλενα τους γνώρισε και υπήρξε έλξη μεταξύ των δύο νέων. Έκαναν παρέα, αρραβωνιάστηκαν και παντρεύτηκαν. Ζούσαν έξω από την πόλη, σε ένα μεγάλο σπίτι. Ταξίδευαν πολύ για την επιχείρηση του συζύγου. Αυτός συναντιόταν συχνά με φίλους, έναν αλχημιστή και ένα γιατρό, μελετούσαν αποκρυφιστικά βιβλία και ανταλλάσσανε πληροφορίες. Έκαναν επίσης πειράματα. Η Έλενα δεν έμενε έγκυος και ο σύζυγός της τής πρότεινε να ακολουθήσει μια συνταγή που βρήκανε σε αυτά τα βιβλία. Περιλάμβανε ανάμειξη του σπέρματος του, του αίματος της περιόδου της και αίματος λύκου συν τα λόγια του τελετουργικού. Αυτή δέχτηκε, θεωρώντας το κάτι επιστημονικό και όχι μαγικό. Έκαναν το τελετουργικό μαζί με τους δύο φίλους τους και η Έλενα έμεινε έγκυος. Αλλά στην επόμενη πανσέληνο έγιναν λύκοι. Βγήκαν από το σπίτι και τρέξανε στο δάσος όπου σκότωσαν ζώα και μερικούς ανθρώπους. Επέστρεψαν την αυγή, χωρίς να θυμούνται τίποτα. Οι φίλοι τους είχαν την ίδια εμπειρία και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ήταν ένα είδος φόρου τιμής στο θεό λύκο του τελετουργικού. Άκουσαν ότι μετά τη φυγή τους βρέθηκαν νεκροί, αλλά πίστεψαν ότι οι λύκοι είχαν εξοργιστεί από το τελετουργικό και ότι αυτοί οι λύκοι ήταν υπεύθυνοι για τις δολοφονίες. Η Έλενα γέννησε και ο γιος της γινόταν κι αυτός λυκάνθρωπος σε κάθε πανσέληνο. Αργότερα ένας από τους φίλους σκοτώθηκε από τις περιπολίες. Τον έθαψαν το ίδιο βράδυ και έτσι δεν τον είδαν να γίνεται άνθρωπος. Οι άλλοι τρεις πίστεψαν ότι είχε εξαφανιστεί. Στην επόμενη πανσέληνο, ο άλλος φίλος πυροβολήθηκε. Αυτόν τον είδαν να αλλάζει σε άντρα και κατάλαβαν ότι ήταν μάγος. Τότε η Έλενα και ο σύζυγός της συνειδητοποίησαν με φρίκη την αλήθεια. Αποφάσισαν να δέσουν τον εαυτό τους και το παιδί με αλυσίδες πριν από την επόμενη πανσέληνο, ώστε να μείνουν στο σπίτι και να μην σκοτώσουν κανέναν. Ωστόσο, δεν γνώριζαν ότι οι λυκάνθρωποι είχαν υπερφυσική δύναμη. Και οι τρεις έσπασαν τις αλυσίδες και πήγαν στο δάσος. Αλλά οι περιπολίες είχαν αυξηθεί και τούς σκότωσαν όλους. Και ο μαλτσέχ των συμφωνιών πήρε την ψυχή τους στα Τάρταρα για να τους μετενσαρκώσει ως μαλτσέχ.
Μαλτσέχ γίνεται κανείς και με κατάρα, όπως έγινε με κάποια άτομα που καταράστηκε ο Δίας στην αρχαιότητα (μεταξύ 33 000 και 29 000 Π.Χ.). Αυτοί έπιναν ανθρώπινο αίμα και τού προσέφεραν λίγο για να τον τιμήσουν. Αυτός, που τρεφόταν μόνο με αμβρωσία, προσβλήθηκε και τούς καταράστηκε να γίνονται λυκάνθρωποι σε κάθε πανσέληνο. Έτσι κι έγινε, μέχρι που πέθαναν. Τότε ξαναγεννήθηκαν ως μαλτσέχ στα Τάρταρα. Την κατάρα έλυσε το 2017 ο ανθρώπινος παράλληλος του Δία, σκότωσε τους μαλτσέχ και οι ψυχές τους πήγαν στο Φως.
Άλλος τρόπος για να γίνει κανείς μαλτσέχ είναι εν γνώση του, και το κάνουν κάποιοι σε πολλές μυστικές οργανώσεις όπως η μασονία. Κι αυτοί κάνουν προφανώς το ίδιο τελετουργικό που είδαμε, γνωρίζοντας ότι θα μεταμορφώνονται σε κάθε πανσέληνο. Με τη διαφορά ότι αυτοί δεν τρέχουν στο δάσος να σκοτώσουν, η διαδικασία είναι ελεγχόμενη, αφού το επέλεξαν συνειδητά . Αυτό που δεν ξέρω είναι αν κάνουν θυσείες ζώων ή ανθρώπων κάθε μήνα για να τιμήσουν το θεό λύκο που τούς έκανε υποτίθεται θεούς.
Στον Αρμαγεδδώνα που έγινε μεταξύ 2015 και 2017 σκοτώθηκαν όλοι οι νεφελίμ σε όλους τους πλανήτες και όλα τα σύμπαντα και δεν μπορούν να γεννηθούν άλλοι όσο διαρκεί η χιλιετία του Φωτός. Όποιος κάνει το τελετουργικό του θεού λύκου απλά θα χάνει την ψυχή του και θα ξαναγεννιέται ως κόκκινος, κτήμα του δαίμονα που θα παίρνει τη θέση του μαλτσέχ. Μετά τη χιλιετία οι μαλτσέχ θα ξαναγεννηθούν χρησιμοποιώντας αυτές τις ψυχές.

Υπάρχουν λυκάνθρωποι; Και αν υπάρχουν, τι σχέση έχουν με την πανσέληνο; Υπάρχουν πολλοί μύθοι για τους λυκάνθρωπους, αλλά κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα αν ήταν ή είναι αλήθεια. Εξετάζοντας τις προηγούμενες ζωές των πελατών μου, ανακάλυψα υπό ποιες συνθήκες μπορεί κάποιος να μεταμορφωθεί σε αυτό το άγριο ζώο και ποια είναι η μοίρα του.

Read more...
 
List of possible deals with demons
There are no translations available.

 

What is a deal with a demon, a Nephilim or a dark ET? We will examine this issue and give instructions to break the deals that have been made in this life and to kill the entities that have come along with them. You will notice that many coincide with the so-called sins of Christianity, but not all, and not always.
With these activities or desires we give dark forces the right to establish a link with a dark entity, which gives us what we have asked for, albeit not always. With serious covenants the entity kills us and our soul becomes enslaved to it after death and is reborn as red. The agreement can also be made in a dream. Here’s a list: (These are all deals I’ve encountered among my clients, acquaintances and cats and deals I’ve made myself, in this life or in past lives):
1. Casting (love) spells, doing white magic.
2. Casting black and high magic spells and spells from grimoires.
3. Accept spells cast by witch doctors, psychics, mediums, sorcerers, witches or alternative therapists whose work is dark.
4. Thinking about consulting them/getting help from them or actually doing it.
5. Telling someone else to ask for help from them.
6. Telling someone else to cast a spell.
7. Giving someone a spell.
8. Offering, lending or selling shadow/spell books.
9. Doing exercises without asking God for protection in order to develop your powers of clairvoyance and other ESP skills (not always, it also depends on the method, author of the system and teacher).
10. Giving card readings to predict the future or ask for things, or ding/giving readings with negative feelings or without asking God for protection.
11. Playing the Ouija board, searching for answers through dowsing, the pendulum, messages of discarnate entities in the radio, through automatic writing, channeling, etc. (So as not to make a deal you have to ask for answers from your spirit guide and ask that he/she be from the Light).
12. Asking for material or earthly things, like to have a relationship with someone, a child, money, a good job, fame, professional success, a diploma, health, revenge, to learn a language, to go to a specific country, etc. You should ask to be able to realize your soul plan (and thus you will have what you need).
13. Requesting contact with aliens.
14. Astral traveling (it doesn’t always lead to a deal, but often).
15. Having astral sex.
16. Gambling for money.
17. Falling in love with a red (someone whose guide is a demon and has altered DNA)
18. Having sex with a red
19. Giving, lending, selling things to reds.
20. Receiving, borrowing or buying things from red people or red stores.
21. Following the advice of reds, inviting them, accepting their invitation, going on a trip with them, hitting "Like" on something a red has put on Facebook or a forum.
22. Working for a red, a freemason, a sorcerer or anyone who does damage with their work.
23. Taking or selling drugs.
24. Accusing or convicting an innocent (or even a guilty person).
25. Killing, planning or wishing to kill.
26. Committing suicide, planning or wishing to do so.
27. Wishing to disappear as an essence.
28. Taking or planning revenge, wishing or asking for revenge.
29. Rape, physical violence or serious threats (this includes animals)
30. Stealing.
31. Telling someone else to kill, take drugs, rape, steal, etc.
32. Being baptized in a dark religion, following it or doing its rituals (ask me for a list of dark religions).
33. Binding demons in hell, i.e. imprisoning them.
34. Asking for services from reds (doctors, lawyers, the police, healers, etc.).
35. Praying with negative feelings.
36. Stopping or rejecting a karmic cleansing (when it is real, i.e. from the Light)
37. Asking someone else to stop or turn down a karmic cleansing.
38. Asking to be the one who will save someone instead of God.
39. Blasphemy.
40. Insulting a dark incarnated ET, toasting with them, considering oneself more clever than them, etc. (Also with a simple red it’s a minor deal, but in that case you won’t get implants, while in the case of an ET you will).
41. Perjury to help a red.
42. Slandering or hurting someone on purpose.
43. Attending a red school, conference or course.
44. Stealing souls.
45. Having an abortion or telling someone to have one.
46. Testing, tempting or blackmailing God or one of His representatives.
47. Imagining having sex with a red or wanting to have it.
48. Cursing
49. Laughing with (comic) stories in which someone suffers from demonic attacks, knowing that that’s what it’s about.
50. Giving money to a red beggar.
51. Picking up objects or money off the street that was left by a red.
52. Atheism.
53. Insulting (even animals).
54. Human or animal sacrifices.
55. Putting out offerings of food or drink, for the spirits or goblins.
56. Deciding and firmly believing that you are going to do something or that something will be in a certain way no matter what.
57. Choosing to keep your money instead of lending it to someone who needs it (unless they’re red, but even then you should help them, under certain circumstances).
58. Taking any decision that goes against your soul mission.
59. Prostitution.
60. Getting a sex change operation or wanting to have the biological body of the opposite sex.
61. Lying to yourself
62. Lying with bad intentions.
63. Adultery or wishing it.
64. Betrayal.
65. Refusing to get better at something (a language, a relationship, etc.), insisting on making mistakes.
66. Deciding to cut out all contact with a person when it’s your soul mission to stay in contact with them.
67. Fatalist apathy.
68. Choosing the god that suits you over the true one (or choosing the god who is the opposite of the god you hate).
69. Sending someone to jail or wishing them to go to jail (whether they’re innocent or guilty).
70. Requesting gifts from Santa Claus.
71. Asking for a miracle to happen.
72. Wishing that what’s happening isn’t real, but a nightmare.
73. Asking not to suffer, or to only suffer the amount you can bear.
74. Asking for justice.
75. Using the legal system or the police to harm someone, even to make them pay a fine, whether they’re innocent or guilty.
76. Not accepting someone's sacrifice.
77. Wishing to be young forever or to be young again (that's different from feeling young or taking care of oneself so as to look young).
78. Hating someone or not being able to put up with someone.
79. Asking to be punished.
80. Taking an oath/swearing something.
81. Wishing for the physical Armageddon to take place.
82. Deciding not to listen to somebody.
83. Not accepting corrections.
84. Wanting to always be right.
85. Wanting to impose your opinions or conversation topic on others.
86. Wanting to have the last say in something or have it your way.
87. Wishing something impossible in this universe, like one’s mother hadn’t broken up with one’s father.
88. Asking to travel in time
89. Asking to visit a parallel/alternate universe.
90. Wishing to become something else, like another being (a fairy, a lion, Superman, an angel, whatever).
91. Wishing to be transported to another reality, a dream land or utopia.
92. Asking one’s next incarnation to be in a specific country or at a specific time.
93. Deciding that you have done such a good job in this life that you won’t have to incarnate again.
94. Deciding not to do the work your soul mission is supposed to do (healer, priest, etc).
95. Wishing to die (and mean it).
96. Refusing to share your food if asked to.
97. Refusing to give food to someone who’s hungry when you has food.
98. Wishing to have the same goods as the nabor (food, a car, a job, etc).
99. Wishing not to get ill once old or to die young so as not to be a burden to your children.
100. Wishing to get your mom back (when a child’s mother dies).
101. Wishing to be born (i.e. when a fetus dies).
102. Asking for forgiveness from a red.
103. Being a control freak.
In order to get rid of all these deals you have surely made throughout your lives, it’s good to start writing a list as things come to your mind. I would say that 500 deals is an average number, lumping each minor category together as one deal. You can put minor deals (like exchanges or cooperations with reds) in a time-space spiral and break them all at once. The most serious ones, such as spells or readings by dark seers and healers, should be broken individually. To break  a deal  you have to repent of what has been done, considered or wished and say the Renunciation of darkness (number 34: http://www.spiritualinsight.gr/en/protection-against-psychic-attack )
Then you have to kill the demons from these deals, following the instructions under number 38 in the same article. They can also be put into a time- space and killed at the same time. Instructions on how to do that can be found under point 5 in http://www.spiritualinsight.gr/en/koalanis-metaphysical-column/129-astral-mental-warfare-techniques .
When a deal is made with an ET, even if it’s minor, you’ll get implants and you’ll have to do a special ritual to take them off. You will find it under point 5 in the article I just mentioned. You have to repeat it two or three times until all the implants come out, but if the planet is a master planet, write to me and I’ll tell you what else to do. However, big implants usually can’t be taken off with this ritual, you’ll need a karmic cleansing.
Minor agreements don’t have major karmic consequences, i.e., they won’t prevent you from going to the Light after death. But the most serious ones, such as killing, asking for revenge, doing witchcraft, etc., will. They’ll give the demon the right to take your soul and reincarnate you as red, turning you into their instrument. Until October 2016, when a deal was stricken with an ET, one’s soul was enslaved after a while, taken to the alien planet, the ET got into one’s body and lived one’s life. Now they have lost the possibility to do all that, but that doesn’t mean that you’ll go to the Light after death, as a demon will get the contract.

What is a deal with a demon, a Nephilim or a dark ET? We will examine this issue and give instructions to break the deals that have been made in this life and to kill the entities that have come along with them. You will notice that many coincide with the so-called sins of Christianity, but not all, and not always.

With these activities or desires we give dark forces the right to establish a link with a dark entity, which gives us what we have asked for, albeit not always. With serious covenants the entity kills us and our soul becomes enslaved to it after death and is reborn as red. The agreement can also be made in a dream. Here’s a list: (These are all deals I’ve encountered among my clients, acquaintances and cats and deals I’ve made myself, in this life or in past lives):

Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 12